مطالبه‌گری: تفاوت میان نسخه‌ها

مطالبه‌گری اجتماعی در ایران با چالش‌هایی ساختاری و نهادی روبه‌روست که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به ضعف نهادهای واسط و محدودیت سازوکارهای مؤثر برای تبدیل اعتراضات مقطعی به کنش‌های مدنیِ پیوسته اشاره کرد.<ref>[https://isa.org.ir/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7/386-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C/6488-%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C «گونه‌شناسی مطالبه‌گری»، وب‌سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران.]</ref> بر اساس برخی تحلیل‌های جامعه‌شناختی، مطالبه‌گری زمانی معنا پیدا می‌کند که به‌صورت کنشی آگاهانه و جمعی تداوم یابد و امکان بیان، شنیده‌شدن و پاسخ‌گویی روشن به مطالبات وجود داشته باشد؛ در غیر این صورت، بی‌پاسخ ماندن یا پاسخ نامؤثر به خواسته‌های اجتماعی می‌تواند موجب فرسایش اعتماد و تغییر مسیر مطالبات شود. در سال‌های اخیر نیز نبود بسترهای گفت‌وگوی نهادمند، ضعف سازمان‌یابی اجتماعی و محدود بودن امکان طرح مطالبات در نهادها و رسانه‌های رسمی، باعث شده است بخشی از ظرفیت‌های مطالبه‌محور جامعه به واکنش‌های ناپایدار و کم‌اثر محدود شود و پیگیری مطالبات از مسیرهای منظم و قابل تداوم با دشواری مواجه گردد.<ref>[https://isa.org.ir/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7/386-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C/6488-%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C «گونه‌شناسی مطالبه‌گری»، وب‌سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران.]</ref>