شیرین عبادی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
* همچنین دیه بهمعنای بهای انسان نیست، زیرا نفس انسانی بیقیمت است و قرآن کشتن یک انسان را مانند کشتار همه انسانها دانسته است. تفاوت دیه ناظر به نقش اقتصادی مردان در خانواده است؛ خسارتی که با فقدان یک مرد به خانواده وارد میشود، اغلب بیشتر از فقدان یک زن است. دیه در واقع جبران توانایی جسمی و اقتصادی است، نه ارزش معنوی. | * همچنین دیه بهمعنای بهای انسان نیست، زیرا نفس انسانی بیقیمت است و قرآن کشتن یک انسان را مانند کشتار همه انسانها دانسته است. تفاوت دیه ناظر به نقش اقتصادی مردان در خانواده است؛ خسارتی که با فقدان یک مرد به خانواده وارد میشود، اغلب بیشتر از فقدان یک زن است. دیه در واقع جبران توانایی جسمی و اقتصادی است، نه ارزش معنوی. | ||
* شهادت در فقه و حقوق، تکلیف است نه حق. شاهد در صورت لزوم باید در دادگاه حاضر شود و کتمان شهادت جرم محسوب میشود. بنابراین عدم پذیرش شهادت زنان در برخی موارد، محرومیت از حق نیست، بلکه معافیت از تکلیف است و در جهت حمایت از زنان و مصلحت جامعه وضع شده است.<ref>[https://www.ensani.ir/file/download/article/20120327174136-3036-38.pdf اخگری بناب، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.]</ref> | * شهادت در فقه و حقوق، تکلیف است نه حق. شاهد در صورت لزوم باید در دادگاه حاضر شود و کتمان شهادت جرم محسوب میشود. بنابراین عدم پذیرش شهادت زنان در برخی موارد، محرومیت از حق نیست، بلکه معافیت از تکلیف است و در جهت حمایت از زنان و مصلحت جامعه وضع شده است.<ref>[https://www.ensani.ir/file/download/article/20120327174136-3036-38.pdf اخگری بناب، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.]</ref> | ||
== تعهدات حقوقی و هویتی شیرین عبادی == | |||
منتقدان بر تضاد میان تعهدات حقوقی و هویت ابرازی شیرین عبادی با کنشهای عملیاش در خارج از کشور تمرکز میکنند. وی در حالی در محافل دیپلماتیک و رسانههای غربی بهعنوان یک زن مسلمان معرفی و برجسته میشود؛ اما به منتقدان عملکرد وی پس از خروج از ایران را با این هویت دینی و همچنین اظهارات حقوقی پیشین او در تعارض میدانند.<ref>هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.</ref> عبادی بهعنوان یک حقوقدان، پیشتر بر لزوم احترام به قانون و رعایت حجاب تأکید کرده بود،<ref>[https://ensafnews.com/454079/%d8%b4%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b9%d8%a8%d8%a7%d8%af%db%8c-%db%b2%db%b0-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%d9%be%db%8c%d8%b4-%d8%af%d8%b1-%da%86%d9%86%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c/ «شیرین عبادی ۲۰ سال پیش در چنین روزهایی: به قانون احترام میگذارم و حجاب سر میکنم»، وبسایت انصاف نیوز.]</ref> اما منتقدان اشاره میکنند که وی پس از خروج از کشور، رویهای مخالف با این گفتار حقوقی و الزامات قانونی در پیش گرفت. | |||
برای مثال، در ۲۰۰۳م که جایزۀ صلح نوبل به وی اهدا شد، سخنگوی کاخ سفید و وزارت امور خارجه آمریکا در پیامهای تبریک خود بهطور صریح بر موضوع مسلمانبودن وی تأکید کردند. با این حال، منتقدان خاطرنشان میکنند که او برخلاف مسلمترین نشانۀ یک زن مسلمان، یعنی حجاب اسلامی، در مراسم دریافت جایزه و دیدارهای رسمی ظاهر شد. از نظر منتقدان، این رفتار نهتنها نقض هویت مذهبی ابرازی او است، بلکه درست در زمانی رخ داد که قانون منع حجاب اسلامی در مدارس فرانسه در حال تصویب بود و بسیاری از زنان مسلمان بهدلیل پایبندی به حجاب، از حقوق اولیۀ خود محروم میشدند؛ اما عبادی در قبال این محدودیتها سکوت اختیار کرد.<ref>هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.</ref> | |||
