حمید گلزار (بحث | مشارکتها) جز حمید گلزار صفحهٔ پیشنویس:آبروی مؤمن را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به آبروی مؤمن منتقل کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== اهمیت آبروی مؤمن == | == اهمیت آبروی مؤمن == | ||
[[پرونده: | [[پرونده:آبروی مومن.png|جایگزین=آیه ۵۸ سوره أحزاب-هتک حرمت مومن|بندانگشتی|آیه ۵۸ سوره أحزاب که هتک حرمت مؤمن از طریق آزار رساندن به او را گناهی آشکار میداند.]] | ||
=== در قرآن کریم === | === در قرآن کریم === | ||
| خط ۱۰۶: | خط ۱۰۶: | ||
== {{درشت|هتک حرمت مؤمن}} == | == {{درشت|هتک حرمت مؤمن}} == | ||
[[پرونده: | [[پرونده:آبروی مومن۱.jpg|جایگزین=نگین انگشتر - ذکر «یا ستار العیوب»|بندانگشتی|254x254پیکسل|نگین انگشتری منقش به ذکر «یا ستار العیوب» که در فرهنگ مسلمانان، یکی از صفات خد ا برای اشاره به حفظ آبروی انسان است.]] | ||
در فرهنگ اسلامی، مؤمنان از جایگاه ویژهای برخوردار هستند و حرمتشکنی و آبروریزی انسانهای باایمان عملی ناپسند و گناه تلقی میشود. هتک حرمت در لغت به معنای اهانت، توهین، حرمتشکنی و [[آبروریزی]] است؛ در اصطلاح نیز به معنای بیاحترامی و حرمتشکنی است.<ref>دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه هتک.</ref> هتک حرمت مؤمن به معنای زیر پا گذاشتن احترام و حقوق یک فرد مؤمن است. بر اساس آموزههای دینی، حفظ [[آبروی مؤمن]] واجب است و ریختن آبروی او حرام بوده و وعده عذاب داده شده است. هتک حرمت مؤمن شامل تمسخر، دشنام، طعن، خوار کردن، اهانت، سرزنش و ملامت، هجو و اذیت کردن او میشود.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1389ش، ج2، ص291.</ref> هتک حرمت مؤمن میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد که برخی از آنها ریشه در رفتارهای فردی، اجتماعی یا فرهنگی دارند. گاهی فرهنگ یا محیطی که فرد در آن رشد کرده است، به گونهای است که هتک حرمت دیگران را عادیسازی میکند. آموزههای قرآنی استهزا و تمسخر،<ref>سوره حجرات، آیه 11.</ref> اشاعهٔ فحشا،<ref>سوره نور، آیه 19.</ref> افشای اسرار،<ref>سوره نساء، آیه 148.</ref> تجسس و کنکاش در امور دیگران،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[غیبت]]،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[تهمت]]،<ref>سوره نساء، آیه 112؛ سوره أحزاب، آیه 58.</ref> [[سوءظن]]،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[عیب جویی|عیبجویی]]<ref>سورههای توبه، آیه 79؛ حجرات، آیه 11؛ همزه، آیه 1.</ref> و قذف<ref>سوره نور، آیه 4-5.</ref> را بهعنوان عوامل آبروریزی دانسته است. | در فرهنگ اسلامی، مؤمنان از جایگاه ویژهای برخوردار هستند و حرمتشکنی و آبروریزی انسانهای باایمان عملی ناپسند و گناه تلقی میشود. هتک حرمت در لغت به معنای اهانت، توهین، حرمتشکنی و [[آبروریزی]] است؛ در اصطلاح نیز به معنای بیاحترامی و حرمتشکنی است.<ref>دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه هتک.</ref> هتک حرمت مؤمن به معنای زیر پا گذاشتن احترام و حقوق یک فرد مؤمن است. بر اساس آموزههای دینی، حفظ [[آبروی مؤمن]] واجب است و ریختن آبروی او حرام بوده و وعده عذاب داده شده است. هتک حرمت مؤمن شامل تمسخر، دشنام، طعن، خوار کردن، اهانت، سرزنش و ملامت، هجو و اذیت کردن او میشود.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1389ش، ج2، ص291.</ref> هتک حرمت مؤمن میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد که برخی از آنها ریشه در رفتارهای فردی، اجتماعی یا فرهنگی دارند. گاهی فرهنگ یا محیطی که فرد در آن رشد کرده است، به گونهای است که هتک حرمت دیگران را عادیسازی میکند. آموزههای قرآنی استهزا و تمسخر،<ref>سوره حجرات، آیه 11.</ref> اشاعهٔ فحشا،<ref>سوره نور، آیه 19.</ref> افشای اسرار،<ref>سوره نساء، آیه 148.</ref> تجسس و کنکاش در امور دیگران،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[غیبت]]،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[تهمت]]،<ref>سوره نساء، آیه 112؛ سوره أحزاب، آیه 58.</ref> [[سوءظن]]،<ref>سوره حجرات، آیه 12.</ref> [[عیب جویی|عیبجویی]]<ref>سورههای توبه، آیه 79؛ حجرات، آیه 11؛ همزه، آیه 1.</ref> و قذف<ref>سوره نور، آیه 4-5.</ref> را بهعنوان عوامل آبروریزی دانسته است. | ||
