شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) جز ←مفهومشناسی |
شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
=== مفهوم شرم در اسلام === | === مفهوم شرم در اسلام === | ||
شرم در | شرم در سبک زندگی اسلامی با اخلاق فردی و اجتماعی پیوند دارد؛ بهلحاظ فردی یکخصلت اصیل و ارزشمند انسانی<ref>[https://lib.eshia.ir/10208/1/100 مصباح یزدی، سجادههای سلوک، 1390ش، ج1، ص100.]</ref> و احساساخلاقی مورد نیاز برای رشد و تعالی انسان توصیف شده است.<ref>[https://frooyesh.ir/article-1-236-fa.pdf کاشانکی، حمید و کشمیری، مرتضی، «بررسی نقش شرم و گناه در سلامت روان»، رویش روان شناسی، ش5 و پیاپی 38، مرداد 1398ش، ص211.]</ref> بهلحاظ اجتماعی نیز یکالگوی ارتباطی مبتنی برحرمت و کرامت معرفی شده است که روابط اجتماعی را تنظیم میکند.<ref>پسندیده، پژوهشی در فرهنگ حیا، 1385ش، ص221.</ref> | ||
بر اساس اعتقاد به خدا و آخرت در آموزه های اسلامی، شرم بهمثابۀ یکبازدارندۀ درونی عمل کرده و با ایجاد حساسیت اخلاقی، سبک زندگی فرد را به سمت پیروی از احکام دینی و دوری از محرمات سوق میدهد.<ref>[https://lib.eshia.ir/10208/1/100 مصباح یزدی، سجادههای سلوک، 1390ش، ج1، ص99.]</ref> | بر اساس اعتقاد به خدا و آخرت در آموزه های اسلامی، شرم بهمثابۀ یکبازدارندۀ درونی عمل کرده و با ایجاد حساسیت اخلاقی، سبک زندگی فرد را به سمت پیروی از احکام دینی و دوری از محرمات سوق میدهد.<ref>[https://lib.eshia.ir/10208/1/100 مصباح یزدی، سجادههای سلوک، 1390ش، ج1، ص99.]</ref> | ||
| خط ۷۴: | خط ۷۴: | ||
از منظر اسلام کاربرد مفهوم شرم در مورد خداوند با کاربرد آن در سبک زندگی اجتماعی انسان فرق میکند؛ زیرا مبدأ شرم، یکاحساس است که مستلزم ایجاد تغییرات جسمانی در وجود شرمکننده است، در حالیکه خداوند طبق آموزههای اسلامی جسم نیست. بدینسان، کاربرد فعل منفی «لایستحیی» در آیۀ 26 سورۀ بقره برای خداوند، به ترککردن، نترسیدن و منصرفنشدن او از انجام هرکاری معنا شده است که در ذات خود زشت نیست. همچنین کاربرد فعل منفی «لایستحیی» در آیۀ 53 احزاب نیز بهمعنای منصرفنشدن خداوند از بیان حق آمده است. در نتیجه، بنا بهتأویل مفسران، انتساب مفهوم شرم بهخداوند، انتساب نتایج آن بهذات وی و بهمعنای منزه بودن او از انجام یککار شرمآور است.<ref>[https://lib.eshia.ir/23019/1/6664 والازاده، دانشنامۀ جهان اسلام، 1375ش، ج1، ص6664.]؛ [https://rasekhoon.net/article/show/1274722 کوثری، «واژۀ استحیا در قرآن»، وبسایت راسخون.] </ref> در حالیکه گفته شده است شرم در انسان، از تمایل فطری او به بیعیب و نقص شناختهشدن نزد دیگران ناشی میشود که از ترس آشکار شدن عیب و نقص و نیز سرزنش و سر افکندگی خود در مناسبات اجتماعی، از ارتکاب اعمال ناشایست شرم میکند.<ref>[https://pasokhgoo.ir/content/%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D9%88-%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%A1%D8%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%86 «منظور از شرم و حیاء و کار کردهای آن»، وبسایت مرکز ملی پاسخگویی بهسؤالات دینی.]</ref> | از منظر اسلام کاربرد مفهوم شرم در مورد خداوند با کاربرد آن در سبک زندگی اجتماعی انسان فرق میکند؛ زیرا مبدأ شرم، یکاحساس است که مستلزم ایجاد تغییرات جسمانی در وجود شرمکننده است، در حالیکه خداوند طبق آموزههای اسلامی جسم نیست. بدینسان، کاربرد فعل منفی «لایستحیی» در آیۀ 26 سورۀ بقره برای خداوند، به ترککردن، نترسیدن و منصرفنشدن او از انجام هرکاری معنا شده است که در ذات خود زشت نیست. همچنین کاربرد فعل منفی «لایستحیی» در آیۀ 53 احزاب نیز بهمعنای منصرفنشدن خداوند از بیان حق آمده است. در نتیجه، بنا بهتأویل مفسران، انتساب مفهوم شرم بهخداوند، انتساب نتایج آن بهذات وی و بهمعنای منزه بودن او از انجام یککار شرمآور است.<ref>[https://lib.eshia.ir/23019/1/6664 والازاده، دانشنامۀ جهان اسلام، 1375ش، ج1، ص6664.]؛ [https://rasekhoon.net/article/show/1274722 کوثری، «واژۀ استحیا در قرآن»، وبسایت راسخون.] </ref> در حالیکه گفته شده است شرم در انسان، از تمایل فطری او به بیعیب و نقص شناختهشدن نزد دیگران ناشی میشود که از ترس آشکار شدن عیب و نقص و نیز سرزنش و سر افکندگی خود در مناسبات اجتماعی، از ارتکاب اعمال ناشایست شرم میکند.<ref>[https://pasokhgoo.ir/content/%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D9%88-%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%A1%D8%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%86 «منظور از شرم و حیاء و کار کردهای آن»، وبسایت مرکز ملی پاسخگویی بهسؤالات دینی.]</ref> | ||
