پیش‌نویس:امام محمد تقی: تفاوت میان نسخه‌ها

محمد بن علی بن موسی (۱۹۵–۲۲۰ قمری)، نهمین امام شیعیان، با القاب مشهوری همچون جواد و تقی و کنیه ابوجعفر ثانی شناخته می‌شود. او در سن هفت سالگی پس از پدرش، [[امام رضا]]، عهده‌دار [[امامت]] شد. آغاز امامت در خردسالی، پرسش‌هایی را در بستر جریان‌های فکری آن زمان به وجود آورد. رویکرد وی در این دوره، که با خلفای عباسی مأمون و معتصم همزمان بود، بر حُسن خُلق، دوری از تنش سیاسی مستقیم، تصحیح باورهای کلامی مستند به [[قرآن]] و [[سنت]]، و برائت از افراط‌گرایی استوار بود. امام جواد از طریق مناظره با عالمان، به تبیین مبانی عقیدتی پرداخت. ایشان در سال ۲۲۰ق در [[بغداد]] به [[شهادت]] رسید و در کنار [[امام موسی کاظم]] در قبرستان قریش([[کاظمین]]) مدفون شد.

محمدتقی در سال ۱۹۵ق در شهر [[مدینه]] به دنیا آمد.<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۷۹؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۷۳.</ref> اطلاعات مربوط به زندگی ایشان، به‌دلیل شرایط سیاسی حکومت عباسی، سیاست [[تقیه]] و روش‌های پنهانی مبارزه، و همچنین طول عمر کوتاه ایشان، در منابع تاریخی محدود است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ۱۳۸۱ش، ص۴۷۶–۴۷۷.</ref> دربارهٔ روز و ماه تولد ایشان اختلاف نظر وجود دارد؛<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۷۹.</ref> بر اساس نظر مشهور، ۱۰ [[رجب]] است،<ref>طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۸۰۵–۸۰۴؛ نعیبی، مطالب السؤول فی مناقب آل‌الرسول، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۱۴۰.</ref> اما برخی منابع آن را در ۱۹ [[رمضان]] ذکر می‌کنند.<ref>اشعری، المقالات و الفرق، ۱۳۶۰ش، ج۱، ص۹۹.</ref>

امام محمدتقی از نوادگان پیامبر اسلام، با شش واسطه از نسل امام علی و از قبیله بنی‌هاشم، یکی از طایفه‌های قبیله قریش بود. نام ایشان، محمد و کنیه‌های وی نیز ابوعبدالله،<ref>ابن‌جوزی، تذکره الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۲۱.</ref> ابوعلی<ref>عطاردی، مسند الإمام الجواد (ع)، ۱۴۱۰ق، ص۱۶.</ref> و اباجعفر ثانی<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۷۹؛ ابن‌طولون، الائمه الاثناعشر، ۱۴۲۶ق، ص۱۰۳.</ref> است. در کتب روایی برای جلوگیری از اشتباه با امام باقر که ابوجعفر اول نامیده می‌شود، از امام جواد با عنوان اباجعفر ثانی یاد می‌کنند.<ref>اربلی، کشف الغمه، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۸۵۷.</ref> القاب مشهور وی، جواد، تقی و ابن‌الرضا است.<ref>مجلسی، جلاء العیون، ۱۳۸۲ش، ص۹۵۹؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۸۱.</ref> در [[دعای توسل]] نیز، با لقب جواد مورد خطاب قرار گرفته است.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ۱۴۱۵ق، ۱۸۵.</ref> در برخی منابع با عنوان جواد الائمه نیز شناخته می‌شود.<ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۵۰، ص۱۰۳–۱۰۲.</ref> برخی معتقدند این صفت او را از دیگران متمایز می‌سازد.<ref>خنجی اصفهانی، وسیلة الخادم، ۱۳۷۵ش، ص۲۵۳.</ref> در منابع روایی و تاریخی، القاب دیگری از جمله زَکی، مُتّقی، رضی، قانع، مختار،<ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۵۰، ص۱۳–۱۲ و ص۱۶.</ref> مرتضی و مُنتَجَب،<ref>مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۹۵.</ref> متوکل،<ref>قرشی، حیاه الإمام محمد الجواد (ع)، ۱۴۱۸ق، ص۲۴.</ref> صابر، صادق، غَیظُ المُلْحِدین، قُرّةُ عَینِ المُؤمنین،<ref>صدوق، عیون أخبار الرضا (ع)، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۲۵۰.</ref> قانع، نجیب و هادی<ref>خزعلی، موسوعه الإمام الجواد (ع)، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص۲۷–۲۵.</ref> برای امام جواد ذکر شده که میان [[شیعیان]] و [[اهل‌سنت]] شهرت دارد.<ref>تقی‌زاده داوری، تصویر امامان شیعه در دائره‌المعارف اسلام، ۱۳۸۵ش، ص۳۸۰.</ref>

* '''[[واقفیه]]:''' گروهی از شیعیان که بر امامت [[امام کاظم]] تأکید داشتند و پس از شهادت ایشان، امامت امام رضا و امام جواد را نپذیرفتند.

