صفحهای تازه حاوی «<big>'''سلوکیها:'''</big> '''<small>دودمانی مقدونی-یونانی، حاکم بر هستۀ اصلی امپراتوری هخامنشی</small>''' سلوکیها (۳۱۲-۶۴ ق.م) دودمانی مقدونی-یونانی بودند که پس از مرگ اسکندر، بر بزرگترین بخش از قلمرو او، از آسیای صغیر تا مرزهای هند، چیره شده و امپراتوری...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
سرآغاز تاریخ سلوکیها با پسگیری بابل به دست سلوکوس یکم در ۳۱۲ ق.م دانسته میشود؛ رویدادی که هم مبدأ گاهشماری سلوکی واقع شد و هم هستهٔ نخستین امپراتوری را شکل داد.<ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=105-106}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=19}}</ref> سلوکوس را که آنتیگونوس یکچشم به مصر متواری ساخته بود، با حمایت بطلمیوس یکم بازگشت و از سوی مردم بابل -که از دورۀ نخست ساتراپی وی محبوبیتی نزد آنان یافته بود- پذیرفته شد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=83}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=19-21}}</ref> طی جنگ بابلی (۳۱۱-۳۰۹ ق.م)، سلوکوس پیروزی قاطعی بر نیروهای آنتیگونوس به دست آورد و ساتراپیهای ماد، سوزیانا و دیگر مناطق شرقی را ضمیمه کرد.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=31}}</ref><ref name=":0">{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=106}}</ref> | سرآغاز تاریخ سلوکیها با پسگیری بابل به دست سلوکوس یکم در ۳۱۲ ق.م دانسته میشود؛ رویدادی که هم مبدأ گاهشماری سلوکی واقع شد و هم هستهٔ نخستین امپراتوری را شکل داد.<ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=105-106}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=19}}</ref> سلوکوس را که آنتیگونوس یکچشم به مصر متواری ساخته بود، با حمایت بطلمیوس یکم بازگشت و از سوی مردم بابل -که از دورۀ نخست ساتراپی وی محبوبیتی نزد آنان یافته بود- پذیرفته شد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=83}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=19-21}}</ref> طی جنگ بابلی (۳۱۱-۳۰۹ ق.م)، سلوکوس پیروزی قاطعی بر نیروهای آنتیگونوس به دست آورد و ساتراپیهای ماد، سوزیانا و دیگر مناطق شرقی را ضمیمه کرد.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=31}}</ref><ref name=":0">{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=106}}</ref> | ||
سپس رو به شرق نهاد و میان سالهای ۳۰۸ تا ۳۰۵ ق.م، | سپس سلوکوس رو به شرق نهاد و میان سالهای ۳۰۸ تا ۳۰۵ ق.م، شرقیترین ساتراپیهای امپراتوری پیشین هخامنشی از جمله باختر و سغد را فتح کرد و تا رود سند پیش رفت؛<ref name=":0" /><ref>{{پک|گرانتوفسکی|1359|ک=تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز|ص=124}}</ref> اما در هند با قدرت نوظهور چاندراگوپتا، بنیانگذار دودمان مائوریا، روبرو شد(حدود ۳۰۵-۳۰۲ ق.م). نتیجهاش پیمان صلحی بود که بر أساس آن سلوکوس از ادعای خود بر سرزمینهای جنوب هندوکش به ازای دریافت ۵۰۰ فیل جنگی و برقراری پیوند ازدواج میان دو دودمان، چشم پوشید. از آن پس استفاده از فیلها به یکی از ارکان قدرت نظامی سلوکیها تبدیل شد.<ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=388|ج=1}}</ref><ref name=":0" /><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=180-193}}</ref> | ||
