برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۱۴۶: خط ۱۴۶:


==فقه جعفر بن محمد==
==فقه جعفر بن محمد==
امام صادق، قرآن را به عنوان اصل، و حاکم بر سنت و حدیث می‌دانست، و سنت و حدیث را به عنوان فرع، مطرح کرده و ملاک درستی حدیث را، انطباقش با قرآن می‌دانست.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص355-356.</ref> وی در تعلیمات فقهی می‌کوشید که بدعت‌ها و خرافات را از شریعت نبوی بزداید.<ref>کمپانی، حضرت صادق (ع)، 1352ش، ص144.</ref> همچنین، او شاگردان خود را به صداقت، درستی، فضیلت و تقوا فراخوانده و به معنویات و تحکیم مبانی اخلاقی دعوت می‌کرد و به موازات رعایت اصول اخلاقی فردی، رعایت موازین اجتماعی را نیز جزو وظایف مسلمان حقیقی می‌دانست.<ref>کمپانی، حضرت صادق (ع)، 1352ش، ص176-177.</ref>
امام صادق، [[قرآن]] را به عنوان اصل، و حاکم بر سنت و حدیث می‌دانست، و سنت و حدیث را به عنوان فرع، مطرح کرده و ملاک درستی حدیث را، انطباقش با قرآن می‌دانست.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص355-356.</ref> وی در تعلیمات فقهی می‌کوشید که بدعت‌ها و خرافات را از شریعت نبوی بزداید.<ref>کمپانی، حضرت صادق (ع)، 1352ش، ص144.</ref> همچنین، او شاگردان خود را به صداقت، درستی، فضیلت و تقوا فراخوانده و به معنویات و تحکیم مبانی اخلاقی دعوت می‌کرد و به موازات رعایت اصول اخلاقی فردی، رعایت موازین اجتماعی را نیز جزو وظایف مسلمان حقیقی می‌دانست.<ref>کمپانی، حضرت صادق (ع)، 1352ش، ص176-177.</ref>


امام صادق با پرهیز دادن شیعیان از روآوری به احادیث دیگران، موجبات شکل‌گیری فقه شیعه را به‌صورت اصیل و مستقل و بر اساس روایات [[اهل‌بیت|اهل بیت]]، فراهم آورد.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص345.</ref> در این چارچوب، شیعیان به‌عنوان گروهی از مسلمانان معرفی شدند که وقتی مردم در سنت و حدیث نبوی اختلاف می‌کنند، آنها سخن علی را مبنا قرار می‌دهند و هرگاه مردم در روایات [[امام علی|علی]] اختلاف کردند، آنها سخن جعفر بن محمد را ملاک عمل خود قرار می‌دهند.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص346.</ref> از این منظر، سخنان امامان شیعه از جمله امام صادق، برآمده و برگرفته از سخنان رسول خدا است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص346-347.</ref>
امام صادق با پرهیز دادن شیعیان از روآوری به احادیث دیگران، موجبات شکل‌گیری فقه شیعه را به‌صورت اصیل و مستقل و بر اساس روایات [[اهل‌بیت]]، فراهم آورد.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص345.</ref> در این چارچوب، شیعیان به‌عنوان گروهی از مسلمانان معرفی شدند که وقتی مردم در سنت و حدیث نبوی اختلاف می‌کنند، آنها سخن علی را مبنا قرار می‌دهند و هرگاه مردم در روایات [[امام علی]] اختلاف کردند، آنها سخن جعفر بن محمد را ملاک عمل خود قرار می‌دهند.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص346.</ref> از این منظر، سخنان امامان شیعه از جمله امام صادق، برآمده و برگرفته از سخنان رسول خدا است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص346-347.</ref>


امام صادق با رأی و قیاس که دو منبع استخراج احکام در فقه اهل سنت بود، مخالفت کرده و پیشوایان اهل سنت، به ویژه ابوحنیفه را از قیاس پرهیز می‌داد. امام صادق، علت روی‌آوری اهل سنت به رأی و قیاس را کمبود منابع روایی می‌دانست؛ ابوحنیفه از ۱۵۰ حدیثی که نقل کرده بود، فقط ۱۷ حدیث و مالک نیز از بین روایات منقوله، فقط ۳۰۰ حدیث را صحیح و معتبر می‌دانست.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص351-352.</ref>
امام صادق با رأی و قیاس که دو منبع استخراج احکام در فقه اهل سنت بود، مخالفت کرده و پیشوایان اهل سنت، به ویژه ابوحنیفه را از قیاس پرهیز می‌داد. امام صادق، علت روی‌آوری اهل سنت به رأی و قیاس را کمبود منابع روایی می‌دانست؛ ابوحنیفه از ۱۵۰ حدیثی که نقل کرده بود، فقط ۱۷ حدیث و مالک نیز از بین روایات منقوله، فقط ۳۰۰ حدیث را صحیح و معتبر می‌دانست.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص351-352.</ref>