مرتضی مطهری: تفاوت میان نسخه‌ها

== اندیشمندان اثرگذار بر مرتضی مطهری ==

مطهری از دوره دانش‌اندوزی خود نزد استادان بزرگ آن زمان به نیکی یاد کرده و به‌ویژه [[درس اخلاق]] [[آیت‌الله خمینی]] را ایجادکنندهٔ حس نابی دانسته که تا چند روز پایدار بود.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج1، 1390ش، ص441.</ref> وی حضور ۱۲ ساله‌اش در درس اخلاق را آفرینش‌گر شخصیت فکری و روحی خود دانسته است.<ref>واعظ‌زاده خراسانی، «سیری در زندگی علمی و انقلابی استاد شهید مرتضی مطهری»، 1386ش، ص441.</ref> [[امام خمینی]] پس از شهادت مطهری، او را فرزند عزیز، پارهٔ تن و حاصل عمر خود معرفی کرد.<ref>[http://emam.com/posts/view/1533 امام خمینی، «پیام به ملت ایران (شخصیت و منزلت علمی آقای مرتضی مطهری)»، صحیفه امام خمینی، 1389ش، ج7، ص178 و 179.]</ref>

مطهری همچنین [[علامه طباطبایی]] را از خدمت‌گزاران بزرگ [[اسلام]] معرفی کرده است.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج25، 1390ش، ص429.</ref> او در جمعی خصوصی، مبحث الهیات شفا را نزد علامه طباطبائی فرا گرفت.<ref>واعظ‌زاده خراسانی، «سیری در زندگی علمی و انقلابی استاد شهید مرتضی مطهری»، 1386ش، ص328.</ref> کتاب «[[اصول فلسفه و روش رئالیسم]]»، ثمره حضور در این مجموعه از جلسات درس بود که علامه طباطبایی مقالات فلسفی خود را ارائه می‌کرد. مطهری، در حوزه فلسفه، از شاگردان [[میرزا مهدی آشتیانی]] نیز به‌شمار می‌رود.

مرتضی مطهری در ۱۳۳۱ش به [[تهران]] مهاجرت کرد. او در مدرسهٔ سپهسالار که امروزه به‌نام «مدرسه عالی شهید مطهری» معروف است، به تدریس پرداخت. پس از مدتی، مطهری، تدریس در مدرسه علوم دینی مروی را نیز به فعالیت‌های علمی خود افزود.

وی، در ۱۳۳۴ش به تدریس در دانشگاه روی آورد و بیش از ۲۰ سال به تعلیم در دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی پرداخت. او به ارتباط با قشر تحصیل‌کرده، امیدوار بود و محیط دانشگاه را برای نشر آموزه‌های [[اسلام]]، مناسب می‌دید.