* '''گروهی از اصحاب امام رضا:''' گروهی از اصحاب امام رضا، با توجه به سن کم محمدتقی پس از [[شهادت امام رضا]]، در مورد مشروعیت امامت ایشان دچار تردید شدند.

پس از به قدرت رسیدن معتصم عباسی، او به دلیل احساس خطر از جانب امام جواد، به والی مدینه دستور داد تا امام و همسرش ام‌ّفضل را به بغداد منتقل کنند.<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۸۴.</ref> امام جواد در ۲۸ محرم سال ۲۲۰ق وارد بغداد شد.<ref>نوبختی، فرق الشیعه، ۱۳۶۱ش، ص۱۳۳.</ref> معتصم با وجود تلاش برای تخریب شخصیت امام جواد از طریق برگزاری مناظرات، ترویج شایعات و تحریک افکار عمومی، در نهایت به تصمیم قتل ایشان رسید.<ref>مسعودی، مروج‌الذهب و معادن‌الجوهر، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۵۲.</ref>

امام جواد در سن نوجوانی و در حالی که کمتر از ده سال داشت،<ref>کلینی، اصول کافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸۴–۳۸۳ و ج۳، ص۴۵۶.</ref> در مواجهه با این جریان‌ها، به تبیین مبانی عقیدتی شیعه پرداخت. این تبیین شامل موضوعاتی مانند جبر و اختیار، قضا و قدر، خلق قرآن، حقانیت و عدم [[تحریف قرآن]] و [[توحید]] بود. ایشان به ویژه بر نقد گروه جبر و تفویض، تأکید داشتند.<ref>[https://jhr.ui.ac.ir/article_25230.html سلیمانی و همکاران، «تبیین تاریخی مؤلفه‌های همگرایی از منظر امام جواد علیه‌السلام»، ۱۴۰۰ش، ص۵]؛ حرانی، تحف‌العقول عن آل‌الرسول، ۱۳۸۵ش، ص۸۳۱.</ref>

# '''اعتمادسازی''': در ابتدا، ایشان با شناخت مخاطبان خود، به ایجاد اعتماد و ارتباط اجتماعی پرداختند.

# '''موضع‌گیری و عملیات روانی''': در مرحله چهارم، در پاسخ به مخالفت‌های مستقیم، ایشان در برابر فرقه‌های انحرافی موضع گرفتند و عملیات روانی برای تعدیل نگرش‌ها و انصراف افراد از اقدامات خود انجام دادند.<ref>بارانی و شعبان‌پور، «امام جواد علیه السلام و بهره‌گیری از فنون ارتباطات در مدیریت بحران فرقه‌های انحرافی»، ۱۳۹۵ش، ص۴۶۵–۴۶۴.</ref>

مناظرات زیادی با بزرگان اهل سنت و معتزله در حوزه‌های فقهی و کلامی انجام داد.<ref>حرانی، تحف‌العقول عن آل‌الرسول، ۱۳۸۵ش، ص۸۱۷.</ref> این مناظرات در مورد موضوعاتی مانند توحید، [[نبوت]]، [[امامت]]، قرآن و احکام فقهی صورت گرفت. ایشان در این مناظرات علاوه بر پاسخ به شبهات مطرح شده در زمینه‌های اعتقادی، به دو جنبه رفتاری و استدلالی توجه داشتند. در این مناظرات، از آیات قرآن، سیره پیامبر اسلام و گاهی از عقاید و باورهای مخالفان خود استفاده کرد. ایشان از استدلال‌های عقلی، نقلی و گاهی از روش ترکیبی برای تبیین دیدگاه خود استفاده می‌کرد.<ref name=":0">مطهری، «روش‌شناسی مناظره‌های امام جواد»، ۱۳۹۵ش، ص۴۳۵.</ref>

