جز ویکی سازی و تمیزکاری |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۶۰: | خط ۶۰: | ||
'''ب) میراث فرهنگی'''؛ [[میراث جهانی یونسکو در ایران|میراث فرهنگی ایران در یونسکو]] نیز از مقاصد گردشگری فرهنگی ایرانیان است. میراث جهانی یونسکو، عهدنامهای بینالمللی برای حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی مهم است که به تمام انسانها تعلق دارد. میراث فرهنگی ملموس ایران در فهرست جهانی، عبارت است از: ۱ـ [[چغازنبیل]] (شوش)؛ ۲ـ [[میدان امام اصفهان (نقش جهان)|میدان امام اصفهان]]؛ ۳ـ [[تخت جمشید]] (فارس)؛ ۴ـ [[تخت سلیمان]] (تکاب)؛ ۵ـ بم و چشمانداز تاریخی آن ([[کرمان]])؛ ۶ـ [[پاسارگاد]] (فارس)؛ ۷ـ [[گنبد سلطانیه|سلطانیه]] (زنجان)؛ ۸ـ [[بیستون]] ([[کرمانشاه]])؛ ۹ـ مجموعه آثار رهبانی ارامنه ایران؛ ۱۰ـ [[سازههای آبی شوشتر|سازههای تاریخی ـ آبی شوشتر]]؛ ۱۱ـ مجموعه بازار تاریخی تبریز؛ ۱۲ـ [[آرامگاه شیخ صفیالدین اردبیلی]]؛ ۱۳ـ ۹ باغ ایرانی شامل: اکبریه بیرجند، [[باغ فین|فین]] کاشان، شاهزاده [[ماهان]]، [[باغ ارم|ارم]] شیراز، [[مجموعه تاریخی عباسآباد|عباسآباد]] بهشهر، [[کاخ چهلستون|چهلستون]] اصفهان، دولتآباد یزد، پاسارگاد شیراز و پهلوانپور یزد؛ ۱۴ـ [[برج گنبد قابوس|گنبد قابوس]] ([[استان گلستان]])؛ ۱۵ـ مسجد جامع اصفهان؛ ۱۶ـ [[کاخ گلستان]] (تهران)؛ ۱۷- [[شهر سوخته]] (استان سیستان و بلوچستان)؛ ۱۸- چشمانداز فرهنگی [[روستای میمند|میمند]]؛ ۱۹- محوطه باستانی شوش؛ ۲۰ – یازده [[قنات]] ایرانی؛ ۲۱ – شهر تاریخی [[یزد]]؛ ۲۲ – چشم انداز باستانشناسی ساسانی منطقه فارس؛ ۲۳ – [[راهآهن ایران]]؛ ۲۴ – منظر فرهنگی [[اورامان]]. همچنین دشت لوت و [[جنگلهای هیرکانی]] دو اثر از میراث طبیعی ایران است که در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است.<ref>[https://fa.irunesco.org/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86/ «میراث جهانی ثبتشدۀ کشورمان»، وبسایت کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران].</ref> <br> | '''ب) میراث فرهنگی'''؛ [[میراث جهانی یونسکو در ایران|میراث فرهنگی ایران در یونسکو]] نیز از مقاصد گردشگری فرهنگی ایرانیان است. میراث جهانی یونسکو، عهدنامهای بینالمللی برای حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی مهم است که به تمام انسانها تعلق دارد. میراث فرهنگی ملموس ایران در فهرست جهانی، عبارت است از: ۱ـ [[چغازنبیل]] (شوش)؛ ۲ـ [[میدان امام اصفهان (نقش جهان)|میدان امام اصفهان]]؛ ۳ـ [[تخت جمشید]] (فارس)؛ ۴ـ [[تخت سلیمان]] (تکاب)؛ ۵ـ بم و چشمانداز تاریخی آن ([[کرمان]])؛ ۶ـ [[پاسارگاد]] (فارس)؛ ۷ـ [[گنبد سلطانیه|سلطانیه]] (زنجان)؛ ۸ـ [[بیستون]] ([[کرمانشاه]])؛ ۹ـ مجموعه آثار رهبانی ارامنه ایران؛ ۱۰ـ [[سازههای آبی شوشتر|سازههای تاریخی ـ آبی شوشتر]]؛ ۱۱ـ مجموعه بازار تاریخی تبریز؛ ۱۲ـ [[آرامگاه شیخ صفیالدین اردبیلی]]؛ ۱۳ـ ۹ باغ ایرانی شامل: اکبریه بیرجند، [[باغ فین|فین]] کاشان، شاهزاده [[ماهان]]، [[باغ ارم|ارم]] شیراز، [[مجموعه تاریخی عباسآباد|عباسآباد]] بهشهر، [[کاخ چهلستون|چهلستون]] اصفهان، دولتآباد یزد، پاسارگاد شیراز و پهلوانپور یزد؛ ۱۴ـ [[برج گنبد قابوس|گنبد قابوس]] ([[استان گلستان]])؛ ۱۵ـ مسجد جامع اصفهان؛ ۱۶ـ [[کاخ گلستان]] (تهران)؛ ۱۷- [[شهر سوخته]] (استان سیستان و بلوچستان)؛ ۱۸- چشمانداز فرهنگی [[روستای میمند|میمند]]؛ ۱۹- محوطه باستانی شوش؛ ۲۰ – یازده [[قنات]] ایرانی؛ ۲۱ – شهر تاریخی [[یزد]]؛ ۲۲ – چشم انداز باستانشناسی ساسانی منطقه فارس؛ ۲۳ – [[راهآهن ایران]]؛ ۲۴ – منظر فرهنگی [[اورامان]]. همچنین دشت لوت و [[جنگلهای هیرکانی]] دو اثر از میراث طبیعی ایران است که در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است.<ref>[https://fa.irunesco.org/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86/ «میراث جهانی ثبتشدۀ کشورمان»، وبسایت کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران].</ref> <br> | ||
'''ج) [[کتابخانه]]'''؛ برخی [[کتابخانههای ایران]] نیز در شمار مقاصد فرهنگی گردشگران قرار میگیرد. «[[کتابخانه ملی|کتابخانه ملی ایران]]»، از مهمترین و غنیترین مجموعههای علمی ایران است که بهمنظور دسترسی آسان علاقمندان، علاوه بر ساختمان مرکزی تهران، در استانهای آذربایجان شرقی، [[اصفهان]]، بوشهر، [[خراسان رضوی]]، سیستان و بلوچستان، [[ | '''ج) [[کتابخانه]]'''؛ برخی [[کتابخانههای ایران]] نیز در شمار مقاصد فرهنگی گردشگران قرار میگیرد. «[[کتابخانه ملی|کتابخانه ملی ایران]]»، از مهمترین و غنیترین مجموعههای علمی ایران است که بهمنظور دسترسی آسان علاقمندان، علاوه بر ساختمان مرکزی تهران، در استانهای آذربایجان شرقی، [[اصفهان]]، بوشهر، [[خراسان رضوی]]، سیستان و بلوچستان، [[کرمان]]، [[گیلان]]، همدان، یزد و فارس نیز شعبه دارد. ساختمان کتابخانه ملی ایران، ۹۷۰۰۰ مترمربع زیربنا دارد و شامل هشت واحد تخصصی کتابداری، مجموعۀ کتابهای مرجع و غیر مرجع چاپی، نسخ خطی، کتابهای نادر و منابع غیرمکتوب است. سازۀ این بنا که تلفیقی از معماری سنتی و مدرن است در برابر زلزله نه ریشتری مقاوم بوده و تا هفت میلیون جلد [[کتاب]] را در خود جای میدهد. بیشتر آثار موجود در کتابخانه ملی، آثار بزرگان ایرانی در علوم مختلفی مانند ادبیات، تاریخ، نجوم، فلسفه، عرفان، فقه، اصول فقه و طب است. مجموعهای از نخستین ترجمههای فارسی کتب غیرایرانی و قطعاتی از خوشنویسی اساتید نامدار خوشنویسی ایران نیز در این مجموعه نگهداری میشود.<ref>[https://www.ibna.ir/fa/report/134448/%D9%83%D8%B3%D8%A8-%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%85%D9%8A%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%84%DB%8C «کسب رتبه دوم معماری در خاورمیانه برای کتابخانه ملی»، خبرگزاری کتاب ایران].</ref> <br> | ||