علاوهبر جنبههای دینی، این رفتار با ارزشهای ملی و باستانی ایران نیز ناسازگار دانسته شده است؛ چرا که طبق متون کهن ایرانی نظیر شاهنامۀ فردوسی و گرشاسبنامه، پوشیدهرویی و حیا همواره بخشی از فرهنگ و هویت زنان ایرانی حتی پیش از اسلام بوده است.<ref>هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.</ref> | |||
== آثار== | == آثار== | ||
| خط ۹۴: | خط ۱۰۱: | ||
* عبادی، شیرین، «زنان را در این سالها محدود کردند»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 109، ۱۳۸۸ش. | * عبادی، شیرین، «زنان را در این سالها محدود کردند»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 109، ۱۳۸۸ش. | ||
* «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان، تاریخ درج مطلب: 19 آبان 1390ش. | * «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان، تاریخ درج مطلب: 19 آبان 1390ش. | ||
* «شیرین عبادی ۲۰ سال پیش در چنین روزهایی: به قانون احترام میگذارم و حجاب سر میکنم»، وبسایت انصاف نیوز، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1404ش. | |||
* «لباسی به نام حقوق بشر که بر قامت شیرین عبادی بسیار نافرم ایستاد!»، وبسایت خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 9 آذر 1392ش. | * «لباسی به نام حقوق بشر که بر قامت شیرین عبادی بسیار نافرم ایستاد!»، وبسایت خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 9 آذر 1392ش. | ||
* «نگاهی به زندگی حرفهای شیرین عبادی»، وبسایت وکلاپرس، تاریخ درج مطلب: 30 خرداد 1402ش. | * «نگاهی به زندگی حرفهای شیرین عبادی»، وبسایت وکلاپرس، تاریخ درج مطلب: 30 خرداد 1402ش. | ||
* هاشمی، سیدحسین، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، مجلۀ رواق اندیشه، شمارۀ 26، 1382ش. | |||
نسخهٔ ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۰۵
شیرین عبادی؛ نویسنده و فعال حقوق زنان و حقوق بشر.
شیرین عبادی، نخستین قاضی زن ایران، پس از ممنوعیت قضاوت زنان، به وکالت روی آورد و پروندههای جنجالی مانند قتلهای زنجیرهای را بر عهده گرفت. وی از جمله فعالان حقوق بشر است که با ارائۀ شواهد تاریخی بر سازگاری اسلام با دموکراسی و حقوق بشر تأکید دارد و راهحل چالشهای جهان اسلام را در ارائۀ تفسیری نو از دین مبتنی بر اجتهاد پویا میداند. عبادی قوانین ایران را بهدلیل تبعیضهای جنسیتی مانند نصفبودن دیۀ زن و عدم پذیرش شهادت زنان نقد کرده و پیوستن به کنوانسیونهای بینالمللی را گامی برای مطالبۀ حقوق بشر معرفی میکند. او نهادهایی چون انجمن حمایت از حقوق کودکان و کانون مدافعان حقوق بشر را تأسیس کرده است. منتقدان، استناد وی به تاریخ اسلام برای اثبات همخوانی اسلام و دموکراسی را فاقد دقت تاریخی دانسته و معتقدند میان عملکرد برخی حکومتها و اصل اسلام خلط کرده است. به باور آنان، تفاوتهای حقوقی زن و مرد در اسلام نه تبعیض، بلکه مبتنی بر تفاوتهای تکوینی و نقشهای متفاوت در خانواده است. جایزۀ صلح نوبل ۲۰۰۳ش به عبادی نیز از سوی برخی منتقدان اقدامی سیاسی و در چارچوب فشارهای بینالمللی علیه جمهوری اسلامی ایران ارزیابی میشود.
