جز ویکی سازی و تمیزکاری
جز ویکی سازی
خط ۱: خط ۱:
{{درشت|'''صوفی عشقری؛'''}} شاعر و عارف مشهور افغانستان.
{{درشت|'''صوفی عشقری؛'''}} شاعر و عارف مشهور افغانستان.


صوفی عشقری، از شاعران و عارفان به‌نام دورهٔ معاصر افغانستان بوده که نقش زیادی در گسترش و ماندگاری ادبیات و [[زبان فارسی]] و ترویج روحیهٔ رواداری و تقریب مذاهب در این کشور داشته است. شخصیت خودساخته و معنوی عشقری و درون‌مایهٔ اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی سروده‌های وی باعث شده است که غزل‌ها و ترانه‌های او مورد استقبال عام و خاص واقع شود و در کاهش درد و رنج مردم اثرگذار باشد.
صوفی عشقری، از شاعران و عارفان افغانستان بوده که نقش زیادی در گسترش و ماندگاری ادبیات و [[زبان فارسی]] و ترویج تقریب مذاهب در این کشور داشته است. شخصیت خودساخته و معنوی عشقری و درون‌مایهٔ اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی سروده‌های وی باعث شده است که غزل‌ها و ترانه‌های او مورد استقبال عام و خاص واقع شود و در کاهش درد و رنج مردم اثرگذار باشد.


== نام‌گذاری ==
== نام‌گذاری ==
نام اصلی این شاعر و عارف وارسته، «غلام‌نبی» و تخلص شعری وی «عَشقَرِی» است اما به‌دلیل گرایش صوفیانهٔ وی، در منابع به «صوفی غلام‌نبی» و «صوفی غلام‌نبی عشقری» شهرت دارد.<ref>محمدی، تلقی از عرفان در شعر معاصر افغانستان، با تکیه بر اشعار بسمل، قاری عبدالله، بیتاب و صوفی عشقری، 1391ش، ص242.</ref> به اعتقاد نویسندگان، این عارف نیک‌سیرت، عاشق بود و تخلّص خود را که نخست «اشقری» بود به‌دلیل حرف اول «عشق» که با «عین» شروع می‌شود، به «عشقری» تبدیل کرد.<ref>[https://www.farsnews.ir/af/news/13960201000463/-عشقری-محبوب-دل-مردم-افغانستان «عشقری؛ محبوب دل مردم افغانستان»، خبرگزاری فارس.]</ref>
نام اصلی این شاعر، «غلام‌نبی» و تخلص شعری وی «عَشقَرِی» است اما به‌دلیل گرایش صوفیانهٔ وی، در منابع به «صوفی غلام‌نبی» و «صوفی غلام‌نبی عشقری» شهرت دارد.<ref>محمدی، تلقی از عرفان در شعر معاصر افغانستان، با تکیه بر اشعار بسمل، قاری عبدالله، بیتاب و صوفی عشقری، 1391ش، ص242.</ref> به اعتقاد نویسندگان، این عارف نیک‌سیرت، عاشق بود و تخلّص خود را که نخست «اشقری» بود به‌دلیل حرف اول «عشق» که با «عین» شروع می‌شود، به «عشقری» تبدیل کرد.<ref>[https://www.farsnews.ir/af/news/13960201000463/-عشقری-محبوب-دل-مردم-افغانستان «عشقری؛ محبوب دل مردم افغانستان»، خبرگزاری فارس.]</ref>


== زندگی‌نامه و خاندان ==
== زندگی‌نامه و خاندان ==
خط ۱۴: خط ۱۴:
  {{پایان شعر}}
  {{پایان شعر}}
{{پایان نستعلیق}}
{{پایان نستعلیق}}
او در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و به‌همین دلیل از تحصیلات رسمی بازماند، اما قرآن و کتب فارسی رایج را در مکتب‌خانه‌ها فراگرفت. عشقری از ۱۸ سالگی به شاعری روی آورد و در سال ۱۲۹۳ش نخستین شعر خود را با تخلص عشقری سرود. بسیاری از سروده‌های او در روزنامه‌های آن زمان به چاپ رسید. وی تا آخر عمر [[ازدواج]] نکرد و زندگی خود را در شغل صحافی و تنباکو فروشی گذراند.<ref>موسوی، «فضایل [[امام علی]] در آیینهٔ [[شعر فارسی]] شاعران معاصر اهل‌سنت افغانستان»، 1395ش، ص79.</ref> پژوهشگران وی را انسان وارسته، سجاده‌نشین با وقار، رند خراباتی، عارف صاحب‌دل و شاعر گران‌مایهٔ [[زبان فارسی]] در نیم قرن اخیر افغانستان توصیف کرده‌اند.<ref>[https://www.tabriz-emrooz.ir/1633 «غلام‌نبی عشقری شاعر پارسی‌گوی افغان»، وب‌سایت تبریز امروز.]</ref>
او در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و به‌همین دلیل از تحصیلات رسمی بازماند، اما قرآن و کتب فارسی رایج را در [[مکتب‌خانه]] فراگرفت. عشقری از ۱۸ سالگی به شاعری روی آورد و در سال ۱۲۹۳ش نخستین شعر خود را با تخلص عشقری سرود. بسیاری از سروده‌های او در روزنامه‌های آن زمان به چاپ رسید. وی تا آخر عمر [[ازدواج]] نکرد و زندگی خود را در شغل صحافی و تنباکو فروشی گذراند.<ref>موسوی، «فضایل امام علی در آیینهٔ شعر فارسی شاعران معاصر اهل‌سنت افغانستان»، 1395ش، ص79.</ref> پژوهشگران وی را انسان وارسته، سجاده‌نشین با وقار، رند خراباتی، عارف صاحب‌دل و شاعر گران‌مایهٔ [[زبان فارسی]] در نیم قرن اخیر افغانستان توصیف کرده‌اند.<ref>[https://www.tabriz-emrooz.ir/1633 «غلام‌نبی عشقری شاعر پارسی‌گوی افغان»، وب‌سایت تبریز امروز.]</ref>


== خاستگاه فکری و تربیتی ==
== خاستگاه فکری و تربیتی ==
=== انس دائم با قرآن ===
=== انس دائم با قرآن ===
عشقری از [[کودکی]] با قرآن انس گرفت و به باور محققان آفکار و شخصیت عرفانی او تحت تأثیر این رابطهٔ قرآنی شکل گرفته و یکی از مختصات شعری او، به‌کارگیری آیات قرآن در شعر به‌صورت «درج و حل» (لفظ و مضمون) بوده که نشان‌دهندهٔ میزان آگاهی و اهمیت قرآن در اندیشهٔ عشقری است.<ref>محمدی، تلقی از عرفان در شعر معاصر افغانستان، با تکیه بر اشعار بسمل، قاری عبدالله، بیتاب و [[صوفی عشقری]]، 1391ش، ص247.</ref>
عشقری از کودکی با قرآن انس گرفت و به باور محققان آفکار و شخصیت عرفانی او تحت تأثیر این رابطهٔ قرآنی شکل گرفته و یکی از مختصات شعری او، به‌کارگیری آیات قرآن در شعر به‌صورت «درج و حل» (لفظ و مضمون) بوده که نشان‌دهندهٔ میزان آگاهی و اهمیت قرآن در اندیشهٔ عشقری است.<ref>محمدی، تلقی از عرفان در شعر معاصر افغانستان، با تکیه بر اشعار بسمل، قاری عبدالله، بیتاب و [[صوفی عشقری]]، 1391ش، ص247.</ref>


=== ارادت ویژه به امام علی ===
=== ارادت ویژه به امام علی ===