بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==انواع آجیل== | ==انواع آجیل== | ||
آجیلها انواع گوناگونی دارند و بر اساس آن نامگذاری میشوند؛ گاهی نام آجیل بر اساس کاربرد آن انتخاب میشود مانند آجیل مشکلگشا و آجیل نذری. اما گاهی آجیل بر اساس ترکیبات و اجزای آن دستهبندی میشود: «آجیل چهارمغز» از | آجیلها انواع گوناگونی دارند و بر اساس آن نامگذاری میشوند؛ گاهی نام آجیل بر اساس کاربرد آن انتخاب میشود مانند آجیل مشکلگشا و آجیل نذری. اما گاهی آجیل بر اساس ترکیبات و اجزای آن دستهبندی میشود: «آجیل چهارمغز» از چهار نوع میوه، «آجیل هفت مغز» یا «هفت آجیل» از هفت نوع میوه، «آجیل دوازده مغز» یا به اصطلاح خراسانی آن «دوزاده رنگ» از دوازده میوه تشکیل میشود. «آجیل شور» را از تفت دادن خشکبار با نمک، «آجیل آچار» یا «آجیل آچارده» از تفت دادن خشکبار با [[زعفران]]، آبلیمو و [[گلپر]] و «آجیل ترش» را نیز از تفت دادن خشکبار با آبلیمو و نمک درست میکنند.<ref>شاملو، کتاب کوچه، ج1، 1381ش، ص 265-284.</ref> «آجیل شیرین» یا «آجیل بینمک» را تفت نمیدهند. در این آجیل، مغز [[بادام]]، [[پسته]]، [[فندق]]، برگه زردآلو، [[هلو]]، [[انجیر]] خشک، باسلق، [[خرما]] خَرَک (نوعی خرمای خشک و زرد) و مغز [[گردو]] و غیره وجود دارد. میرزا علیاکبرخان آشپزباشی در سفره اطعمه بیان میکند که برای تفت دادن آجیل، آن را در پاتیلی حاوی ماسه شسته شده میریزند و روي آتش گذاشته و هم ميزنند تا نسوزد. سپس آن را از غربال رد ميكنند تا ماسهها جدا شود و به آن آب نمك غليظ ميزنند.<ref>آشپزباشي، سفره اطعمه، 1353ش، ص69 و 70. </ref> | ||
==جایگاه آجیل در اقتصاد ایرانیان== | ==جایگاه آجیل در اقتصاد ایرانیان== | ||
آجیل از دیرباز در میان اقشار و طبقات مختلف مردم جامعه [[ایران]] رواج داشته و به یکی از نمادهای فرهنگ ایرانی بدل گشته است. میزان بالای مصرف آجیل در گردهماییهای سنتی (مانند [[نوروز]] و [[یلدا]]) و مذهبی (مانند سفرههای نذری) ایرانیان و اهمیت و نقش آن در مراسمها، سبب پیدایش کار و پیشهی آجیلفروشی در [[جامعه]] ایران شده است.<ref>شهری، طهران قدیم، ج1، ۱۳۷۱ش، ص137-140. </ref> درگذشته، یکی از شغلهای مطلوب پهلوانان در شهرها، آجیلفروشی بوده است.<ref>بلوکباشی، قهوهخانههای ایران، تهران، ج1، ۱۳۷۵ش، ص138.</ref> با توجه به باغهای پهناور پسته در ایران، آجیل ایرانی نیز همانند پسته، یکی از نمونههای شناخته شده صادرات ایرانی در بازارهای جهانی محسوب میشود. | آجیل از دیرباز در میان اقشار و طبقات مختلف مردم جامعه [[ایران]] رواج داشته و به یکی از نمادهای فرهنگ ایرانی بدل گشته است. میزان بالای مصرف آجیل در گردهماییهای سنتی (مانند [[نوروز]] و [[یلدا]]) و مذهبی (مانند سفرههای نذری) ایرانیان و اهمیت و نقش آن در مراسمها، سبب پیدایش کار و پیشهی آجیلفروشی در [[جامعه]] ایران شده است.<ref>شهری، طهران قدیم، ج1، ۱۳۷۱ش، ص137-140. </ref> درگذشته، یکی از شغلهای مطلوب پهلوانان در شهرها، آجیلفروشی بوده است.<ref>بلوکباشی، قهوهخانههای ایران، تهران، ج1، ۱۳۷۵ش، ص138.</ref> با توجه به باغهای پهناور پسته در ایران، آجیل ایرانی نیز همانند پسته، یکی از نمونههای شناخته شده صادرات ایرانی در بازارهای جهانی محسوب میشود. | ||