زندگینامه
شیرین عبادی در ۱۳۲۶ش در همدان متولد شد.[۱] پدر عبادی از حقوقدانان و معاون وزارت کشاورزی در دولت محمد مصدق بود که پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش از سمت خود برکنار شد.[۲] وی دو خواهر و یک برادر دارد و در یک سالگی به همراه خانواده به تهران آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان رساند و در ۱۳۴۸ش مدرک کارشناسی حقوق را دریافت کرد. در اسفند همان سال بهعنوان قاضی در دادگستری منصوب شد و در ۱۳۵۰ش کارشناسی ارشد حقوق خصوصی را گرفت.[۳]
عبادی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، مدتی به کارهای اداری اشتغال داشت و در ۱۳۷۱ش پروانۀ وکالت دریافت و دفتر وکالت خود را تأسیس کرد.[۴]
دیدگاههای شیرین عبادی
اسلام و حقوق بشر
شیرین عبادی معتقد است که نظریۀ برخورد تمدنها که توسط هانتینگتون مطرح شد، پس از فروپاشی شوروری و برای ایجاد دشمنی جایگزین برای غرب شکل گرفت و در این چارچوب، دموکراسی و حقوق بشر بهعنوان دستاورد تمدن غرب در برابر تمدن شرق بهویژه اسلام قرار داده شد. به نظر عبادی حکومتهای غیردمکراتیک در کشورهای اسلامی نیز با استناد به تعارض اسلام با حقوق بشر، در عمل به این نظریه دامن زدهاند. وی راهحل این معضل را در ارائۀ تفسیری از اسلام میداند که با دموکراسی و حقوق بشر سازگار باشد و بر ضرورت اجتهاد پویا و استفاده از عقل در فهم دین تأکید میکند. عبادی با استناد به نمونههایی از تاریخ اسلام مانند پذیرش حکمیت توسط امام علی، امکان همخوانی اسلام با اصول دموکراتیک را اثباتپذیر میداند و روشنفکران جوامع اسلامی را به بازنگری در رویکرد خود نسبت به دین فرامیخواند.[۵]
نقد تبعیض جنسیتی در قوانین ایران
عبادی با اشاره به اصل نفی تبعیض در اسناد بینالمللی و نامطلوب توصیفکردن وضعیت حقوق بشر، قوانین ایران را مصداق تبعیض بر اساس جنسیت میداند. عبادی وضعیت حقوق بشر در ۱۳۸۸ش را نامطلوب ارزیابی کرده و معتقد است که در قوانین کیفری ایران، دیۀ زن نصف دیۀ مرد تعیین شده و در موارد قصاص، خانواده مقتول زن باید پیش از اجرای حکم، بخشی از دیه را به قاتل بپردازند. همچنین شهادت زنان در دادگاه به تنهایی پذیرفته نمیشود، در حالی که شهادت مردی که از نعمت سواد بهره ندارد، قابل قبول است. او این موارد را مغایر با تعهدات بینالمللی ایران ارزیابی میکند.[۶]
اهمیت پیوستن به کنوانسیونهای بینالمللی
بهباور عبادی، پیوستن دولت ایران به کنوانسیونهای بینالمللی نخستین گام برای مطالبۀ حقوق بشر است. او معتقد است این اقدام به مدافعان حقوق بشر مشروعیت میبخشد تا از دولت بخواهند به تعهدات خود عمل کند و به سازمان ملل اجازه میدهد بر اجرای تعهدات نظارت داشته باشد. وی تأکید میکند که پیوستن به تنهایی مشکل را حل نمیکند، اما دریچهای برای پیگیری مطالبات میگشاید.[۷]
تفاوت دیدگاه دربارۀ حمایت از زنان
عبادی دو رویکرد نظری را در قبال زنان مطرح و از رویکرد دوم حمایت میکند: دیدگاه نخست بر حمایت از زنان تأکید دارد و معتقد است زنان باید در خانه بمانند و از آنان حمایت مادی و عاطفی شود تا به روح لطیفشان آسیب نرسد. دیدگاه دوم بر توانمندسازی زنان تأکید میکند و معتقد است زنان باید مانند مردان برای احقاق حقوق خود بجنگند و روی پای خود بایستند. بهگفتۀ وی، هر دو دیدگاه زن را محترم میشمارند، اما در شیوۀ تأمین این احترام اختلاف نظر دارند.[۸]
فعالیتها
کنشگری سیاسی
بر اساس ارزیابی رسانهها فعالیتهای سیاسی شیرین عبادی پس از خروج از ایران، بر محور به چالشکشیدن ساختارهای قانونی و امنیتی جمهوری اسلامی در مجامع بینالمللی استوار بوده است. وی با بهرهگیری از تریبونهای رسانهای معاند، مجموعهای از کنشهای تقابلی را دنبال کرده که از جمله مهمترین آنها، ترغیب کشورهای غربی به تشدید تحریمهای اقتصادی علیه ایران و نفی ضرورت برخورداری کشور از دانش هستهای است. عبادی در رویکردی که تحلیلگران داخلی آن را گزینشی ارزیابی میکنند، با تمرکز بر دفاع حقوقی از اعضای فرقۀ بهائیت و محکومیت احکام قضایی نظیر قصاص برای عوامل گروههای تجزیهطلب و تروریستی، در عمل در جبهۀ مخالف با حاکمیت قرار گرفته است. وی همچنین با حمایت از محدودسازی رسانههای دولتی ایران در ماهوارهها و هشدار به انقلابیون کشورهای عربی برای پرهیز از الگوبرداری از مدل حکمرانی ایران، بر تضاد بنیادین خود با مبانی نظام اسلامی تأکید ورزیده است. این فعالیتها، در کنار سکوت در برابر نقض حقوق مسلمانان در اروپا و ترور دانشمندان ایرانی، از سوی منتقدان بهعنوان همگرایی راهبردی با اهداف سیاسی دولتهای غربی تلقی میشود.[۹]
کنشگری حقوقی
شیرین عبادی با نقد مستقیم قوانین مدنی و کیفری، بهویژه در حوزههایی چون تفاوت دیه زن و مرد، قوانین ارث، حجاب و احکام قصاص، خواستار بازنگری بنیادین در قوانین مبتنی بر فقه اسلامی شده است. فعالیتهای وی عمدتاً بر ترویج گفتمان حقوق بشر با استانداردهای بینالمللی متمرکز بوده که از سوی مراجع رسمی ایران بهعنوان تلاشی برای ساختارشکنی و به چالش کشیدن مبانی دینی و سیاسی نظام تلقی شده است. علاوهبر این، وی با اتخاذ مواضع حمایتی از اقلیتهای عقیدتی نظیر بهائیان و گروههای اجتماعی خاص، همکاریهای نزدیکی با نهادها و فعالان خارج از کشور داشته است که در متن مذکور، این اقدامات همسو با اهداف راهبردی کشورهای غربی و در تضاد با امنیت ملی و ارزشهای حاکم بر جمهوری اسلامی توصیف شدهاند.[۱۰]
حمایت از همجنسگرایان
شیرین عبادی با نقد رویکرد نظام جمهوری اسلامی در قبال آزادیهای فردی و اجتماعی، بر لزوم صیانت از حقوق همجنسگرایان تأکید کرده است. وی با ابراز مخالفت نسبت به جرمانگاری این نوع گرایشها، از نهادها و فعالان بینالمللی درخواست کرده است تا برای بهبود وضعیت حقوقی و اجتماعی این افراد و پیشگیری از مجازات آنان، با وی همکاری کنند.[۱۱]
