هجرت: تفاوت میان نسخه‌ها

پژوهشگران معتقدند هجرت تنها به جوامع انسانی محدود نیست و در زیست‌شناسی نیز راهکاری برای سازگاری با محیط و دستیابی به شرایط بهتر به‌شمار می‌رود. از نظر تاریخی، هجرت واکنشی به ناهماهنگی میان نیازهای زندگی و امکانات موجود بوده و با هدف دستیابی به شرایط مناسب‌تر انجام شده است. در همین زمینه، آرنولد توینبی شکل‌گیری بیش از ۲۷ تمدن بزرگ، از جمله تمدن‌های بین‌النهرین، یونان و روم را نتیجهٔ هجرت می‌داند. با این حال، جامعه‌شناسان تأکید می‌کنند که هجرت به‌تنهایی تمدن‌ساز نیست، بلکه هنگامی به عامل پیشرفت تبدیل می‌شود که با اراده و کنش آگاهانهٔ انسان همراه باشد.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1647145520-10531-1400-7.pdf فروهی، «تأثیر هجرت انبیاء الهی بر تمدن‌سازی از منظر قرآن کریم»، 1399ش، ص7-8.]</ref>

در تطور تاریخی این پدیده، در بستر ادیان و به‌ویژه [[اسلام]]، هجرت از یک حرکت صرفاً فیزیکی میان بادیه و [[شهر]]، به پدیده‌ای فرهنگی و تمدنی تبدیل شد. این مفهوم در اندیشهٔ اسلامی ابزاری برای تحول فردی و اجتماعی و شکل‌گیری هویت جدید به‌شمار می‌رود و نقش مهمی در حرکت جامعه به‌سوی الگوهای نوین تمدنی داشته است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/483630/تأثیر-هجرت-انبیا-الهی-بر-تمدن-سازی-از-منظر-قرآن-کریم فروهی، «تأثیر هجرت انبیاء الهی بر تمدن‌سازی از منظر قرآن کریم»، 1399ش، ص7-8.]</ref> بررسی تاریخی نشان می‌دهد که هجرت دو بُعد دارد: نخست، واقعیت عینی جابه‌جایی که در همهٔ تمدن‌ها دیده می‌شود، و دوم، بُعد مفهومی آن که در سنت دینی، معنایی گسترده‌تر یافته و به عاملی در شکل‌گیری پیوندهای فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده است.<ref>جلالی و هاشمی، «تحلیل و بررسی موانع و راهکارهای هجرت در آموزه‌های دینی»، 1402ش، ص830.</ref>

هجرت به‌عنوان یک کنش دینی و اجتماعی، در ادیان مختلف سابقه و اهمیت دارد. در یهودیت، خروج بنی‌اسرائیل از مصر به رهبری موسی نمونه‌ای برجسته از هجرتی جمعی برای رهایی از بردگی و رسیدن به سرزمین موعود است.<ref>خرمشاهی، «موسی»، 1377ش، ج۲، ص۲۱۸۰.</ref> در مسیحیت نیز مهاجرت نخستین پیروان برای فرار از آزارها و گسترش باورهای خود، نقش مهمی در توسعۀ این دین داشت. همچنین، مفاهیمی مانند غربت دنیوی و سرگشتگی روح در [[عرفان مسیحی]]، گونهٔ معنوی هجرت را بازتاب می‌دهد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/6041/فلسفه،_کلام_و_عقاید پاینده، «مسیحیت از عیسی تا یوحنا»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref> در ادیان شرقی همچون بودیسم، ترک خانه و تعلقات دنیوی توسط بودا، آغاز مسیر جست‌وجوی حقیقت و نمونه‌ای از هجرت درونی و بیرونی به شمار می‌رود.<ref>[http://hajj.ir/99/5892 «بودیسم»، وب‌سایت حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت.]</ref>

