برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۹۳: خط ۹۳:
'''پیراهن دوگریبانه''': نوعی پیراهن محلی که قسمت پشت و جلوی یقۀ آن چاک می‌خورد و به همین دلیل به آن دوگریبانه می‌گویند. این پیراهن شبیه پیراهن تاجیک است با این تفاوت که قد آن بلندتر و بالاتنۀ آن بدون چاک است. برش زیر آستین این پیراهن چین می‌خورد و با شلوار پوشیده می‌شود.<ref>عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.</ref>
'''پیراهن دوگریبانه''': نوعی پیراهن محلی که قسمت پشت و جلوی یقۀ آن چاک می‌خورد و به همین دلیل به آن دوگریبانه می‌گویند. این پیراهن شبیه پیراهن تاجیک است با این تفاوت که قد آن بلندتر و بالاتنۀ آن بدون چاک است. برش زیر آستین این پیراهن چین می‌خورد و با شلوار پوشیده می‌شود.<ref>عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.</ref>


'''شلیته''': نوعی دامن پرچین که برای دوخت آن ۶ تا ۷ متر پارچه لازم است. کمر این دامن لیفه‌ای است و بندهای داخل لیفه‌ها توسط زنان سیستانی دوخته می‌شود. برخی زنان تا سه عدد دامن پرچین روی هم می‌پوشند که لبۀ آن‌ها با نخ‌های سیاه‌دوزی تزیین می‌شود. شلیته در منطقۀ سیستان به «تنبون گشاد» نیز معروف است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/264635/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%84%D9%88%DA%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.]</ref>
'''شلیته''': نوعی دامن پرچین که برای دوخت آن ۶ تا ۷ متر پارچه لازم است. کمر این دامن لیفه‌ای است و بندهای داخل لیفه‌ها توسط زنان سیستانی دوخته می‌شود. برخی زنان تا سه عدد دامن پرچین روی هم می‌پوشند که لبۀ آن‌ها با نخ‌های [[سیاه‌دوزی]] تزیین می‌شود. شلیته در منطقۀ سیستان به «تنبون گشاد» نیز معروف است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/264635/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%84%D9%88%DA%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.]</ref>


'''شلوار پاچه‌دار''': نوعی شلوار با پاچه‌های گشاد که پهنای هر پاچه حدود یک متر است. برای دوخت این شلوار از پارچه‌های گلدار و چیت استفاده می‌شود.<ref>گلستانه، فرهنگ عامه چهار سور و سوگ در سیستان، 1388ش، ص30.</ref> این شلوار از دو ساق مخروطی‌شکل و میان‌ساقی با چین کم تشکیل شده و کمر آن با لیفه جمع می‌شود. این شلوار بیشتر در منطقۀ «کوتَنَه» استفاده می‌شود و روی آن با دست یا چرخ نقش‌دوزی شده است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/264635/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%84%D9%88%DA%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.]</ref>
'''شلوار پاچه‌دار''': نوعی شلوار با پاچه‌های گشاد که پهنای هر پاچه حدود یک متر است. برای دوخت این شلوار از پارچه‌های گلدار و چیت استفاده می‌شود.<ref>گلستانه، فرهنگ عامه چهار سور و سوگ در سیستان، 1388ش، ص30.</ref> این شلوار از دو ساق مخروطی‌شکل و میان‌ساقی با چین کم تشکیل شده و کمر آن با لیفه جمع می‌شود. این شلوار بیشتر در منطقۀ «کوتَنَه» استفاده می‌شود و روی آن با دست یا چرخ نقش‌دوزی شده است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/264635/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%84%D9%88%DA%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 عمرانی‌نسب، «پوشاک مردمان سیستان و بلوچستان»،  1386ش، ص121.]</ref>