ظهیرالدین محمد بابر: تفاوت میان نسخه‌ها

بابر ابتدا مانند پدر برای‌ تصرف‌ شهرها و مناطق حاصل‌خیز آسیای‌ مرکزی‌، با خویشاوندان‌ خود جنگید. او از سال 903ق بارها به مناطقی مانند سمرقند، اَنْدیجان‌، سرِپُل، [[کابل‌]]، هرات و قندهار، لشکر کشید، اما در ماندگاری سلطۀ خود بر این مناطق ناکام ماند. در جنگ شدید که شاه‌ اسماعیل‌ صفوی برای تصرف آسیای میانه به‌راه انداخته بود‌، بابر در 917ق برای‌ بار سوم،‌ سمرقند را به‌تصرف‌ درآورد و به‌‌عنوان‌ دست‌‌نشاندة‌ شاه‌ اسماعیل‌ در آن‌جا حکومت می‌کرد و به‌‌نام‌ پادشاه‌ صفوی‌ سکه‌ می‌زد. تظاهر او به‌ مذهب‌ [[شیعه‌]] باعث‌ شد که‌ عامة‌ مردم‌ سمرقند از وی دوری کنند. بابر و صفویان برای حفظ سمرقند تلاش زیادی کردند اما در [[رمضان‌]] 918ق با شکست از [[قوم ازبک|ازبک‌ها]] این شهر را برای همیشه از دست دادند. بابر پس‌ از دو سال‌ آوارگی‌ در ناحیة‌ «قُنْدُز» (در شمال افغانستان)، به‌ کابل‌ بازگشت‌ و از این شهر پایگاهی‌ برای‌ لشکرکشی‌های‌ پسینی ساخت. او با تلاش‌های‌ مکرر،‌ قندهار را تصرف کرد. بابر پس‌ از فتح قندهار، به هند رفت و دهلی را تصرف کرد. وی قلمرو‌ حکومت‌ خود را در هندوستان‌، تا بنگال‌ توسعه داد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/5459?%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF هریسن و کوپریلی، «بابر ظهیرالدین محمد»، وب‌سایت دانشنامۀ جهان اسلام.]</ref>   

==درگذشت==

==یادبود==

===1. آرامگاه===