در غرب، سرنوشت امپراتوری در نبرد ایپسوس (۳۰۱ ق.م) رقم خورد. سلوکوس در ائتلاف با لوسیماخوس و کاساندر دو تن از سرداران و جانشینان اسکندر، در برابر آنتیگونوس یکچشم و پسرش دِمتریوس صفآرایی کرد. کاربرد فیلها به پیروزی ائتلاف و مرگ آنتیگونوس انجامید و سلوکوس آناتولی شرقی و سوریه را به قلمرو خود افزود.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=35}}</ref><ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=390|ج=1}}</ref> در همین سالها، سلوکوس عنوان پادشاهی (basileus) را که از ۳۰۶ ق.م میان دیادوخها (Diadochi، جانشینان اسکندر) مرسوم شده بود، رسماً برگزید.<ref name=":12">{{پک|Coşkun|Wenghofer|2023|ک=Seleukid Ideology: Creation, Reception and Response|ف=Introduction: The Dialectics of Seleukid Ideology|کد=en|ص=13}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=175}}</ref> | در غرب، سرنوشت امپراتوری در نبرد ایپسوس (۳۰۱ ق.م) رقم خورد. سلوکوس در ائتلاف با لوسیماخوس و کاساندر دو تن از سرداران و جانشینان اسکندر، در برابر آنتیگونوس یکچشم و پسرش دِمتریوس صفآرایی کرد. کاربرد فیلها به پیروزی ائتلاف و مرگ آنتیگونوس انجامید و سلوکوس آناتولی شرقی و سوریه را به قلمرو خود افزود.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=35}}</ref><ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=390|ج=1}}</ref> در همین سالها، سلوکوس عنوان پادشاهی (basileus) را که از ۳۰۶ ق.م میان دیادوخها (Diadochi، جانشینان اسکندر) مرسوم شده بود، رسماً برگزید.<ref name=":12">{{پک|Coşkun|Wenghofer|2023|ک=Seleukid Ideology: Creation, Reception and Response|ف=Introduction: The Dialectics of Seleukid Ideology|کد=en|ص=13}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=175}}</ref> | ||
سالهای پایانی عمر سلوکوس به تحکیم اداری قلمرو | سالهای پایانی عمر سلوکوس به تحکیم اداری قلمرو سپری شد؛ او شمار ساتراپیها را به ۷۲ عدد رساند و شهرهای بسیاری بنا نهاد که نام خود، پدرش آنتیوخوس، مادرش لائودیکه و همسرش آپامه را بر خود داشتند: از جمله سلوکیه بر کرانهٔ دجله، انطاکیه در سوریه، آپامیا و لائودیکه.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=121-122}}</ref><ref>{{پک|پیرنیا|1380|ک=تاریخ ایران از آغاز تا انقراض ساسانیان|ص=139|ج=۱}}</ref> سلوکیۀ دجله با جمعیتی بالغ بر ۶۰۰ هزار نفر، به یکی از بزرگترین کلانشهرهای جهان باستان تبدیل شد.<ref>{{پک|بهروزی|1397|ک=پژوهشهای باستانشناسی ایران|ف=سیاست شهرسازی سلوکیان در سرزمینهای مفتوحه|ص=106}}</ref> | ||
سلوکوس در ۲۸۱ ق.م، در آستانۀ بازگشت به مقدونیه به دست بطلمیوس کِراونوس ترور شد.<ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=394|ج=1}}</ref> پسرش آنتیوخوس یکم (۲۸۱-۲۶۱ ق.م) به سلطنت رسید.<ref name=":0" /><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=195-197}}</ref> مادر آنتیوخوس، آپامه، شاهزادهای باختری بود و این تبار مشروعیت او را نزد نخبگان شرقی افزایش میداد.<ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=30}}</ref> آنتیوخوس یکم گالاتیها را در نبرد فیلها شکست داد و شهرسازی پدر را با بازسازی مرو، هرات و آیخانوم در باختر ادامه داد.