رفعت حسن: تفاوت میان نسخه‌ها

رفعت حسن با اتکا به متن قرآن، آن را سند بنیادین حقوق بشر می‌داند که غایتش رهایی انسان از هرگونه ستم و محدودیتِ نارو است. از نگاه او، حقوق مندرج در قرآن مانند حق حیات، کرامت، عدالت، آزادی و تحصیل علم، ذاتیِ انسان و ناشی از ارادهٔ الهی است؛ حقوقی تغییرناپذیر که هیچ قدرت بشری نمی‌تواند آن‌ها را سلب کند. او تأکید ویژه‌ای بر مفهوم عدالت قرآنی دارد که از «عدل» به‌مثابۀ برابری و انصاف و «احسان» به‌عنوان جبران کاستی‌ها و توجه ویژه به محرومان ترکیب شده است. حسن باورمند است که قرآن نه تنها برده‌داری را عملاً منسوخ کرده، بلکه آزادی‌های فردی، از جمله آزادی عقیده و بیان را به‌صورت مطلق تضمین می‌کند.<ref>[https://www.bastak-md.com/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A8%D8%B4%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86 «حقوق بشر در قرآن»، وب‌سایت مجتمع دینی بستک.]</ref>