نهادسازی مدنی و فعالیتهای آموزشی بینالمللی
شیرین عبادی فعالیتهای اجتماعی متعددی را در حوزۀ حقوق کودکان و حقوق بشر دنبال کرده است. وی هدایت چندین پروژۀ تحقیقاتی را برای دفتر یونیسف در تهران بر عهده داشته است. وی در ۱۳۷۴ش انجمن حمایت از حقوق کودکان را تأسیس کرد و تا ۱۳۷۹ش مسئولیت آن را بر عهده داشت و پس از آن بهعنوان مشاور حقوقی با این انجمن همکاری خود را ادامه داد؛ این انجمن اکنون بیش از ۵۰۰ عضو فعال دارد.[۱۲]
عبادی به تدریس رایگان حقوق کودک و حقوق بشر در دورههای مختلف دانشگاهی پرداخته است. در ۱۳۸۰ش به همراه چهار وکیل مدافع، کانون مدافعان حقوق بشر را تأسیس و ریاست آن را بر عهده گرفت. بر اساس اساسنامه، این کانون موظف به دفاع رایگان از متهمان عقیدتی و سیاسی، حمایت از خانوادههای زندانیان سیاسی و عقیدتی و گزارشدهی منظم در موارد نقض حقوق بشر در ایران است.[۱۳]
وی در کنفرانسهای دانشگاهی و سمینارهای حقوق بشر در ایران، فرانسه، بلژیک، سوئد، سوئیس، انگلستان و آمریکا به ایراد سخنرانی پرداخته است. در تابستان ۱۳۸۱ش، پیشنهاد تصویب قانون منع خشونت علیه کودکان را به مجلس شورای اسلامی ارائه داد. عبادی همچنین از ۱۹۹۶م بهعنوان ناظر رسمی دیدهبان حقوق بشر فعالیت میکند.[۱۴]
پذیرش وکالت پروندههای قضایی
وی وکالت پروندههای متعددی از جمله خانوادههای قربانیان قتلهای زنجیرهای و زهرا کاظمی را بر عهده گرفت. همچنین وکالت برخی چهرههای فرهنگی و مطبوعاتی مانند حبیبالله پیمان، عباس معروفی و فرج سرکوهی را پذیرفت.[۱۵]
انتقاد به دیدگاههای شیرین عبادی
نقد دیدگاه شیرین عبادی دربارۀ اسلام و حقوق بشر
منتقدان در نقد دیدگاه شیرین عبادی درباره سازگاری اسلام و حقوق بشر، نکات زیر قابل را مطرح کردهاند:
- وی با پذیرش نظریه برخورد تمدنها و تلاش برای ارائه تفسیری از اسلام منطبق با دموکراسی و حقوق بشر غربی، در عمل راهی را پیشنهاد میکند که از موضع ضعف در برابر گفتمان مسلط غربی برآمده است. از منظر منتقدان، این رویکرد به نوعی مشروعیتبخشی به مبانی فکری غرب به شمار میآید.
- استناد عبادی به پذیرش حکمیت توسط امام علی برای اثبات همخوانی اسلام با دموکراسی، از نظر منتقدان فاقد دقت تاریخی است؛ زیرا پذیرش حکمیت در شرایط خاص و بهدلیل ناچاری صورت گرفت، نه بهعنوان تأیید اصل برتری رأی اکثریت بر حق. همچنین مشورت در اسلام امری استحبابی و در چارچوب ارزشهای دینی است، در حالی که دموکراسی غربی الزامی و مبتنی بر مبانی سکولار است.
- عبادی میان عملکرد ناصواب برخی حکومتهای اسلامی و اصل اسلام خلط کرده و از این طریق به نفع حقوق بشر غربی نتیجهگیری میکند. به باور منتقدان، اسلام نه با حکومتهای استبدادی همسان است و نه با حقوق بشر غربی، بلکه دارای مبانی مستقل و ارزشهای خاص خود است که باید با رجوع به منابع اصیل دینی استخراج شود.