* مناظره امام جواد در پاسخ به توطئه معتصم علیه ایشان.<ref>[https://skh.journals.miu.ac.ir/article_66.html بارانی و معتمد لنگرودی، «سیر تطور مناظره‌های امام جواد(ع)»، ۱۳۹۴ش، ص۱۳.]</ref>

برخی کارشناسان دینی معتقدند امامت امام جواد در سن کم و اقدامات صورت گرفته توسط او نشان داد که جوانی نه مانع [[مسئولیت‌پذیری]]، بلکه فرصتی برای ظهور و تقویت [[تقوا]] و پرهیزکاری، [[شجاعت]] و شهامت، دانایی، صبر و شکیبایی، بخشندگی، پرهیز از عجله همراه با مشورت عاقلانه و [[توکل]] بر خدا، خدمت به مردم و مساوات‌خواهی در مسیر هدایت است.<ref>بیرانوند، «امام جواد، الگوی زندگی»، ۱۴۰۳ش، ص۱۴-۴.</ref> سیره ایشان نشانگر اینست که در نظام الهی، معیار کمالات، فضایل اخلاقی و علمی سن و سال نیست، بلکه [[ایمان]]، [[اخلاق]]، دانایی و مسئولیت‌پذیری در برابر تمام افراد جامعه است. بر اساس این دیدگاه، امروز [[جامعه اسلامی]]، به‌ویژه نسل نوجوان و جوان، نیازمند الگوبرداری از این مکتب برای تقویت [[معنویت]]، [[عدالت‌‌خواهی]] و استقامت است؛<ref>[https://www.hawzahnews.com/news/1334245/%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9-%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A7%D8%B3%D8%AA «سیره امام جواد، الگویی زنده برای نسل جوان امروز است»، وب‌سایت خبرگزاری حوزه.]</ref> چرا که پیام اصلی امام جواد برای نسل جوان، مبارزه سیاسی و مستمر با استکبار است.<ref>[https://www.hawzahnews.com/news/1332370/%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D8%B4%D9%88%D8%A8-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA صلواتی، «دشمن به‌دنبال آشوب خیابانی و فروپاشی انسجام ملی است»، وب‌سایت خبرگزاری حوزه.]</ref><ref group="دیدگاه">این قسمت خیلی سفید و در حقیقت هنجاری نوشته شده است. شما توصیه میکنید که نسل جوان از امام جواد الگو برداری کند. این در حالی است که نویسنده نباید توصیه کند؛ مقاله به نحوی نگارش شود که خود خواننده به الگو برداری برسد. </ref>

در منابع تاریخی و روایی شیعه و اهل‌سنت، مجموعه‌ای از کرامات به وی نسبت داده شده است که حاکی از جایگاه معنوی و علمی برجسته ایشان است<ref group="دیدگاه">لازم نیست که شما این عبارت را « حاکی از جایگاه معنوی و علمی برجسته ایشان است» ذکر کنید. با بیان کرامات خواننده باید به این برداشت برسد. </ref>.<ref>طبسی، «فضایل و کرامات امام جواد (ع) به روایت اهل‌سنت»، ۱۳۹۲ش، ص۴۷.</ref> برخی از این کرامات، عبارتند از: سخن گفتن در هنگام ولادت،<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۹۴.</ref> طی‌الارض از مدینه به [[خراسان]] برای خاکسپاری پیکر امام رضا،<ref>صدوق، عیون أخبار الرضا (ع)، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۲۴۵–۲۴۲.</ref> پاسخ‌های دقیق امام جواد در برابر سؤالات مأمون در سنین کودکی،<ref>خواندمیر، تاریخ حبیب‌السیر، ۱۳۸۰ش، ج۲، ص۹۲.</ref> بارور شدن درخت سدر،<ref>مالکی، الفصول المهمه فی معرفه الأئمه، ۱۴۲۲ق، ص۲۵۹–۲۵۸.</ref> رهایی از زندان سامرا،<ref>میرخواند، روضه الصفا، ۱۲۳۳ش، ج۳، ص۵۴–۵۳.</ref> شفای بیماران،<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۹۰.</ref> استجابت دعا برای یاران،<ref>کلینی، اصول کافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۴۹۶.</ref> آگاهی از اسرار درونی افراد و پیشگویی خبر دادن از رویدادهای آینده<ref>صدوق، عیون أخبار الرضا (ع)، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۲۴۵.</ref> و خبر امام از زمان وفات خویش.<ref>اربلی، کشف الغمه، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۱۵۳.</ref>