هجرت در اندیشهٔ اسلامی مفهومی بنیادین و راهبردی است که با ۱۸ بار تکرار در قرآن، در کنار مفاهیمی مانند ایمان و جهاد قرار گرفته است. پژوهشگران، پیوند نزدیک هجرت و جهاد را نشانهٔ مکمل بودن آن‌ها می‌دانند؛ به‌گونه‌ای که هجرت زمینهٔ رهایی از استضعاف و مقدمه‌ای برای تحقق جهاد در عرصه‌های مختلف به‌شمار می‌رود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1543662376-10168-133.pdf شفایی، «مطالعه عزیمت امام رضا به خراسان در چارچوب اصل هجرتِ تمدن‌ساز»، 1396ش، ص110-111.]</ref> قرآن کریم نیز با تأکید بر گستردگی زمین، ماندن در محیط‌های مانع رشد ایمانی را نمی‌پذیرد و رستگاری را در پیوند ایمان، هجرت و مجاهدت معرفی می‌کند.<ref>سورهٔ توبه، آیهٔ 20.</ref>

اندیشمندانی مانند [[مرتضی مطهری]] و [[علی شریعتی]]، هجرت را وسیله‌ای برای رهایی از انفعال و تثبیت دین در برابر مخالفت‌ها دانسته‌اند. در این نگاه، هجرت نشانهٔ تعهد به ایمان است و برای کسانی که در راه حق از وابستگی‌های مادی می‌گذرند، پاداش‌هایی مانند امنیت، آمرزش و بهبود زندگی وعده داده شده است. بدین سان، هجرت در صدر اسلام به‌عنوان عاملی زیربنایی، [[فرهنگ توحیدی]] را از فضای محدود مکه به عرصه‌ای جهانی انتقال داد و زمینه‌ساز تحولات تمدنی شد که فراتر از یک جابه‌جایی فیزیکی، بر تغییر جهت‌گیری‌های ارزشی و اجتماعی استوار بود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1543662376-10168-133.pdf شفایی، «مطالعه عزیمت امام رضا به خراسان در چارچوب اصل هجرتِ تمد‌ن‌ساز»، 1396ش، ص110-111.]</ref>

'''۴. هجرت برای حفظ دین:''' زمانی که انجام وظایف دینی در محیطی ممکن نباشد، ترک آن و رفتن به محیطی امن، وظیفه‌ای دینی به‌شمار می‌رود. هدف این هجرت، حفظ ایمان فرد و جامعه است.<ref>[https://noorlib.ir/book/view/37773/%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C?pageNumber=361&viewType=html غضنفری، ره رستگاری، 1382ش، ج1، ص357-365]؛ [https://ensani.ir/file/download/article/1647145520-10531-1400-7.pdf فروهی، «تأثیر هجرت انبیاء الهی بر تمدن‌سازی از منظر قرآن کریم»، 1399ش، ص9-10.]</ref>

در فرهنگ اسلامی‌ایرانی، برای هجرت ویژگی‌هایی برشمرده شده است. از جمله:

* '''ایمان و اخلاص''': به‌عنوان زیربنای هجرت فی‌سبیل‌الله.

* '''پاکیزگی درونی و هجرت از [[گناه]]''': پاکیزگی درونی و دوری از گناه به‌عنوان مقدمه هجرت بیرونی.

* '''امام‌شناسی و ولایت‌مداری''': شناخت [[امام زمان]] و پایبندی به [[ولایت الهی]].

* '''انتخاب آگاهانه مکان''': هجرت، انتخاب آگاهانۀ مقصد برای دستیابی به رشد دینی، علمی و اجتماعی.

* '''[[صبر]] و بردباری''': در برابر دشواری‌های غربت و مسیر هجرت.

* '''[[توکل]] و امیدواری''': در مواجهه با ناشناخته‌ها.