- تنوع تفاسیر از دین را نمیتوان به معنای حقانیت همه آنها یا انکار اصول ثابت و ضروری اسلام دانست. وجود تفسیرهای گوناگون در فروع، نافی اصول مسلم و تغییرناپذیر دین نیست و نمیتوان عملکرد گروههای خاص را به عنوان نماینده اسلام راستین معرفی کرد. منتقدان بر این باورند که راهحل چالشهای جهان اسلام نه در تطبیق اسلام با هنجارهای غربی، بلکه در بازگشت به منابع اصیل و اجتهاد پویا در چارچوب ارزشهای اسلامی است.[۱۶]
- عبادی وضعیت حقوق بشر در ۱۳۸۸ش را نامطلوب ارزیابی کرده، اما مشخص نمیکند چه رویداد جدیدی در این سال رخ داده که منجر به این ارزیابی شده است. بهباور منتقدان قطعنامههای مجمع عمومی سازمان ملل علیه ایران پدیدۀ تازهای نیست و در طول حیات انقلاب اسلامی بهطور مکرر اتفاق افتاده است. مواردی که اغلب محور این انتقادات قرار میگیرد، مانند دیه، ارث و شهادت زنان، ریشه در مبانی دینی جمهوری اسلامی دارد که از ابتدای انقلاب وجود داشته و جزئی از باورهای مردم ایران است.[۱۷]
نقد دیدگاه شیرین عبادی دربارۀ تبعیض جنسیتی در ایران
- بر اساس اصل چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، کلیه قوانین و مقررات کشور باید بر اساس موازین اسلامی باشد و این اصل بر سایر اصول قانون اساسی و قوانین حاکم است.
- اسلام زن و مرد را در انسانیت و کرامت انسانی برابر دانسته و آیات متعدد قرآن بر این برابری دلالت دارد. تفاوتهای حقوقی میان زن و مرد ناشی از نگاه تبعیضآمیز نیست، بلکه مبتنی بر تفاوتهای تکوینی و نقشهای متفاوت آنان در خانواده و جامعه است. بر این اساس زن و مرد تساوی حقوقی دارند ولی تشابه حقوقی ندارند. تساوی برابری است و تشابه یکنواختی.
- همچنین دیه بهمعنای بهای انسان نیست، زیرا نفس انسانی بیقیمت است و قرآن کشتن یک انسان را مانند کشتار همه انسانها دانسته است. تفاوت دیه ناظر به نقش اقتصادی مردان در خانواده است؛ خسارتی که با فقدان یک مرد به خانواده وارد میشود، اغلب بیشتر از فقدان یک زن است. دیه در واقع جبران توانایی جسمی و اقتصادی است، نه ارزش معنوی.
- شهادت در فقه و حقوق، تکلیف است نه حق. شاهد در صورت لزوم باید در دادگاه حاضر شود و کتمان شهادت جرم محسوب میشود. بنابراین عدم پذیرش شهادت زنان در برخی موارد، محرومیت از حق نیست، بلکه معافیت از تکلیف است و در جهت حمایت از زنان و مصلحت جامعه وضع شده است.[۱۸]
تعهدات حقوقی و هویتی شیرین عبادی
منتقدان بر تضاد میان تعهدات حقوقی و هویت ابرازی شیرین عبادی با کنشهای عملیاش در خارج از کشور تمرکز میکنند. وی در حالی در محافل دیپلماتیک و رسانههای غربی بهعنوان یک زن مسلمان معرفی و برجسته میشود؛ اما به منتقدان عملکرد وی پس از خروج از ایران را با این هویت دینی و همچنین اظهارات حقوقی پیشین او در تعارض میدانند.[۱۹] عبادی بهعنوان یک حقوقدان، پیشتر بر لزوم احترام به قانون و رعایت حجاب تأکید کرده بود،[۲۰] اما منتقدان اشاره میکنند که وی پس از خروج از کشور، رویهای مخالف با این گفتار حقوقی و الزامات قانونی در پیش گرفت.