== شرم در فرهنگ مادی == | == شرم در فرهنگ مادی == | ||
در سبکزندگی مدرن و مادی، صورتهای سهگانۀ مرجعیت اخلاقی شامل ایده، متن و شخص، قداست خود را از دست داده <ref>[https://iej.ihu.ac.ir/article_200827.html بناهان و دیگران، «تبیینی از مبانی نظری اندیشۀ مرجعیت زدایی اخلاقی پسا ساختار گرا و نقد آن» تابستان 1391ش، ش15، ص141.]</ref> و با نسبی و شخصی شدن | در سبکزندگی مدرن و مادی، صورتهای سهگانۀ مرجعیت اخلاقی شامل ایده، متن و شخص، قداست خود را از دست داده <ref>[https://iej.ihu.ac.ir/article_200827.html بناهان و دیگران، «تبیینی از مبانی نظری اندیشۀ مرجعیت زدایی اخلاقی پسا ساختار گرا و نقد آن» تابستان 1391ش، ش15، ص141.]</ref> و با نسبی و شخصی شدن ارزشها، خوشایندی و نا خوشایندی اخلاقی، بهسلیقۀ فردی تبدیل شدهاست.<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/673588 احمدی طباطبایی، «اخلاق در فلسفۀ غرب»، وبسایت راسخون.]</ref> بدینجهت، شرم در سبکزندگی مدرن، کارکرد اخلاقی جامعهپسند ندارد؛ بلکه بر هنجارهای خودانگیختۀ فردی استوار است،<ref>[https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/222266-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86 قاضی مرادی، «احساس شرم از عناصر اخلاقی مدرن»، وب سایت شبکه شرق.]</ref> بهخلاف شرم در سبک زندگی سنتی که بر هنجارهای ابلاغپذیر بنا شده و بهعنوان یکهیجان اخلاقی، باهنجارهای اخلاقی جامعه پیوند دارد.<ref>[https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/222266-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86 قاضی مرادی، «احساس شرم از عناصر اخلاقی مدرن»، وبسایت شبکه شرق.]</ref> | ||
برخی از روانشناسان غربی، شرم را نظر به بروز پیامدهای فردی همچون احساس نالایقی و بیارزشی و در معرض دید و انتقاد قرار گرفتن افراد، مورد نکوهش قرار داده و همگان را به دوری از آن سفارش کردهاند.<ref>جین ميدلتون موز، ''روانشناسي شرم و گناه''، ترجمه شهلا ارژنگ، 1373ش، ص28.</ref> بعضی از مکاتب و متفکران غربی نیز بهدیدۀ منفی نسبت بهشرم نگریسته و آن را حالت انفعالی و ناشی از ضعف انسان تفسیر کردهاند؛ چنانچه مونتسکیو شرم را خجلتی ناشی از نقص و عدم کمال انسان تعریف کرده است.<ref>مونتسکیو، روحالقوانین، ترجمه علیاکبر مهتدی، 1339ش، ص440.</ref> بدینجهت است که گفته شده است، در سبک زندگی مادی، شرم به لحاظ کارکرد اخلاقی آن، نهتنها بیارزرش است؛ بلکه بیشرمی نوعی کمال شمرده شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/10208/1/100 مصباح یزدی، سجادههای سلوک، 1390ش، ج1، ص100.]</ref> | برخی از روانشناسان غربی، شرم را نظر به بروز پیامدهای فردی همچون احساس نالایقی و بیارزشی و در معرض دید و انتقاد قرار گرفتن افراد، مورد نکوهش قرار داده و همگان را به دوری از آن سفارش کردهاند.<ref>جین ميدلتون موز، ''روانشناسي شرم و گناه''، ترجمه شهلا ارژنگ، 1373ش، ص28.</ref> بعضی از مکاتب و متفکران غربی نیز بهدیدۀ منفی نسبت بهشرم نگریسته و آن را حالت انفعالی و ناشی از ضعف انسان تفسیر کردهاند؛ چنانچه مونتسکیو شرم را خجلتی ناشی از نقص و عدم کمال انسان تعریف کرده است.<ref>مونتسکیو، روحالقوانین، ترجمه علیاکبر مهتدی، 1339ش، ص440.</ref> بدینجهت است که گفته شده است، در سبک زندگی مادی، شرم به لحاظ کارکرد اخلاقی آن، نهتنها بیارزرش است؛ بلکه بیشرمی نوعی کمال شمرده شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/10208/1/100 مصباح یزدی، سجادههای سلوک، 1390ش، ج1، ص100.]</ref> | ||