* '''[[صداقت]] در گفتار و کردار''': به‌عنوان [[سرمایه اجتماعی]] مهاجر.<ref>غضنفری، ره رستگاری، 1382ش، ج1، ص357-365.</ref>

هجرت پیامبر اسلام از مکه به مدینه، نقطهٔ آغاز شکل‌گیری نخستین جامعهٔ اسلامی بود. پیامبر با انعقاد پیمان‌های اجتماعی و سیاسی، قبایل مختلف را متحد کرد و پایه‌های حکومت اسلامی را بنا نهاد. این تحول، اسلام را از یک دعوت فردی به یک نظام اجتماعی تبدیل کرد و زمینهٔ شکل‌گیری تمدن اسلامی را فراهم ساخت. اهمیت این هجرت به اندازه‌ای بود که مبدأ تاریخ اسلام قرار گرفت.<ref>هاشمی، «مبانی حق بر مهاجرت و اقامت در کشورهای غیراسلامی در فقه و حقوق بین‌الملل»، 1402ش، ص۳۱۱.</ref> تقویم‌های هجری شمسی و قمری بر همین اساس تنظیم شده‌اند<ref>طبری، تاریخ طبری، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص3.</ref> و امروزه در مناسبت‌های دینی، عبادی، حقوقی و زندگی روزمرهٔ مسلمانان، از جمله در ایران، کاربرد دارند.<ref>[https://www.mashreghnews.ir/news/1114580/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%85-%D9%87%D8%AC%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D9%85%D8%B1%DB%8C «ماجرای پایه‌گذاری تقویم هجری قمری»، وب‌سایت مشرق.]</ref> اعیاد، ماه‌های [[رمضان]] و محرم، [[مناسک حج]] و بسیاری از اسناد شرعی بر پایهٔ این تاریخ تعیین می‌شوند و پیوند معنوی مسلمانان با هجرت پیامبر را تداوم می‌بخشند.<ref>هاشمی، «مبانی حق بر مهاجرت و اقامت در کشورهای غیراسلامی در فقه و حقوق بین‌الملل»، 1402ش، ص۳۱۱.</ref>

بر اساس دیدگاه پژوهشگران تاریخ اسلام، [[هجرت امام حسین]] از مدینه به مکه و سپس به کربلا، تنها یک جابه‌جایی مکانی نبود، بلکه حرکتی آگاهانه برای اصلاح انحرافات جامعهٔ اسلامی به‌شمار می‌رفت.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1543662376-10168-133.pdf شفایی، «مطالعه عزیمت امام رضا به خراسان در چارچوب اصل هجرتِ تمدن‌ساز»، 1396ش، ص113.]</ref> این اقدام، الگویی از مقاومت فعال را در اندیشهٔ شیعه پدید آورد و مفاهیمی مانند عدالت، عزت و نظارت بر قدرت را بازتعریف کرد. بدین‌ترتیب، مفهوم هجرت از صرفِ حفظ جان، به کنشی برای ایجاد تغییر تبدیل شد و به محرکی دائمی برای جنبش‌های تحول‌خواه در طول تاریخ تبدیل شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/138488/مدینه-تا-کربلا-عرصه-حرکت-اعتراضی-امام-حسین-ع-گفت-و-گو امینی، «مدینه تا کربلا عرصه حرکت اعتراضی امام حسین»، 1381ش، ص14-22.]</ref>

از منظر تمدنی، این واقعه با ورود امام‌زادگان و استقرار [[فاطمه معصوم|حضرت معصومه]] در [[قم]] تکمیل شد و شبکه‌ای گسترده از کانون‌های معرفتی و فرهنگی را در سراسر ایران پدید آورد. این حضور نظام‌مند، نه‌تنها [[هویت]] و [[سبک زندگی]] ایرانیان را با آموزه‌های [[اهل‌بیت]] پیوند داد، بلکه با تبدیل [[زیارتگاه‌|زیارتگاه‌ها]] به قطب‌های حیات اجتماعی، زیربنای تاریخی فرهنگ شیعی معاصر را استوار ساخت.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=8309 «نقش تاریخی هجرت امام رضا به ایران»، وب‌سایت دیگران.]</ref>