برای مثال، در ۲۰۰۳م که جایزۀ صلح نوبل به وی اهدا شد، سخنگوی کاخ سفید و وزارت امور خارجه آمریکا در پیامهای تبریک خود بهطور صریح بر موضوع مسلمانبودن وی تأکید کردند. با این حال، منتقدان خاطرنشان میکنند که او برخلاف مسلمترین نشانۀ یک زن مسلمان، یعنی حجاب اسلامی، در مراسم دریافت جایزه و دیدارهای رسمی ظاهر شد. از نظر منتقدان، این رفتار نهتنها نقض هویت مذهبی ابرازی او است، بلکه درست در زمانی رخ داد که قانون منع حجاب اسلامی در مدارس فرانسه در حال تصویب بود و بسیاری از زنان مسلمان بهدلیل پایبندی به حجاب، از حقوق اولیۀ خود محروم میشدند؛ اما عبادی در قبال این محدودیتها سکوت اختیار کرد.[۲۱]
علاوهبر جنبههای دینی، این رفتار با ارزشهای ملی و باستانی ایران نیز ناسازگار دانسته شده است؛ چرا که طبق متون کهن ایرانی نظیر شاهنامۀ فردوسی و گرشاسبنامه، پوشیدهرویی و حیا همواره بخشی از فرهنگ و هویت زنان ایرانی حتی پیش از اسلام بوده است.[۲۲]
آثار
شیرین عبادی آثار متعددی در زمینههای مختلف از جمله حقوق پزشکی، حقوق ادبی، حقوق کودک، معماری، حقوق پناهندگان، تاریخچه و اسناد حقوق بشر در ایران و همچنین حقوق زن در قوانین ایران تألیف کرده است. از جمله کتابهای وی میتوان به بیداری ایران، تا آزادی، قفس طلایی[۲۳] و تاریخچه اسناد حقوق بشر در ایران[۲۴] اشاره کرد.
افتخارات
جوایز
شیرین عبادی در ۲۰۰۱م موفق به دریافت جایزه بنیاد حقوق بشر رافتو در نروژ شد. در ۲۰۰۳م نیز جایزۀ صلح نوبل به وی اعطا شد. بسیاری از منتقدان، اعطای این جایزه را اقدامی سیاسی ارزیابی کرده و معتقدند کمیته نوبل در انتخاب خود رویکردی غیرحقوقی و با انگیزههای سیاسی داشته است. بهباور آنان، این جایزه بهدلیل جهتگیریهای خاص و در چارچوب فشارهای بینالمللی علیه جمهوری اسلامی ایران به وی تعلق گرفته است.[۲۵] برخی نیز آن را مثبت تلقی کردهاند که یک زن آن هم ایرانی توانسته این جایزه را بگیرد.[۲۶]
مدرکهای افتخاری
- دریافت دکتری افتخاری در رشته حقوق از کالج ویلیامز ۲۰۰۴م؛
- دریافت دکتری افتخاری در رشته حقوق از دانشگاه مارکوت ۲۰۰۹م؛
- دریافت دکتری افتخاری در رشته حقوق از دانشگاه کمبریج ۲۰۱۱م؛
- دریافت دکتری افتخاری از دانشگاه لندن ۲۰۱۲م؛
- دریافت دکتری افتخاری از انجمن حقوق انتاریو ۲۰۱۲م.[۲۷]
نامگذاری خیابانی در فرانسه
در ۱۶ مارس ۲۰۱۱م یکی از خیابانهای شهر پواتیه در فرانسه به نام شیرین عبادی، نامگذاری شد.[۲۸]
پانویس
- ↑ «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان.
- ↑ «زندگینامه و مصاحبه با شیرین عبادی در روزنامه گاردین»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان.
- ↑ «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان.
- ↑ عبادی، «اسلام و حقوق بشر»، ۱۳۸۵ش، ص291-295.
- ↑ عبادی، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.
- ↑ عبادی، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.
- ↑ عبادی، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.
- ↑ «لباسی به نام حقوق بشر که بر قامت شیرین عبادی بسیار نافرم ایستاد!»، وبسایت خبرنگاران جوان.
