ایل شاهسون: تفاوت میان نسخه‌ها

این گروه از شاهسون‌ها که به شاهسون‌های بغدادی معروف هستند، در زمان نادرشاه از بغداد به منطقه ساوه کوچانده شدند. آن‌ها که زبان ترکی دارند، در حال حاضر به‌صورت نیمه‌کوچنده در اطراف شهرستان‌های ساوه، [[قم]] و در محدوده دریاچه حوض سلطان پراکنده‌اند. ایل شاهسون بغدادی از سه طایفه اصلی به نام‌های لک، آرخلو و اینالو به‌همراه تعدادی تیره و زیرتیره تشکیل شده است. آن‌ها سابقاً از مناطق اردبیل و دشت مغان به سمت استان مرکزی کوچ می‌کردند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2160172/تحلیل-ایل-و-عشایر-شاهسون?q=ایل%20شاهسون&score=8589934600.0&rownumber=20 قاسمی‌زاده، «تحلیل ایل و عشایر شاهسون»، 1402ش، ص168.]</ref> گروه‌های محدودی از شاهسون‌ها نیز به‌طور پراکنده در هشترود، میانه، بیجار، [[ورامین]]، زنجان، نی‌ریز استان فارس و جنوب دریاچه بختگان،<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/193694-nomads-of-the-shahsavan-tribe/ . وکیلی، «عشایر شاهسون | تاریخچه، فرهنگ و طوایف ایل شاهسون»، وب‌سایت کجارو.]</ref> قزوین، همدان و استان مرکزی زندگی می‌کنند.<ref>[https://journals.iau.ir/article_690225.html . امیری و جدیدی، «کوچ نشینی ایل شاهسون در استان مرکزی»، 1400ش، ص26.]</ref>

امروزه شاهسون‌ها علاوه بر نقاط گسترده‌ای از ایران در کشورهای آذربایجان، عراق، ترکیه و سوریه نیز سکونت دارند. روستای شاهسون‌نشین قشلاق چرخلو در استان قزوین بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین روستای شاهسون‌نشین ایران است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2160172/تحلیل-ایل-و-عشایر-شاهسون?q=ایل%20شاهسون&score=8589934600.0&rownumber=20 قاسمی‌زاده، «تحلیل ایل و عشایر شاهسون»، 1402ش، ص160.]</ref>