در گذشتۀ تاریخی ایرانیان، [[مسجد]] مهمترین مکانی بود که معمولا [[کتابخانه]] در آن برپا میشد، بهویژه [[مسجد جامع|مساجد جامع]] که کتابخانههای بزرگی داشتند و اغلب بهعنوان [[کتابخانه عمومی|کتابخانههای عمومی]] در دسترس مردم بود.<ref>مکی سباعی، نقش كتابخانههاي مساجد در فرهنگ و تمدن اسلامي، 1373ش، ص4-8.</ref> در مسجد جامع عتیق [[شیراز]]، کهنترین مسجد جامع در ایران، ساختمانی بهنام «خداخانه» یا «بیتالمصاحف» با کارکرد کتابخانه بود.<ref>بهروزي، تاريخچۀ كتابخانهها و مطبوعات و چاپخانههاي فارس، ج2، 1346ش، ص35.</ref> در مسجد جامع کبیر اصفهان نیز کتابخانه، حجرهها و مخزنهایی از کتاب احداث شد. در مسجد قدیم (عتیق) یزد نیز کتابخانه بزرگی تا قرن نهم هجری دایر بود. مسجد علیشاه در [[تبریز]]، مسجد سلطانیه در زنجان و [[مسجد گوهرشاد]] در [[مشهد]]، کتابخانههای معتبری داشتند؛<ref>صفا، آموزش و دانش در ايران، 1362ش، ص8.</ref> اما کتابخانههای حرمها و آستانهای مقدس از احترام و توجه ویژهای برخوردار بوده و بخشی از هدایا و نذورات، کتابهای نفیسی بود که وقف این مکانهای مقدس میشد. آستان قدس رضوی در مشهد، آستان احمد بن موسی (شاهچراغ) در [[شیراز]]، [[حرم عبدالعظیم حسنی]] در شهرری و آستان [[حضرت معصومه|فاطمه معصومه]] در قم از دیرباز دارای کتابخانههای بزرگ و باارزشی بودهاند. | در گذشتۀ تاریخی ایرانیان، [[مسجد]] مهمترین مکانی بود که معمولا [[کتابخانه]] در آن برپا میشد، بهویژه [[مسجد جامع|مساجد جامع]] که کتابخانههای بزرگی داشتند و اغلب بهعنوان [[کتابخانه عمومی|کتابخانههای عمومی]] در دسترس مردم بود.<ref>مکی سباعی، نقش كتابخانههاي مساجد در فرهنگ و تمدن اسلامي، 1373ش، ص4-8.</ref> در مسجد جامع عتیق [[شیراز]]، کهنترین مسجد جامع در ایران، ساختمانی بهنام «خداخانه» یا «بیتالمصاحف» با کارکرد کتابخانه بود.<ref>بهروزي، تاريخچۀ كتابخانهها و مطبوعات و چاپخانههاي فارس، ج2، 1346ش، ص35.</ref> در مسجد جامع کبیر اصفهان نیز کتابخانه، حجرهها و مخزنهایی از کتاب احداث شد. در مسجد قدیم (عتیق) یزد نیز کتابخانه بزرگی تا قرن نهم هجری دایر بود. مسجد علیشاه در [[تبریز]]، مسجد سلطانیه در زنجان و [[مسجد گوهرشاد]] در [[مشهد]]، کتابخانههای معتبری داشتند؛<ref>صفا، آموزش و دانش در ايران، 1362ش، ص8.</ref> اما کتابخانههای حرمها و آستانهای مقدس از احترام و توجه ویژهای برخوردار بوده و بخشی از هدایا و نذورات، کتابهای نفیسی بود که وقف این مکانهای مقدس میشد. آستان قدس رضوی در مشهد، آستان احمد بن موسی (شاهچراغ) در [[شیراز]]، [[حرم عبدالعظیم حسنی]] در شهرری و آستان [[حضرت معصومه|فاطمه معصومه]] در قم از دیرباز دارای کتابخانههای بزرگ و باارزشی بودهاند. | ||