پژوهشگران، هجرت عالمان دینی را در طول تاریخ، عاملی مهم در پیوند مراکز علمی و گسترش معارف اسلامی می‌دانند. این جابه‌جایی‌ها که از خراسان تا بین‌النهرین و شامات را دربر می‌گرفت، شبکه‌ای از ارتباطات علمی ایجاد کرد. از نمونه‌های شاخص آن، مهاجرت علمای جبل‌عامل به ایران در دورهٔ صفوی و ارتباط علمی میان حوزه‌های [[مشهد]]، [[نجف]] و [[اصفهان]] است که به تلفیق دانش‌های فقهی و کلامی با [[هویت ایرانی]] و گسترش [[زبان فارسی]] در انتقال معارف دینی انجامید.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n148563/تأثیر_هجرت_بر_آراء_و_اندیشه_های_اجتماعی_ـ_سیاسی_امام_خمینی_س_ «تأثیر هجرت بر آراء و اندیشه‌های اجتماعی ـ سیاسی امام خمینی»، پرتال جامع امام‌ خمینی.]</ref>

در اواخر سلطنت مظفرالدین شاه [[قاجاریه|قاجار]] و هم‌زمان با گسترش بی‌عدالتی، فقر و ناامنی، گروهی از علمای تهران برای اصلاح وضع موجود و فشار به دولت، تصمیم به هجرت از پایتخت گرفتند. این حرکت در [[آذر]] ۱۲۸۴ش به‌سمت [[حرم عبدالعظیم]] در [[شهر ری]] انجام شد و شمار متحصنان حدود دو هزار نفر بود، اما ظرف چند روز به بیش از ده هزار تن افزایش یافت. در این ایام، وعاظ و خطبا با ایراد سخنرانی‌هایی، استبداد عین‌الدوله صدراعظم را نقد کرده و خواستار تأسیس [[عدالتخانه]] شدند. سرانجام مظفرالدین شاه با درخواست‌هایی همچون اجرای قوانین اسلام، عزل مستشاران خارجی و تأسیس عدالتخانه در سراسر کشور موافقت کرد و این اقدام علما در [[دی‌ماه]] همان سال پایان یافت. این رویداد، زمینه‌ساز صدور فرمان مشروطه در مرداد ۱۲۸۵ش شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/201718 «مهاجرت علمای تهران به ری معروف به مهاجرت صغری (1283ش)، وب‌سایت مرکز پژوهش‌های اسلامی و ایرانی]</ref>  

پس از آن، در [[تیرماه]] ۱۲۸۴ش گروهی از علما به‌همراه هزاران نفر از حرم عبدالعظیم به‌سوی قم حرکت کردند که از آن به هجرت کبری یاد می‌شود. این جریان نیز در ادامۀ مبارزات برای تحقق [[مشروطه]] و عدالت صورت گرفت و محققان آن را نشان‌دهندۀ پیوند حوزه‌های علمیه با مطالبات اجتماعی و سیاسی مردم در آن برهۀ تاریخی می‌دانند.<ref>[https://www.etemadonline.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-7/219354-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1 «آغاز مهاجرت کبری علما به‌خاطر مشروطه‌خواهی»، اعتماد آنلاین.]</ref>

در دوران معاصر، این فرایند با هجرت [[آیت‌الله حائری]] به قم و تأسیس [[حوزه علمیه قم]]، به اوج تکامل خود رسید و قم را به مرکز بین‌المللی تولید اندیشۀ مذهبی بدل ساخت.  پژوهشگران پیامد کلان این جریان تاریخی را شکل‌گیری یک حوزۀ فرهنگی یکپارچه می‌دانند که در آن عالمان به‌عنوان نگاهبانان دینی و [[انسجام اجتماعی]]، سرمایۀ معنوی را از مراکز دینی به دورترین نقاط جغرافیایی منتقل کرده و با استانداردسازی آیین‌ها، الگوهای پایداری از زیست دینی را ترسیم کرده‌اند.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n148563/تأثیر_هجرت_بر_آراء_و_اندیشه_های_اجتماعی_ـ_سیاسی_امام_خمینی_س_ «تأثیر هجرت بر آراء و اندیشه‌های اجتماعی ـ سیاسی امام خمینی»، پرتال جامع امام‌ خمینی.]</ref>