<ref>{{پک|Kärvegård|Dorn|۲۰۲۶|ک=Religious Practices in Ai-Khanoum: The Three Temples in Comparison|زبان=en|ص=1}}</ref><ref>{{پک|بهروزی|1397|ک=پژوهشهای باستانشناسی ایران|ف=سیاست شهرسازی سلوکیان در سرزمینهای مفتوحه|ص=106}}</ref><ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص= | سلوکوس در ۲۸۱ ق.م، در آستانۀ بازگشت به مقدونیه به دست بطلمیوس کِراونوس ترور شد.<ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=394|ج=1}}</ref> پسرش آنتیوخوس یکم (۲۸۱-۲۶۱ ق.م) به سلطنت رسید.<ref name=":0" /><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=195-197}}</ref> مادر آنتیوخوس، آپامه، شاهزادهای باختری بود و این تبار مشروعیت او را نزد نخبگان شرقی افزایش میداد.<ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=30}}</ref> آنتیوخوس یکم گالاتیها را در نبرد فیلها شکست داد و شهرسازی پدر را با بازسازی مرو، هرات و آیخانوم در باختر ادامه داد.<ref>{{پک|Kärvegård|Dorn|۲۰۲۶|ک=Religious Practices in Ai-Khanoum: The Three Temples in Comparison|زبان=en|ص=1}}</ref><ref>{{پک|بهروزی|1397|ک=پژوهشهای باستانشناسی ایران|ف=سیاست شهرسازی سلوکیان در سرزمینهای مفتوحه|ص=106}}</ref><ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ج=۱|ص=34}}</ref> | ||
=== <big>دوران افول و درگیریهای داخلی (۲۶۱-۲۲۳ ق.م)</big> === | |||
مرگ آنتیوخوس یکم در ۲۶۱ ق.م و بهقدرترسیدن پسرش آنتیوخوس دوم (۲۶۱-۲۴۶ ق.م) سرآغاز دورانی از بیثباتی فزاینده بود. آنتیوخوس دوم، بیشتر دوران سلطنت خود را درگیر جنگ دوم سوریه (۲۶۰-۲۵۳ ق.م) با بطلمیوس دوم گذراند که در نهایت با ازدواج سیاسی او با برنیکه، دختر بطلمیوس، و طلاق همسر نخستش لائودیکه، به صلح انجامید.<ref>{{پک|سایکس|1380|ک=تاریخ ایران/سایکس|ص=398|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|Cole|2023|ک=Iran and the Transformation of Ancient Near Eastern History: The Seleucids (ca.312–150 BCE). Proceedings of the Third Payravi Conference on Ancient Iranian History, UC Irvine, February 24th–25th, 2020|ف=SELEUCID AND PTOLEMAIC IMPERIAL ICONOGRAPHY IN THE SYRIAN WARS (274–168 BСE): THE ROLE OF DYNASTIC WOMEN|کد=en|ص=50}}</ref> | |||
پس از مرگ آنتیوخوس دوم در ۲۴۶ ق.م، لائودیکه پسرش سلوکوس دوم را جانشین خواند و بطلمیوس سوم برای دفاع از حقوق خواهرش برنیکه به سوریه لشکر کشید. در طی جنگ سوم سوریه (جنگ لائودیکه، ۲۴۶-۲۴۱ ق.م) بطلمیوس سوم موقتاً بابل را تسخیر کرد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=463-466}}</ref> | |||
همزمان با جنگ لائودیکه، دو ساتراپی کلیدی شرق، باختر و پارت، سر به شورش برداشتند. در باختر (بلخ)، دیودوتوس یکم، ساتراپ یونانی این منطقه، بهتدریج استقلال عملی را اعلام کرد.<ref>{{پک|Gardner|1878|ک=A Catalogue of the Greek Coins in the British Museum. The Seleucid Kings of Syria|زبان=en|ج=۱|ص=xvi}}</ref><ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=230-232}}</ref> در پارت نیز آندرآگوراس سر به شورش برداشت که سرانجام به شکلگیری امپراتوری اشکانی منتهی شد.<ref>{{پک|Thomas|1863|ک=Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland|ف=Bactrian Coins|کد=en|ص=110-111}}</ref><ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=107}}</ref> این جداییها که در حدود ۲۵۰ ق.م رخ دادند، امپراتوری سلوکی را برای همیشه از سرزمینهای پهناور شرق محروم ساختند.<ref>{{پک|پیرنیا|1380|ک=تاریخ ایران از آغاز تا انقراض ساسانیان|ص=139-140|ج=۱}}</ref> | |||
