سعید مقدم (بحث | مشارکت‌ها)
سعید مقدم (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲۵: خط ۲۵:
==سرپوش نو ‌عروس‌ها==
==سرپوش نو ‌عروس‌ها==
===آلین‌دانگی===
===آلین‌دانگی===
پیشانی‌بند در [[زبان ترکمنی|زبان ترکمن]] آلن‌دانگی نام دارد.<ref>[http://www.pyragy.ir/post/7315 قجقی، «سیری در پوشاک زنان ایران زمین: پوشاک زنان ترکمن» ‌، وب‌سایت بنیاد مختو مقلی فراغی.]</ref> آلین‌دانگی در زبان ترکمن با اسامی بالین‌دانگی، آ‌نق، آل‌دانقی، آلانگی، توپبی،‌هاساوا،‌هازاوا،‌هازابا شناخته می‌شود.<ref>محمدی، پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن، 1398ش، ص80.</ref> زنان ترکمن پس از [[ازدواج]] گیسوان را به پشت‌انداخته و از پیشانی‌بند به‌عنوان سر‌پوش استفاده می‌کنند. الین‌دانگی را زنِ برادر یا زن عموی داماد به‌جای بؤروک روی سر عروس می‌گذارد.<ref>[https://www.isna.ir/news/gilan-7685/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%8A%D9%86-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D8%B1%D اونق، «مراسم جشن عروسی در بین ترکمن‌های جعفر‌بای شرقی سال 77»،  خبرگزاری دانشجویان ایران.]</ref> زنان امروزی حلقه‌‌ای سوزن‌دوزی شده به‌عرض 2 سانتی‌متر بر سر قرار می‌دهند. نقوش آلین‌دانگی با نخ ابریشم به رنگ‌های قرمز، زرد، آبی و مشکی سوزن‌دوزی شده است.<ref>[https://www.bayragh.ir/modules/smartsection/item.php?itemid=215 عابدینی، «بررسی عناصر نمایشی در مراسم ذکر خنجر»،  وب‌سایت بایراق دایره‌المعارف ترکمن.]</ref> به‌وقت ازدواج دختران [[عرق‌چین]] را از سر برداشته و در مراسمی ویژه و به‌ظاهر به‌شکلی امتناع‌کننده از گذاشتن این سر‌بند بر سر توسط عروس و با اصرار مادر شوهر پیشانی‌بند (­آلین­دانگی) بر سر دختر تازه عروس بسته می‌­شود.<ref>محمدی، پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن، 1398ش، ص80.</ref>‌بند‌های آلادانگی [[قرمز]] رنگ را به دور سر زن جوان بر روی روسری بسته و در جلوی سر گره می‌زنند. پیشانی‌بند به‌شکل نیم‌تاجی است که با انواع زیور‌های طلا و نقره تزیین شده است. عروس پس از چند روز پیشانی‌بند را به خانه پدری خود بازمی‌گرداند تا این خوش‌شانسی (ازدواج) را به خواهران خود هدیه کند.<ref> [https://aaligard.ir/traditional-clothes-of-turkmen-sahra/ «لباس محلی اقوام ترکمن»،  پایگاه خبری عالی گرد.]</ref>
پیشانی‌بند در [[زبان ترکمنی|زبان ترکمن]] آلن‌دانگی نام دارد.<ref>[http://www.pyragy.ir/post/7315 قجقی، «سیری در پوشاک زنان ایران زمین: پوشاک زنان ترکمن» ‌، وب‌سایت بنیاد مختو مقلی فراغی.]</ref> آلین‌دانگی در زبان ترکمن با اسامی بالین‌دانگی، آ‌نق، آل‌دانقی، آلانگی، توپبی،‌هاساوا،‌هازاوا،‌هازابا شناخته می‌شود.<ref>محمدی، پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن، 1398ش، ص80.</ref> زنان ترکمن پس از [[ازدواج]] گیسوان را به پشت‌انداخته و از پیشانی‌بند به‌عنوان سر‌پوش استفاده می‌کنند. الین‌دانگی را زنِ برادر یا زن عموی داماد به‌جای بؤروک روی سر عروس می‌گذارد.<ref>[https://www.isna.ir/news/gilan-7685/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%8A%D9%86-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D8%B1%D اونق، «مراسم جشن عروسی در بین ترکمن‌های جعفر‌بای شرقی سال 77»،  خبرگزاری دانشجویان ایران.]</ref> زنان امروزی حلقه‌‌ای سوزن‌دوزی شده به‌عرض 2 سانتی‌متر بر سر قرار می‌دهند. نقوش آلین‌دانگی با نخ ابریشم به رنگ‌های قرمز، زرد، آبی و مشکی سوزن‌دوزی شده است.<ref>[https://www.bayragh.ir/modules/smartsection/item.php?itemid=215 عابدینی، «بررسی عناصر نمایشی در مراسم ذکر خنجر»،  وب‌سایت بایراق دایره‌المعارف ترکمن.]</ref> به‌وقت ازدواج دختران [[عرق‌چین]] را از سر برداشته و در مراسمی ویژه و به‌ظاهر به‌شکلی امتناع‌کننده از گذاشتن این سر‌بند بر سر توسط عروس و با اصرار مادر شوهر پیشانی‌بند (­آلین­دانگی) بر سر دختر تازه عروس بسته می‌­شود.<ref>محمدی، پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن، 1398ش، ص80.</ref>‌بند‌های آلادانگی [[قرمز]] رنگ را به دور سر [[زن]] [[جوانی|جوان]] بر روی [[روسری]] بسته و در جلوی سر گره می‌زنند. پیشانی‌بند به‌شکل نیم‌تاجی است که با انواع زیور‌های طلا و نقره تزیین شده است. عروس پس از چند روز پیشانی‌بند را به خانه پدری خود بازمی‌گرداند تا این خوش‌شانسی (ازدواج) را به خواهران خود هدیه کند.<ref> [https://aaligard.ir/traditional-clothes-of-turkmen-sahra/ «لباس محلی اقوام ترکمن»،  پایگاه خبری عالی گرد.]</ref>


===چاشو===
===چاشو===
چاشو یا چشو، نوعی روسری بزرگ ابریشمی گران‌قیمت است که در میان زنان ترکمن به‌ویژه قوم یُموت مورد استفاده قرار می­‌گیرد. عروس پیش از سوار شدن بر ماشین داماد باید آن را بر سر خود بگذارد. چاشو نقش چادر را در سایر فرهنگ­‌ها ایفا می­‌کند.<ref> [https://scarfbank.com/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D9%86/ «از سربند تا چارقد ترکمنی»،  وب‌سایت بانک روسری ایران].</ref>
چاشو یا چشو، نوعی روسری بزرگ ابریشمی گران‌قیمت است که در میان زنان ترکمن به‌ویژه قوم [[یُموت]] مورد استفاده قرار می­‌گیرد. عروس پیش از سوار شدن بر ماشین داماد باید آن را بر سر خود بگذارد. چاشو نقش چادر را در سایر فرهنگ­‌ها ایفا می­‌کند.<ref> [https://scarfbank.com/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D9%86/ «از سربند تا چارقد ترکمنی»،  وب‌سایت بانک روسری ایران].</ref>


==سرپوش عمومی زنان و دختران بالغ==
==سرپوش عمومی زنان و دختران بالغ==