- ↑ «شیرین عبادی»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ «دفاع شیرین عبادی از حقوق هم جنسگرایان»، خبر آنلاین.
- ↑ «بیوگرافی شیرین عبادی ، فعال حقوق بشر»، وبسایت ستاره.
- ↑ «بیوگرافی شیرین عبادی ، فعال حقوق بشر»، وبسایت ستاره.
- ↑ «بیوگرافی شیرین عبادی ، فعال حقوق بشر»، وبسایت ستاره.
- ↑ «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان.
- ↑ اخگری بناب، «اسلام و حقوق بشر»، ۱۳۸۵ش، ص296-297.
- ↑ اخگری بناب، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.
- ↑ اخگری بناب، «زنان را در این سالها محدود کردند»، ۱۳۸۸ش، ص271-272.
- ↑ هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.
- ↑ «شیرین عبادی ۲۰ سال پیش در چنین روزهایی: به قانون احترام میگذارم و حجاب سر میکنم»، وبسایت انصاف نیوز.
- ↑ هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.
- ↑ هاشمی، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، 1382ش، ص3-6.
- ↑ «بیوگرافی شیرین عبادی ، فعال حقوق بشر»، وبسایت ستاره.
- ↑ «تاریخچه و اسناد حقوق بشر در ایران»، وبسایت گیسوم.
- ↑ «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان.
- ↑ «اعطاي جايزه نوبل به شيرين عبادي/3/ ديدگاههاي برزگر، شيخ عطار، جلاييپور، محبيان، شريعتي، نعيم محبوبي»، خبرگزاری ایسنا.
- ↑ «نگاهی به زندگی حرفهای شیرین عبادی»، وبسایت وکلاپرس.
- ↑ «نگاهی به زندگی حرفهای شیرین عبادی»، وبسایت وکلاپرس.
دیدگاههای ارزیابان
منبع
- اخگری بناب، نادر، «اسلام و حقوق بشر»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 74، ۱۳۸۵ش.
- اخگری بناب، نادر، «زنان را در این سالها محدود کردند»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 109، ۱۳۸۸ش.
- «اعطاي جايزه نوبل به شيرين عبادي/3/ ديدگاههای برزگر، شيخ عطار، جلاييپور، محبيان، شريعتي، نعيم محبوبی»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: 20 مهر 1382ش.
- «بیوگرافی شیرین عبادی ، فعال حقوق بشر»، وبسایت ستاره، تاریخ درج مطلب: 25 آذر 1400ش.
- «دفاع شیرین عبادی از حقوق هم جنسگرایان»، خبر آنلاین، تاریخ درج مطلب: 4 آبان 1389ش.
- «زندگینامه و مصاحبه با شیرین عبادی در روزنامه گاردین»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 12 خرداد 1385ش.
- «شیرین عبادی»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 29 مرداد 1378ش.
- عبادی، شیرین، «اسلام و حقوق بشر»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 74، ۱۳۸۵ش.
- عبادی، شیرین، «زنان را در این سالها محدود کردند»، مجلۀ بازتاب اندیشه، شمارۀ 109، ۱۳۸۸ش.
- «عبادی، شیرین»، وبسایت پرسمان، تاریخ درج مطلب: 19 آبان 1390ش.
- «شیرین عبادی ۲۰ سال پیش در چنین روزهایی: به قانون احترام میگذارم و حجاب سر میکنم»، وبسایت انصاف نیوز، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1404ش.
- «لباسی به نام حقوق بشر که بر قامت شیرین عبادی بسیار نافرم ایستاد!»، وبسایت خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 9 آذر 1392ش.
- «نگاهی به زندگی حرفهای شیرین عبادی»، وبسایت وکلاپرس، تاریخ درج مطلب: 30 خرداد 1402ش.
- هاشمی، سیدحسین، «سخن سردبیر: تلخ و شیرین در جایزه صلح نوبل 2003»، مجلۀ رواق اندیشه، شمارۀ 26، 1382ش.