بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۸: خط ۸:
== '''تاریخچه تئاتر خیابانی''' ==
== '''تاریخچه تئاتر خیابانی''' ==
تئاتر از نخستين روزهاي پيدايش انسان بر روی زمین، همواره در فضای باز اجرا مي‌شده است.
تئاتر از نخستين روزهاي پيدايش انسان بر روی زمین، همواره در فضای باز اجرا مي‌شده است.
تاریخچه تئاتر خیابانی: سیر تحول در بستر تاریخ<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغه‌ها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۲-۹۱.]</ref>
'''تاریخچه تئاتر خیابانی: سیر تحول در بستر تاریخ<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغه‌ها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۲-۹۱.]</ref>'''
{| class="wikitable"
|+
|دوره  تاریخی
|بستر  و زمینه‌ها
|شکل  اجرا و مکان
|محتوا  و کارکرد
|رابطه  با مردم
|جایگاه  خلاقیت
|-
|دوران باستان (از پیدایش انسان تا تمدن‌های کهن)
|جوامع  ابتدایی، قبایل، امپراطوری‌های بزرگ (روم، مصر، ایران باستان)
|مناسک آیینی و مراسم مذهبی در فضاهای باز و عمومی؛ تلفیق رقص، موسیقی و نمایش.
|آیین‌های شفابخشی، ایجاد نشاط و انسجام  اجتماعی، تقویت روحیه جمعی، بزرگداشت قدرت‌های معنوی و امپراطوران.
|حضور مشارکتی و  جمعی؛ تمامی افراد قبیله یا جامعه در مراسم سهیم بودند.
|خلاقیت  در خدمت تداوم  سنت‌ها و آیین‌ها؛ متأثر از باورهای جمعی و قدرت معنوی رهبران.
|-
|قرون وسطی (قرن دهم به بعد)
|سلطهٔ کلیسا، تلفیق مذهب با هنر، شکل‌گیری جشن‌های عمومی
|مرحله اول: اجرای صحنه‌های مذهبی در فضای بسته کلیسا توسط راهبان.
 
''مرحله دوم:'' خروج نمایش به میدان‌ها و  معابر عمومی در قالب جشن‌ها و  کارناوال‌ها.
|ترویج ارزش‌های مسیحیت و داستان‌های کتاب مقدس به عنوان هدف اصلی.
 
همراه  با جنبه‌های تفننی،  سرگرمی و تمثیلی در کارناوال‌ها.
|تماشاگران  از مؤمنان کلیسا به عموم  مردم در جشن‌های شهری  گسترش یافت.
|تقلید از الگوهای کهن و  متون مذهبی بر نمایش حاکم بود؛ بداهه‌پردازی وجود داشت اما خلاقیت فردی کمتر  مجال بروز می‌یافت.
|-
|دوران معاصر (امروز)
|جوامع  شهری مدرن، معضلات اجتماعی، احیای آیین‌های بومی
|تئاتر خیابانی در معابر عمومی، کوچه‌ها، مراکز تجاری و پارکینگ‌ها؛  استفاده از فضای شهری به عنوان دکور.
|کارکرد انتقادی و اجتماعی؛ طرح دردها و مسائل جامعه در  کنار وجوه سرگرم‌کننده.
 
احیای آیین‌های قدیمی و نمایش‌های بومی برای ایجاد فضای معنوی.
|ارتباط بی‌واسطه و  مستقیم با رهگذران؛ اجراها  معمولاً رایگان است.
|خلاقیت فردی کارگردان و نگاه انتقادی او محوریت یافته؛ آزادی عمل  برای بیان دیدگاه‌های نو.
|}