بحران با شورش آنتیوخوس هیراکس، برادر کوچکتر سلوکوس دوم، در آسیای صغیر تشدید شد و تا زمان مرگ هیراکس در تبعید ادامه یافت.<ref>{{پک|Ma|1999|ک=Antiochos III and the Cities of Western Asia Minor|زبان=en|ص=43-45}}</ref><ref>{{پک|Erickson|2018|ک=The Seleukid Empire, 281-222 BC: War Within the Family|ف=Introduction|کد=en|ص=1}}</ref> سلوکوس سوم (۲۲۶-۲۲۳ ق.م) نیز پس از سه سال سلطنت در جنگ کشته شد [سایکس، ۱۳۸۰ش، ج۱، ص۴۰۳] و آنتیوخوس سوم در ۲۲۳ ق.م در حالی بر تخت نشست که امپراتوری در آستانۀ فروپاشی بود.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=329-330}}</ref> نخستین آزمون او مقابله با شورش مولون، ساتراپ ماد بود که با حمایت گستردۀ مردم محلی همراه شده بود. آنتیوخوس در ۲۲۰ ق.م مولون را شکست داد و شورش را سرکوب کرد.<ref>{{پک|Bar-Kochva|1976|ک=The Seleucid Army: Organization and Tactics in the Great Campaigns|زبان=en|ص=117}}</ref><ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=108}}</ref> | |||
=== <big>احیای موقت قدرت (۲۲۳-۱۴۱ ق.م)</big> === | |||
آنتیوخوس سوم (۲۲۳-۱۸۷ ق.م)، امپراتوری را از فروپاشی نجات داد.<ref>{{پک|Plischke|2014|ک=Die Seleukiden und Iran: Die seleukidische Herrschaftspolitik in den östlichen Satrapien|زبان=en|ص=332-333}}</ref> با لشکرکشی بزرگ شرقی (۲۱۲-۲۰۵/۴ ق.م) کوشید حاکمیت سلوکی را بر ساتراپیهای شرقی بازگرداند.<ref>{{پک|Bar-Kochva|1976|ک=The Seleucid Army: Organization and Tactics in the Great Campaigns|زبان=en|ص=10}}</ref><ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=108-110}}</ref> بدین منظور به پارت لشکر کشید و ارشک دوم را شکست داد و با او پیمان اتحاد بست.<ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=109}}</ref> سپس اوتیدموس یکم را در باختر پس از دو سال محاصره به صلح واداشت.<ref>{{پک|Tarn|1938|ک=The Greeks in Bactria and India|زبان=en|ص=82}}</ref><ref>{{پک|Thomas|1863|ک=Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland|ف=Bactrian Coins|کد=en|ص=113}}</ref><ref>{{پک|Rawlinson|1909|ک=Bactria, from the Earliest Times to the Extinction of Bactrio-Greek Rule in the Punjab|زبان=en|ص=61}}</ref> | |||
در غرب، آنتیوخوس سوم در جنگ پنجم سوریه (۲۰۲-۱۹۵ ق.م) بطلمیوس پنجم را شکست داد و کوئله سوریه (فلسطین و فنیقیه) را ضمیمه کرد.<ref>{{پک|Burstein|2023|ک=Iran and the Transformation of Ancient Near Eastern History: The Seleucids (ca. 312–150 BCE). Proceedings of the Third Payravi Conference on Ancient Iranian History, UC Irvine, February 24th–25th, 2020|ف=The Seleucid Conquest of Koile Syria and the Incense Trade|کد=en|ص=38-40}}</ref> اما در اروپا ارتش چندقومیاش از لژیونهای رومی شکست خورد و بر اساس پیمان صلح با رومیها (۱۸۸ ق.م) سلوکیها تمامی سرزمینهای غرب کوههای توروس را از دست داده، ناوگانشان را محدود و غرامتی سنگین را متقبل شدند.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=85-92}}</ref><ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=363-367}}</ref> | |||
