شرم: تفاوت میان نسخه‌ها

ترویس هیرشی معتقد است که چهار عامل، موجب پیشگیری افراد از ارتکاب عمل ناشایست می‌شود: 1) پیوستگی اجتماعی، 2) درگیری و مشارکت اجتماعی، 3) تعهد و پایبندی افراد به حفظ اعتبارات اجتماعی خود، 4) اعتقاد افراد به حق بودن قوانین و قواعد اجتماعی.<ref>ویلیامز و مک شین، نظریه های جرم‌شناسی، ترجمۀ ملک محمدی، 1383ش، ص209.</ref> گفته‌شده است که شرم، با تقویت این‌عوامل، هم نقش‌مکمّل کنترل رفتار افراد از طریق وابستگی های اجتماعی را ایفا می کند و هم سبب می شود تا دلبستگی‌های اجتماعی به شکل مؤثر تر در پیشگیری از ارتکاب اعمال ناشایست عمل کنند.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی و کریمی، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم شناسی و اخلاق اسلامی»، 1400ش، ش3، ص134.]</ref>  

گفته‌شده است که شرم قبل از عمل، ارزشمندی بیشتر دارد؛ زیرا از ارتکاب رفتارهای ناشایست پیشگیری می‌کند و بدین،جهت، یک‌ارزش اخلاقی پایدار و مورد ستایش خردمندان به‌شمار می‌آید؛ اما شرم بعد از عمل، یک‌حالت انفعالی بوده و آثار آن زمانمند است که به‌تدریج رفع می‌شود و ارزشمندی آن صرفا از آن جهت است که فرد گناهکار یا بزهکار، از عمل ناپسند خود پشیمان می شود و قابلیت اصلاح را دارد.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده‌آبادی و کریمی، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم‌شناسی و اخلاق اسلامی»، 1400ش، ش3، ص130-131.]</ref>