خواستگاری: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[قوم بلوچ]] خواستگاری اصلی دو مقدمه دارد؛ هنگامی که پسری موافقت خانوادهٔ خود را جهت [[ازدواج]] کسب می‌کند، طی مراسم «جار» با دوستان خود میان بستگان رفته و این خبر خوش را نوید می‌دهد. آنها نیز ابراز شادمانی کرده و در قالب هدیه‌هایی چون پول، [[طلا]]، [[گوسفند]]، [[شتر]]، [[گندم]]، [[برنج]]، [[آرد]] و [[روغن]]، داماد آینده را مساعدت مالی می‌کنند. هنگامی که خانوادهٔ دختر اجازهٔ حضور دادند، طی مراسم «پاگِدَران» یا خودمانی کردن، داماد با خانوادهٔ خود به خانه عروس می‌رود تا آشنایی‌های لازم صورت بگیرد. پس از این مراسم، رفت‌وآمد تنهایی داماد به خانه عروس جهت آشنایی و کمک به پدر عروس در کارها شروع می‌شود. مراسم اصلی خواستگاری «گِندونِن» نام دارد که با حضور سران فامیل پسر و گاهی با همراهی کدخدای محل و ریش‌سفید، در خانهٔ دختر برپا می‌شود. گاهی برای نشان دادن بزرگی طایفهٔ پسر، حدود صد نفر در این مراسم شرکت می‌کنند. در این مجلس، خانوادهٔ داماد جهت نشان‌کردن دختر؛ انگشتر، ساعت و تکه‌ای طلا به خانوادهٔ عروس هدیه می‌دهند؛ به این مراسم «حلقه‌کُنان» می‌گویند.<ref>[https://www.karnaval.ir/blog/baloch-people-wedding-ceremony «مراسم پیش از ازدواج مردم بلوچ»، وب‌سایت کارناوال.]</ref>