بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شرم؛ الگوی ارتباطی مبتنی بر کرامت انسانی و حفظ ارزشها و هنجارهای اجتماعی. | '''شرم؛''' الگوی ارتباطی مبتنی بر کرامت انسانی و حفظ ارزشها و هنجارهای اجتماعی. | ||
شرم، معادل فارسی واژهٔ حیا، در زبان عربی است و بهمعنای خجالت، آزرم و نوعی بازدارندگی درونی ناشی از ترس از سرزنش، مجازات یا آشکار شدن عیبها و کاستیهای انسان در برابر دیگران است. همچنین میتوان آن را الگویی ارتباطی دانست که بر پایهٔ احترام و حفظ کرامت انسانی شکل میگیرد. اصل وجود شرم، ماهیتی فطری و تغییرناپذیر دارد، اما نمودها و مصادیق آن با توجه به تفاوتهای فرهنگی، دچار تغییر و تحول میشود. شرم به دو نوع مثبت و منفی تقسیم میشود که نوع مثبت آن در سبکزندگی اسلامی، یک ویژگی ارزشمند محسوب میشود. این نوع شرم نقش مهمی در تنظیم روابط اجتماعی ایفا میکند، از جمله پیشگیری از رفتارهای ناپسند و فراهمکردن زمینهٔ اصلاح و جبران آسیبها. رعایت ادب، پایبندی به ارزشها و هنجارهای دینی و اجتماعی در گفتار، رفتار، شنیدن، دیدن، اندیشیدن و پوشش و همچنین پرهیز از ایجاد یا ترویج صحنههای بیحیایی و تحریککننده، از مهمترین جلوههای شرم مثبت بهشمار میآیند. | شرم، معادل فارسی واژهٔ حیا، در زبان عربی است و بهمعنای خجالت، آزرم و نوعی بازدارندگی درونی ناشی از ترس از سرزنش، مجازات یا آشکار شدن عیبها و کاستیهای انسان در برابر دیگران است. همچنین میتوان آن را الگویی ارتباطی دانست که بر پایهٔ احترام و حفظ کرامت انسانی شکل میگیرد. اصل وجود شرم، ماهیتی فطری و تغییرناپذیر دارد، اما نمودها و مصادیق آن با توجه به تفاوتهای فرهنگی، دچار تغییر و تحول میشود. شرم به دو نوع مثبت و منفی تقسیم میشود که نوع مثبت آن در سبکزندگی اسلامی، یک ویژگی ارزشمند محسوب میشود. این نوع شرم نقش مهمی در تنظیم روابط اجتماعی ایفا میکند، از جمله پیشگیری از رفتارهای ناپسند و فراهمکردن زمینهٔ اصلاح و جبران آسیبها. رعایت ادب، پایبندی به ارزشها و هنجارهای دینی و اجتماعی در گفتار، رفتار، شنیدن، دیدن، اندیشیدن و پوشش و همچنین پرهیز از ایجاد یا ترویج صحنههای بیحیایی و تحریککننده، از مهمترین جلوههای شرم مثبت بهشمار میآیند. | ||