بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== برقراری ارتباط با حکومت == | == برقراری ارتباط با حکومت == | ||
پس از کشتار روز | پس از کشتار روز [[جمعه]]، خطرات ادامۀ [[تحصن]] برای رهبران آن و بیدفاع بودن مردم آشکار شد. این امر منجر به تلاشهای فوری برای یافتن راهحلی مسالمتآمیز شد. نواب احتشام رضوی با وساطت [[تولیت آستان قدس رضوی]]، با نمایندگان حکومت دیدار کرد و سپس نزد شیخ محمدتقی بهلول رفت و بر ضرورت پایان فوری تحصن تأکید کرد.<ref>. کوهستانینژاد، واقعه خراسان، 1375ش، ص72.</ref> | ||
از سوی دیگر، هیئتی مختلط متشکل از علما شامل میرزا محمد کفائی خراسانی، فرزند [[آخوند خراسانی]] و مرتضی آشتیانی و مقامات حکومتی مشهد، با بهلول دیدار کردند. در این مذاکره، پیشنهاد [[عفو عمومی]] به شرط ترک تحصن از سوی حکومت مطرح شد. اما بهلول شرط اصلی متفرق شدن مردم را بازگشت آیتالله سیدحسین قمی از حبس خانگی به مشهد اعلام کرد. این شرط از سوی هیئت پذیرفته شد و توافق شد تا زمان بازگشت وی، تعرضی از هیچ طرف صورت نگیرد.<ref>. بهلول، خاطرات سیاسی بهلول با نگاهی به قیام مسجد گوهرشاد، 1385ش، ص65-66.</ref> | از سوی دیگر، هیئتی مختلط متشکل از علما شامل میرزا محمد کفائی خراسانی، فرزند [[آخوند خراسانی]] و مرتضی آشتیانی و مقامات حکومتی مشهد، با بهلول دیدار کردند. در این مذاکره، پیشنهاد [[عفو عمومی]] به شرط ترک تحصن از سوی حکومت مطرح شد. اما بهلول شرط اصلی متفرق شدن مردم را بازگشت آیتالله سیدحسین قمی از حبس خانگی به مشهد اعلام کرد. این شرط از سوی هیئت پذیرفته شد و توافق شد تا زمان بازگشت وی، تعرضی از هیچ طرف صورت نگیرد.<ref>. بهلول، خاطرات سیاسی بهلول با نگاهی به قیام مسجد گوهرشاد، 1385ش، ص65-66.</ref> | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
در بامداد روز یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۱۴ش، نیروهای نظامی با شکستن درهای مسجد گوهرشاد، حملۀ نهایی خود را آغاز کردند. آنها بهسوی جمعیت آشفته و در حال فرار، تیراندازی مستقیم کردند. این یورش تا حدود ساعت پنج صبح ادامه یافت.<ref>. [https://ensani.ir/fa/article/10895/قیام-گوهرشاد روحبخش، رحیم، «قیام گوهرشاد»، نشریۀ زمانه، 1387، شماره 75 و 76]، پورتال جامع علوم انسانی؛ قاسمپور، قیام مسجد گوهرشاد به روایت اسناد، 1386ش، ص72 و 73.</ref> در این آشوب، شیخ محمدتقی بهلول به همراه تعدادی از همراهان، مسجد را ترک کرد تا به نیروهای کمکی مردمی که به گفتۀ وی از مناطق اطراف بهسوی مشهد در حرکت بودند، بپیوندد.<ref>. بهلول، خاطرات سیاسی بهلول با نگاهی به قیام مسجد گوهرشاد، 1385ش، ص79.</ref> | در بامداد روز یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۱۴ش، نیروهای نظامی با شکستن درهای مسجد گوهرشاد، حملۀ نهایی خود را آغاز کردند. آنها بهسوی جمعیت آشفته و در حال فرار، تیراندازی مستقیم کردند. این یورش تا حدود ساعت پنج صبح ادامه یافت.<ref>. [https://ensani.ir/fa/article/10895/قیام-گوهرشاد روحبخش، رحیم، «قیام گوهرشاد»، نشریۀ زمانه، 1387، شماره 75 و 76]، پورتال جامع علوم انسانی؛ قاسمپور، قیام مسجد گوهرشاد به روایت اسناد، 1386ش، ص72 و 73.</ref> در این آشوب، شیخ محمدتقی بهلول به همراه تعدادی از همراهان، مسجد را ترک کرد تا به نیروهای کمکی مردمی که به گفتۀ وی از مناطق اطراف بهسوی مشهد در حرکت بودند، بپیوندد.<ref>. بهلول، خاطرات سیاسی بهلول با نگاهی به قیام مسجد گوهرشاد، 1385ش، ص79.</ref> | ||