اصحاب امام جواد راویان، یاران و وکلای مورد اعتمادی بودند که در منابع رجالی و تاریخی شیعه از ایشان نام برده شده‌اند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1938447/ واحدی، «تبارشناسی، پرا کندگی جغرافیایی و شغل اصحاب امام جواد علیه‌السلام»، ۱۳۹۵ش، ص۱۰۲-۱۰۱.]</ref> تعداد این یاران بنا بر فهرست‌های مختلف، بین ۱۱۳ تا ۲۷۶ نفر ذکر شده است که این تفاوت عمدتاً به دلیل تفاوت در تعریف اصحاب، گستره زمانی مورد بررسی و اختلاف در احراز وثاقت افراد است.<ref>طوسی، رجال طوسی، ۱۳۸۱ق، ص۳۷۸–۳۵۱.</ref> لازم است ذکر شود جمعی از این افراد، از اصحاب امام رضا تا امام هادی، هستند.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ۱۳۸۱ش، ص۴۹۱.</ref>

از امام جواد آثاری چند همانند رساله و پاسخ‌نامه به مسائل دینی شیعیان از جمله رساله جبر و تفویض باقی مانده است.<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۷۹.</ref> علاوه بر این، بر پایه برخی تحقیقات، روایات امام در تفسیر قرآن حدود ۴۵ تا ۵۲ مورد است<ref>ستوده‌نیا و همکاران، «گونه‌شناسی روایات امام جواد در تفاسیر»، ۱۳۹۵ش، ص۲۱۵–۲۱۴.</ref> که در شش گونه تبیین تفسیری، تطبیق بر مصداق، معنای لغوی، بیان حکمت احکام، استناد به قرآن و بیان علوم قرآنی تقسیم می‌شود.<ref>جلالی کندری و غلامی، «گونه‌شناسی روایات امام جواد در تفسیر قرآن»، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۴.</ref> همچنین ایشان در پاسخ به سؤالات یارانشان روایاتی را بیان کردند که شمارشان به ۲۵۰ می‌رسد. برخی پژوهش‌ها این روایات را در موضوعات فقهی، عقیدتی، تفسیری و نیز در ابعاد مختلف شامل سیره معنوی و عبادی، سیره فردی، سیره زیست‌محیطی، سیره خانوادگی، سیره اجتماعی-فرهنگی، سیره اجتماعی-معاشرتی و سیره اجتماعی-سیاسی دسته‌بندی کرده‌اند<ref group="دیدگاه">این عبارت «شامل سیره معنوی و عبادی، سیره فردی، سیره زیست‌محیطی، سیره خانوادگی، سیره اجتماعی-فرهنگی، سیره اجتماعی-معاشرتی و سیره اجتماعی-سیاسی دسته‌بندی کرده‌اند» اضافی است. چون هر کدام به تفصیل بحث شده است</ref>.<ref>پیشوایی، سیره پیشوایان، ۱۳۷۹ش، ص۵۶۲.</ref>

# '''سیره اجتماعی-سیاسی:''' برخی محققان دینی، چهار دسته اصلی در روایات منقول از ایشان در سیره اجتماعی-سیاسی بیان کرده‌اند: روایات بازخوانی امامت، روایات مهدویت، روایات روابط با خلفا و کارگزاران و روایات شایستگی‌های رفتارهای اجتماعی.<ref>صرامی، «درآمدی بر تقسیم و تحلیل روایات سیاسی- اجتماعی امام جواد»، ۱۳۹۴ش، ص۹۵.</ref>

بر اساس نقلی که در منابع روایی و تاریخی آمده، امّ‌فضل، دختر مأمون، امام را مسموم کرد<ref>مسعودی، مروج‌الذهب و معادن‌الجوهر، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۵۲.</ref> و ایشان در ۲۹ ذی‌القعده<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۳۷۹.</ref> یا ۵ ذی‌الحجه<ref>ابن‌ابی‌الثلج، تاریخ الائمه، ۱۴۰۶ق، ص۱۳.</ref> یا ۶ ذی‌الحجه<ref>فتال نیشابوری، روضه الواعظین، ۱۳۷۵ق، ج۱، ص۲۴۳.</ref> سال ۲۲۰ق در بغداد شهید شد. پیکر امام جواد در جانب غربی بغداد در قبرستان قریش پشت قبر جدشان، امام موسی بن‌جعفر، به خاک سپرده شد.<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۹۰.</ref> منابع سن ایشان در زمان شهادت را ۲۵ سال گزارش کرده‌اند.<ref>قمی، منتهی الامال، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۳۴۷؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۷۳، ۲۹۵.</ref>