نورالهدی منگنه: تفاوت میان نسخه‌ها

خانم منگنه که تقریباً در همه نوشته‌هایش، از تمدن و فرهنگ و مشروطیت (دموکراسی) دم می‌زند و حتی دلیل کناره‌گیری خود از [[کانون بانوان]] را استبداد رئیس آن، یعنی خانم دولت‌آبادی می‌داند، مشخص نیست که چرا از استبداد بزرگ‌تر، یعنی رضا شاه غافل است و آن را می‌پذیرد. حتی وقتی به علت سخنرانی‌های آن‌چنانی خود، برای روشن ساختن اذهان [[زنان]]، در سال ۱۳۱۹ مورد تقدیر ملوکانه قرار می‌گیرد، در کمال افتخار، عین تقدیرنامه را در کتاب خود چاپ می‌کند و اذعان می‌کند که نه تنها در کانون بانوان، با دستگاه حکومتی هم‌کاری می‌کرده، بلکه عضو هیئت رئیسه آن نیز بوده است. از آن مهم‌تر، عضویت او در [[جمعیت نسوان وطن‌خواه]] و هم‌کاری این جمعیت با دستگاه استبداد است، به گونه‌ای که برگزاری و تشکیل کنگره زنان شرق، بدون هم‌کاری این جمعیت، امکان‌پذیر نبوده است. او در این‌باره می‌نویسد: «دو نفر از آقایان، یعنی مرحوم شاهزاده محمد هاشم میرزای افسر و آقای اورنگ گویا، از طرف [[عبدالحسین تیمورتاش]] وزیر دربار وقت، خانم‌ها را به جمعیت نسوان وطن‌خواه معرفی و با دست‌یاری جمعیت ما، مقدمات تشکیل کنگره را فراهم ساختند». او نباید فراموش کرده باشد که این جمعیت، از سال ۱۳۰۲، محرمانه از رضاشاه کمک مالی دریافت می‌کرد.<ref>نرگسی رمضانی، رضا، زنان در تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران، 1395ش، ص 143</ref>