آمار کشتهشدگان این واقعه در گزارشهای مختلف، بهدلیل تلاش حکومت برای پنهانکاری و آشفتگی صحنه، اختلاف چشمگیری دارد و از حدود ۱۴ نفر در گزارشهای رسمی دولتی تا ۳۰۰۰ نفر در روایتهای مردمی و برخی منابع متأخر، متغیر است.<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص82؛ واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص238.</ref> منابع معاصرِ واقعه مانند خراسانی هروی، شمار مقتولان و مجروحان را حدود ۸۵۰ نفر ذکر کردهاند.<ref>. هروی خراسانی، حدیقهالرضویه، 1326ش، ص274.</ref> وزیر مختار آمریکا در ایران نیز در گزارش خود، تعداد قربانیان را ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر و مجروحان را ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر برآورد کرده که از این تعداد، ۱۳ تن زائران افغانستانی بودهاند.<ref>. مجد، رضاشاه و بریتانیا بر اساس اسناد وزارت خارجه آمریکا، 1389ش، ص187- 188.</ref> تحصیلدار مالیاتی نیز ثبت ۵۶ کامیون حامل جنازه و مجروح را گزارش کرده است.<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص83.</ref> بنا بر اسناد تاریخی، حمل فشردهٔ اجساد با کامیونها<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص82 و 83.</ref> دفن دستهجمعی در گودالها<ref>. واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص238.</ref>و حتی انتقال و دفن مجروحان زنده همراه با کشتهها،<ref>. واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص214 و 310.</ref> نشان میدهد که امکان ثبت رسمی و شمارش دقیق وجود نداشته است.<ref>. [https://historydocuments.ir/?page=post&id=3215 «جنایات رضاشاه در مسجد گوهرشاد، 20 و 21 تیرماه 1314»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی]</ref> | آمار کشتهشدگان این واقعه در گزارشهای مختلف، بهدلیل تلاش حکومت برای پنهانکاری و آشفتگی صحنه، اختلاف چشمگیری دارد و از حدود ۱۴ نفر در گزارشهای رسمی دولتی تا ۳۰۰۰ نفر در روایتهای مردمی و برخی منابع متأخر، متغیر است.<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص82؛ واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص238.</ref> منابع معاصرِ واقعه مانند خراسانی هروی، شمار مقتولان و مجروحان را حدود ۸۵۰ نفر ذکر کردهاند.<ref>. هروی خراسانی، حدیقهالرضویه، 1326ش، ص274.</ref> وزیر مختار آمریکا در ایران نیز در گزارش خود، تعداد قربانیان را ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر و مجروحان را ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر برآورد کرده که از این تعداد، ۱۳ تن زائران افغانستانی بودهاند.<ref>. مجد، رضاشاه و بریتانیا بر اساس اسناد وزارت خارجه آمریکا، 1389ش، ص187- 188.</ref> تحصیلدار مالیاتی نیز ثبت ۵۶ کامیون حامل جنازه و مجروح را گزارش کرده است.<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص83.</ref> بنا بر اسناد تاریخی، حمل فشردهٔ اجساد با کامیونها<ref>. شوشتری، خاطرات سیاسی، 1379ش، ص82 و 83.</ref> دفن دستهجمعی در گودالها<ref>. واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص238.</ref> و حتی انتقال و دفن مجروحان زنده همراه با کشتهها،<ref>. واحد، قیام گوهرشاد، 1366ش، ص214 و 310.</ref> نشان میدهد که امکان ثبت رسمی و شمارش دقیق وجود نداشته است.<ref>. [https://historydocuments.ir/?page=post&id=3215 «جنایات رضاشاه در مسجد گوهرشاد، 20 و 21 تیرماه 1314»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی]</ref> | ||
== بازماندگان واقعه == | == بازماندگان واقعه == | ||
