جز ویکی سازی و تمیزکاری |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
از دیگر آداب مختص این روز، فراهم کردن برخی خوراکیها و نوشیدنیها بوده که بهنام «خوراک روانها» معروف بودند. ایرانیان بر این باور بودند که در چنین روزی، روان مردگان به سمت زمین بازمیگردند، بنابراین، آنها با خوراکیهایی به استقبال روان مردگان میرفتند.<ref>دمشقی، نخبةالدهر، ۱۳۵۷ش، ص۴۷۲-۴۷۳.</ref><br> | از دیگر آداب مختص این روز، فراهم کردن برخی خوراکیها و نوشیدنیها بوده که بهنام «خوراک روانها» معروف بودند. ایرانیان بر این باور بودند که در چنین روزی، روان مردگان به سمت زمین بازمیگردند، بنابراین، آنها با خوراکیهایی به استقبال روان مردگان میرفتند.<ref>دمشقی، نخبةالدهر، ۱۳۵۷ش، ص۴۷۲-۴۷۳.</ref><br> | ||
رسم پیشکش فرستادن برای نوعروسان و نامزدان نیز در تیرگان صورت میگرفت. در این رسم، کله قندی را با بند | رسم [[پیشکش عروس|پیشکش]] فرستادن برای نوعروسان و نامزدان نیز در تیرگان صورت میگرفت. در این رسم، کله قندی را با بند ۷ رنگ ابریشمین و سیم زرین تزئین کرده و به خانهی عروس و داماد میفرستادند.<ref>سهراب، «تیر و جشن ـ جشن تیرگان»، ۱۳۷۰ش، ص۹.</ref><br> | ||
رسم پختن گندم و میوه، به یاد روزهای سخت جنگ ایران با افراسیاب که مردم برای سیر کردن خود، مجبور به خوردن گندم و میوه بودند، نیز در روز تیرگان صورت میگیرد.<ref>گردیزی، زینالاخبار، ۱۳۶۳ش، ص۵۱8-519؛ <br> | رسم پختن گندم و میوه، به یاد روزهای سخت جنگ ایران با افراسیاب که مردم برای سیر کردن خود، مجبور به خوردن گندم و میوه بودند، نیز در روز تیرگان صورت میگیرد.<ref>گردیزی، زینالاخبار، ۱۳۶۳ش، ص۵۱8-519؛ <br> | ||
پیگولوسکایا، شهرهای ایران در روزگار پارتیان و ساسانیان، ۱۳۶۷ش، ص۴۸2 و 484.</ref><br> | پیگولوسکایا، شهرهای ایران در روزگار پارتیان و ساسانیان، ۱۳۶۷ش، ص۴۸2 و 484.</ref><br> | ||
از دیگر آیینهای این روز، فال کوزه یا «چکُ دولَه» است. برای انجام این آیین، در روز قبل از تیرگان، دوشیزهای را انتخاب کرده و کوزهی سفالی که به «دوله» معروف است، به دست او میدهند. او این کوزه را از آب پاک پر کرده و پارچه سبزرنگی را روی دهانهی آن میاندازد. سپس، دوله را نزد همه کسانی میبرد که خواستهای داشته و نیتی در دل دارند. هر کسی یک جسم کوچک مانند | از دیگر آیینهای این روز، فال کوزه یا «چکُ دولَه» است. برای انجام این آیین، در روز قبل از تیرگان، دوشیزهای را انتخاب کرده و کوزهی سفالی که به «دوله» معروف است، به دست او میدهند. او این کوزه را از آب پاک پر کرده و پارچه سبزرنگی را روی دهانهی آن میاندازد. سپس، دوله را نزد همه کسانی میبرد که خواستهای داشته و نیتی در دل دارند. هر کسی یک جسم کوچک مانند [[انگشتر]]، سنجاق، سکه یا مانند آن را درون آب دوله میاندازد. سپس، دختر، کوزه را در زیر درخت همیشه سبزی قرار میدهد. در روز جشن تیرگان، پس از مراسم آبریزان، دختر کوزه را در میان جمع آورده و سالخوردگان جمع شروع به شعرخوانی میکنند. پس از پایان هر شعر، دختر، دست خود را درون دوله برده و جسمی را بیرون میآورد. در این مرحله، صاحب جسم، متوجه ارتباط شعر با نیت خود میشود.<ref>[https://www.hamshahrionline.ir/news/519064/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86 «آشنایی با جشن تیرگان»، سایت همشهری آنلاین].</ref><br> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