بر اساس دیدگاه برخی پژوهشگران، [[هجرت‌ امام خمینی|هجرت‌های امام خمینی]] نقش مؤثری در تحول نقش رهبری دینی در دورهٔ معاصر داشته است. این هجرت‌ها که در شرایط مختلفی رخ داد، به‌تدریج موجب گسترش دامنهٔ نفوذ و فعالیت‌های وی از عرصۀ حوزوی به صحنه‌های فرا ملی شد. برای مثال اقامت در ترکیه، موجب شد تا [[امام خمینی]] با فضای اجتماعی و حکومتی یک کشور لائیک به‌صورت مستقیم مواجه شود. این تجربه، زمینه‌ساز توجه بیشتر به مفاهیمی چون [[هویت ملی]] و تعامل با افکار بین‌المللی شد. در این دوره، توجه رسانه‌ها و محافل جهانی به شخصیت و دیدگاه‌های وی افزایش یافت.

سپس، اقامت در [[نجف]]، اگرچه بازگشت به محیط علمی‌ آشنا بود، اما در بافتی وسیع‌تر و بین‌المللی ادامه یافت. در این مرحله، حضور در جمع طلاب و علما از ملیت‌های مختلف، شبکۀ ارتباطات فرامرزی را گسترش داد. همچنین، نگارش و تدریس [[نظریه ولایت فقیه]] در این دوره انجام شد. اقامت در پاریس، دسترسی مستقیم و گسترده‌تر رسانه‌های جهانی را فراهم آورد. این امر موجب شد مفاهیم و اندیشه‌های مرتبط با [[انقلاب اسلامی ایران]] در کانون توجه مجامع بین‌المللی قرار گیرد. به باور برخی محققان، این مرحله در شکل‌دهی به صورت‌بندی جهانی جنبش مؤثر بود.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n148563/%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1_%D9%87%D8%AC%D8%B1%D8%AA_%D8%A8%D8%B1_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D8%A1_%D9%88_%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C_%D9%80_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%B3_ «تأثیر هجرت بر آراء و اندیشه‌های اجتماعی ـ سیاسی امام خمینی»، پرتال جامع امام‌ خمینی.]</ref>

در روزگار معاصر، هجرت تنها به دلایل اقتصادی یا امنیتی انجام نمی‌شود، بلکه عواملی مانند دستیابی به فرصت‌های آموزشی، حفظ پیوندهای خانوادگی و بهبود کیفیت زندگی نیز در آن نقش دارند.<ref>حسینی و دیگران، «رویکردی نظری به سیاست‌های مهاجرتی دولت‌های مهاجرپذیر»، 1403ش، ص162.</ref> در جوامع مسلمان، هجرت علاوه بر حفظ [[هویت دینی]]، زمینه‌ساز شکل‌گیری شبکه‌های فراملی، گسترش تعاملات فرهنگی و تقویت همگرایی مذهبی شده است. امروزه هجرت پدیده‌ای چندوجهی به‌شمار می‌رود که از یک‌سو چالش‌هایی مانند ادغام در جامعهٔ میزبان را به‌همراه دارد و از سوی دیگر، فرصت‌هایی همچون مشارکت در تعاملات فرهنگی و تقویت ارتباطات بین‌المللی را فراهم می‌کند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5483/5488/51980/جوامع_مسلمانان_مهاجر_و_سیاست_خارجی_در_اروپای_غربی «جوامع مسلمانان مهاجر و سیاست خارجی در اروپای غربی»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref>

پژوهشگران، مهاجرت به کشورهای غیراسلامی را پدیده‌ای با پیامدهای دوگانه می‌دانند. از یک‌سو، این مهاجرت فرصت‌هایی برای تعامل فرهنگی، پیشرفت علمی و اقتصادی و ایفای نقش مثبت در معرفی اسلام فراهم می‌کند. از سوی دیگر، مسلمانان با چالش‌هایی مانند اسلام‌هراسی، مسائل هویتی در نسل‌های بعد و محدودیت‌های ناشی از سیاست‌های همسان‌سازی روبه‌رو هستند. با وجود این، حضور فعال مسلمانان می‌تواند به افزایش شناخت متقابل و کاهش برداشت‌های نادرست میان جوامع اسلامی و غربی کمک کند.<ref>رعد جباره، الاقلیات المسلمة فی‌العالم، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۲۴۵–۲۴۸.</ref>

