شب زفاف: تفاوت میان نسخه‌ها

==تقویت روحی و روانی عروس و داماد در شب زفاف==

در گذشته، نزدیکان عروس به‌خصوص اگر کم‌سال بود، با بیان این جملات او را راهنمایی می‌کردند: «این هم مثل لقمه به دهان بردن و قورت‌دادن است، همه اول می‌ترسند، اما بعد خوششان می‌آیند» و بدین‌ترتیب مانع ترس عروس می‌شدند. آنها همچنین چگونگی برخورد با داماد و راه‌دادن به او و هدرندادن خون بکارت را می‌آموختند.<ref>شهری، طهران قدیم، ۱۳۷۱ش، ج3، ص128-130.</ref> در برخی از حوزه‌های فرهنگی ایران، بنابر سنت‌های رایج، عروس و داماد ۳ تا ۷ روز و در بعضی جاها، تا یک ماه برای آشنایی آن دو با خلق‌وخو و خصوصیات اخلاقی و رفتاری یکدیگر در حجله می‌ماندند. در پایان این مدت، طی جشنی درِ حجله را می‌گشودند و عروس و داماد به‌طور رسمی، زندگی مشترک خود را در خانۀ جدید آغاز می‌کردند.<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸ش، ص۵۰۹.</ref>

==آداب بعد از شب زفاف==

در برخی روستاهای سمنان، با روشن‌کردن آتش بر بام خانۀ داماد یا خالی‌کردن تیر تفنگ، خبر پیروزی داماد به اهالی اعلام می‌شود. گاهی نیز در صبح زفاف، زنها بر بالای بام می‌روند و تنبک و دایره می‌زنند. این عمل را «پای تخت‌زدن» می‌گویند. در سمنان، پس از پایان زفاف، عروس و داماد را به حمام می‌برند و بعد از حمام و تطهیر، شام برای خوردن آنها می‌آورند.<ref>احمدپناهی سمنانی، آداب و رسوم مردم سمنان، ۱۳۷۴ش، ص۲۵۸.</ref>