برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
خط ۱۲: خط ۱۲:
برای ملا خلیل ویژگی‌های مختلفی ذکر کرده‌اند از جمله: خوش‌نامی، دارای اعتبار، شخصیتی توانا و قابل ستایش، فردی ساده و درویش مسلک و شهادت‌طلب.<ref>[https://dana.ir/news/1091945.html/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%84%D8%A7-%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C «آشنایی با ملا خلیل گوره‌مه‌ری»، شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا.]</ref>  
برای ملا خلیل ویژگی‌های مختلفی ذکر کرده‌اند از جمله: خوش‌نامی، دارای اعتبار، شخصیتی توانا و قابل ستایش، فردی ساده و درویش مسلک و شهادت‌طلب.<ref>[https://dana.ir/news/1091945.html/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%84%D8%A7-%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C «آشنایی با ملا خلیل گوره‌مه‌ری»، شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا.]</ref>  
==زمینه‌های قیام==
==زمینه‌های قیام==
حکومت پهلوی برای نوسازی [[ایران]] در راستای همگونی با تمدن غرب، سیاست تغییر پوشش مردان و [[زنان]] ایرانی را در پیش گرفت؛ این سیاست که از آغاز تأسیس سلسلۀ [[پهلوی]] در [[ایران]] دنبال شد، از مهم‌ترین برنامه‌های دولت [[رضاشاه]] در حوزۀ آداب و رسوم اجتماعی بود.<ref>هدایت، خاطرات و خطرات، ص37؛ مکی، تاریخ بیست ساله ایران، ج 6، ص282.</ref>  این برنامه ابتدا برای کارکنان دولتی و سپس همۀ مردم اجرا شد.<ref>مشروح مذاکرات مجلس، دوره هفتم، جلسه پانزدهم؛ ضرقام بروجنی، دولت‌های عصر مشروطیت، ص182.</ref>  بر اساس اسناد به‌جا مانده از نظمیه‌های سراسر کشور، مردم به غیر از اندکی از نخبگان غربگرا به این قانون تن ندادند. آنان این لباس را [[بدعت]] و خلاف شأن ‌دانسته و در برابر آن مقاومت کردند.<ref>نوری اسفندیاری، رستاخیز ایران، دیلی میل، 2 ژوئیه 1929، ص467؛ کرونین، نوگرایی تحول و دیکتاتوری در ایران نظم نوین و مخالفانش (1306-1308/1927-1929)، ص188. </ref>  در نقاط مختلف کشور از جمله [[قم]]، [[جهرم]]، شهرهای مرزی [[کردستان]]، بنادر و دشتستان، اجرای این برنامه با مخالفت‌ها و مقاومت‌هایی مواجه و منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از مردم شد.
حکومت پهلوی برای نوسازی [[ایران]] در راستای همگونی با تمدن غرب، سیاست تغییر پوشش مردان و [[زنان]] ایرانی را در پیش گرفت؛ این سیاست که از آغاز تأسیس سلسلۀ [[پهلوی]] در [[ایران]] دنبال شد، از مهم‌ترین برنامه‌های دولت [[رضاشاه]] در حوزۀ آداب و رسوم اجتماعی بود.<ref>هدایت، خاطرات و خطرات، ص37؛ مکی، تاریخ بیست ساله ایران، ج 6، ص282.</ref>  این برنامه ابتدا برای کارکنان دولتی و سپس همۀ مردم اجرا شد.<ref>مشروح مذاکرات مجلس، دوره هفتم، جلسه پانزدهم؛ ضرقام بروجنی، دولت‌های عصر مشروطیت، ص182.</ref>  بر اساس اسناد به‌جا مانده از نظمیه‌های سراسر کشور، مردم به غیر از اندکی از نخبگان غربگرا به این قانون تن ندادند. آنان این لباس را [[بدعت]] و خلاف شأن ‌دانسته و در برابر آن مقاومت کردند.<ref>نوری اسفندیاری، رستاخیز ایران، دیلی میل، 2 ژوئیه 1929، ص467؛ کرونین، نوگرایی تحول و دیکتاتوری در ایران نظم نوین و مخالفانش (1306-1308/1927-1929)، ص188. </ref>  در نقاط مختلف کشور از جمله [[قم]]، [[جهرم]]، شهرهای مرزی [[استان کردستان|کردستان]]، بنادر و دشتستان، اجرای این برنامه با مخالفت‌ها و مقاومت‌هایی مواجه و منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از مردم شد.
<ref>تغییر لباس و کشف حجاب به روایت اسناد، ص44؛ جعفری، اسناد منتشر نشده از واقعه کشف حجاب در عصر رضاخان، ص44؛ صلاح، کشف حجاب؛ زمینه‌ها، پیامدها و واکنش‌ها، ص97-98.</ref>  این اعتراض‌ها در مناطق عشایرنشین، گسترده‌تر بود. کردهای طایفه منگور در استان [[آذربایجان غربی]] به رهبری ملا خلیل منگور از جمله این عشایر و اقوام بودند که در برابر اجرای این قانون مقاومت کردند.<ref>جعفری، اسناد منتشر نشده از واقعه کشف حجاب در عصر رضاخان، ص44.</ref>
<ref>تغییر لباس و کشف حجاب به روایت اسناد، ص44؛ جعفری، اسناد منتشر نشده از واقعه کشف حجاب در عصر رضاخان، ص44؛ صلاح، کشف حجاب؛ زمینه‌ها، پیامدها و واکنش‌ها، ص97-98.</ref>  این اعتراض‌ها در مناطق عشایرنشین، گسترده‌تر بود. کردهای طایفه منگور در استان [[آذربایجان غربی]] به رهبری ملا خلیل منگور از جمله این عشایر و اقوام بودند که در برابر اجرای این قانون مقاومت کردند.<ref>جعفری، اسناد منتشر نشده از واقعه کشف حجاب در عصر رضاخان، ص44.</ref>