برخی اندیشمندان اسلامی در شرایط خاص، مهاجرت به این کشورها را به‌عنوان یک «فریضه شرعی»، می‌دانند. تقویت هویت دینی اقلیت‌های مسلمان، حمایت مادی و معنوی از آنان، مشارکت سازنده در گفت‌وگوی بین‌ادیانی با عالمان و پیروان سایر ادیان الهی، احداث مساجد و مراکز خیریه و نیز بهره‌گیری از فرصت‌های جهانی‌شدن در جوامع غربی در راستای تأمین مصالح امت اسلامی، از جمله وظایفی است که در محیط‌های اقلیتی قابل پیگیری است.<ref>مبلغی، «فقه هجرت»، 1485ش، ص 15-18.</ref>

تحقق این اهداف که نقش بسزایی در گسترش و تعمیق [[فرهنگ اسلامی]] در عرصهٔ جهانی ایفا می‌کند، می‌تواند وجوب شرعی هجرت را برای افراد دارای توانمندی‌های لازم و شرایط مؤثر، به‌عنوان یک واجب کفایی یا حتی در مواردی واجب عینی ثابت کند. این امر به‌ویژه در مواردی که حضور آگاهانهٔ مسلمانان در فضای بین‌فرهنگی، به حفظ و تقویت منافع کلی امت اسلامی کمک کند، از جایگاه ویژه‌ای در فقه اجتماعی اسلام برخوردار است.<ref>مبلغی، «فقه هجرت»، 1485ش، ص 15-18.</ref>

* امینی، ابراهیم، «مدینه تا کربلا عرصه حرکت اعتراضی امام حسین»، مجلهٔ حکومت اسلامی، شمارهٔ ۲۶، ۱۳۸۱ش.

* «تأثیر هجرت بر آراء و اندیشه‌های اجتماعی ـ سیاسی امام خمینی»، پرتال جامع امام‌ خمینی، تاریخ بازدید: ۱۵ دی ۱۴۰۴ش.

* جلالی، سیدمجتبی و هاشمی، سیدمهدی، «تحلیل و بررسی موانع و راهکارهای هجرت در آموزه‌های دینی»، مجله راهبرد اجتماعی فرهنگی، شماره ۴۸، پاییز ۱۴۰۲ش.

* خرمشاهی، قوام‌الدین، «موسی»، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، تهران، دوستان، ۱۳۷۷ش.

* «سامانه‌ ارتباط با مدیر ثبت‌نام پذیرش»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه علمیه خراسان، تاریخ درج مطلب: ۱۹ آبان ۱۴۰۴ش.

* شفایی، امان‌الله، «مطالعه عزیمت امام رضا به خراسان در چارچوب اصل هجرتِ تمدن ساز»، مجلهٔ فرهنگ رضوی، شمارهٔ ۲۰، ۱۳۹۶ش.

* صرافی، زهرا و دیگران، «واکاوی مفهوم هجرت در قرآن کریم بر پایه تحلیل روابط همنشینی»، مجلهٔ مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی، شمارهٔ ۴، ۱۳۹۹ش.

* فروهی، آرمان، «تأثیر هجرت انبیاء الهی بر تمدن‌سازی از منظر قرآن کریم (مقاله علمی وزارت علوم)»، مجلهٔ قرآن، فرهنگ و تمدن، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۹ش.

* «ماجرای پایه گذاری تقویم هجری قمری»، وب‌سایت مشرق، تاریخ درج مطلب: 15 شهریور 1399ش.

* مبلغی، احمد، «فقه هجرت»، مجلهٔ فقه، شمارهٔ ۴۸، ۱38۵ش.

* «نقش تاریخی هجرت امام رضا به ایران»، وب‌سایت دیگران، تاریخ درج مطلب: ۷ آبان ۱۳۸۸ش.