شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) جز ←آثار شرم |
شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
نظر به تأثیر شرم در پیشگیری یا اصلاح رفتار انسان، ارزشمندی آن نیز با توجه به قبل یا بعد از عمل فرق می کند. به خلاف شرم قبل از عمل که یک ارزش اخلاقی پایدار و مورد ستایش خردمندان به شمار می آید؛ اما شرم بعد از عمل، یک حالت انفعالی بوده و آثار آن زمانمند است که به تدریج رفع می شود و ارزشمندی آن صرفا از آن جهت است که فرد گناهکار یا بزهکار، از عمل ناپسند خود پشیمان بوده و قابلیت اصلاح را دارد.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی و کریمی، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم شناسی و اخلاق اسلامی»، 1400ش، ش3، ص130-131]</ref> | نظر به تأثیر شرم در پیشگیری یا اصلاح رفتار انسان، ارزشمندی آن نیز با توجه به قبل یا بعد از عمل فرق می کند. به خلاف شرم قبل از عمل که یک ارزش اخلاقی پایدار و مورد ستایش خردمندان به شمار می آید؛ اما شرم بعد از عمل، یک حالت انفعالی بوده و آثار آن زمانمند است که به تدریج رفع می شود و ارزشمندی آن صرفا از آن جهت است که فرد گناهکار یا بزهکار، از عمل ناپسند خود پشیمان بوده و قابلیت اصلاح را دارد.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی و کریمی، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم شناسی و اخلاق اسلامی»، 1400ش، ش3، ص130-131]</ref> | ||
== | == چگونگی أثرگذاری شرم در پیشگیری از رفتارهای ناشایست == | ||
پیوستگی، درگیر بودن، تعهد و اعتقاد موجب کنترل افراد از ارتکاب جرم می شود. که مهمترین آن ها پیوستگی است.[1] شرم هم مکمل کنترل از طریق وابتگی ها و هم سبب می شود تا دلبستگی ها به نحو مؤثر تر موجب کنترل از ارتکاب جرم شود. | |||
انسان در صدد حفظ اعتبار خود نزد افرادی است که با آن ها دلبستگی عاطفی ورابط تنگاتنگ دارد. ولذا از کاری که موجب خدشه در اعتبار او شود، دوری می کند | |||
وابستگی اجتماعی این احساس را در شخص ایجاد می کند که به توقعات افرادی که به آن ها دلیستگی دارد پاسخ مثبت دهد و با رفتار هیا ناپسند خود وضد اجتماعی خود موجب شرمندگی خود و اقوام خویش نشود. [2] | |||
تعهد یعنی انسان به حفظ سرمایه های اجتماعی خود مانند اعتماد، شهرت خوب و اعتبار اجتماعی که به دست آورده است، پایبند باشد وبا رفتارهای ناشایست از دست ندهد. شرم این عامل را تقویت می کند. [3] | |||
----[1] . حاجی ده آبادی، ص134. | |||
[2] . غلامی، 1387ش، 72. | |||
[3] . ویلیامز و دیگران، 1383ش، 210. | |||
---- | ---- | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
<references /> | <references /> | ||