آنتیوخوس سوم که برای تأمین غرامت به منابع مالی نیاز داشت، در ۱۸۷ ق.م به عیلام لشکر کشید و در آنجا هنگام غارت یک معبد کشته شد.<ref name=":2">{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=110-111}}</ref> پسرش آنتیوخوس چهارم اپیفانس (۱۶۴-۱۸۷ ق.م) کوشید با شهرسازی و سیاستهای تلفیقگرایانه، قدرت را بازسازی کند.<ref>{{پک|Tarn|1938|ک=The Greeks in Bactria and India|زبان=en|ص=183-184}}</ref> اما تلاشش برای هلنیسازی اجباری یهودیه به شورش مکابیان (۱۶۷-۱۶۰ ق.م) انجامید که سرانجام استقلال یهودیه را در پی داشت.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=135}}</ref> سرانجام آنتیوخوس چهارم در ۱۶۴ ق.م در پرسیس (نزدیک اصفهان امروزی) درگذشت.<ref name=":2" /> | |||
مرگ آنتیوخوس چهارم، امپراتوری را بار دیگر در گرداب بحران جانشینی فرو برد. در شرق، اشکانیان به رهبری مهرداد یکم (حدود ۱۷۱-۱۳۸ ق.م) در حدود ۱۴۸ ق.م ماد را تصرف و در ۱۴۱ ق.م، سلوکیۀ دجله و بابل را به قلمرو خود ضمیمه کرد.<ref>{{پک|Wiesehöfer|2001|ک=Ancient Persia: From 550 BC to 650 AD|زبان=en|ص=312}}</ref><ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=111-113}}</ref> | |||
=== <big>افول نهایی و سقوط (۱۴۱-۶۴ ق.م)</big> === | |||
پس از سقوط بابل، تاریخ سلوکیها به نزاعهای خاندانی و تلاشهای نافرجام برای بازپسگیری قلمرو تبدیل شد. در ۱۳۹ ق.م، دِمتریوس دوم نیکاتور (۱۴۵-۱۳۸ ق.م) لشکرکشیای برای بازپسگیری ساتراپیهای شرقی ترتیب داد، اما در نبردی به اسارت اشکانیان درآمد.<ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=112}}</ref><ref>{{پک|Rawlinson|1909|ک=Bactria, from the Earliest Times to the Extinction of Bactrio-Greek Rule in the Punjab|زبان=en|ص=92-93}}</ref> | |||
واپسین تلاش جدی برای احیای قدرت در شرق، لشکرکشی آنتیوخوس هفتم سیدتس (۱۳۸-۱۲۹ ق.م) بود. او با ارتشی بزرگ در ۱۳۰ ق.م به سوی شرق حرکت کرد و توانست بابل و ماد را بازپسگیرد.<ref>{{پک|Bar-Kochva|1976|ک=The Seleucid Army: Organization and Tactics in the Great Campaigns|زبان=en|ص=11}}</ref><ref name=":3">{{پک|پیغمبری|۱۳۹۹|ک=پژوهشهای ایرانشناسی|ف=اهمیت سرزمین ماد بزرگ در تحولات ایران در دورۀ یونانیمآبی|ص=54}}</ref> مردم ماد که از سرداران سلوکی دلخوش نبودند، با اشکانیان ارتباط برقرار کردند و در نبرد سرنوشتسازی، آنتیوخوس هفتم کشته شد.<ref name=":3" /> این رویداد، پایان قطعی سلطهٔ سلوکیها بر فلات ایران را رقم زد.<ref>{{پک|Coloru|2017|ک=King of the Seven Climes: A History of the Ancient Iranian World (3000 BCE - 651 CE)|ف=Seleucid Iran|کد=en|ص=113}}</ref> | |||
در غرب، امپراتوری به سوریه و بخشهایی از کیلیکیه محدود شد و درگیر جنگهای داخلی بیپایان گردید. سرانجام در ۶۴ ق.م، پومپه، سردار رومی، آخرین پادشاه سلوکی را برکنار و سوریه را به استان رومی تبدیل کرد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=393}}</ref><ref>{{پک|Shanechi|2021|ک=International Journal of Arts, Humanities and Social Studies|ف=Survival and Instability Factors of Hellenistic Culture and the Greek System of Government after the Fall of the Achaemenids in the West of Asia|ص=29-30}}</ref> | |||
