تئاتر خیابانی: تفاوت میان نسخه‌ها

شکلی از اجرای نمایشی است که محصول تزاید تفکرات جدید در حوزۀ هنر نمایش و مربوط به موضوعات اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است و در فضای باز و معابر عمومی اجرا می‌شود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۱.]</ref> در این شکل از تئاتر، هنرمندان از فضاهای شهری که نزدیکی بیشتری از نظر فیزیکی و روانی با تماشاگر داشته باشد، به‌عنوان دکور برای کار نمایشی خود استفاده می‌کنند و اکثراْ از کشش‌ها و انگیزش‌های فضاهای بیرونی متأثر می‌شوند.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغه‌ها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۰.]</ref> اجراها معمولاً به‌صورت رایگان برای عموم مردم ارائه می‌شوند که به‌نوعی اعتراض اجتماعی شبیه است. مکان برگزاری آن‌ها اغلب گذرگاه‌ها، مکان‌ها یا معابر عمومی شهر و هر مکانی که امکان حضور انسان باشد؛ مانند کافه‌ها، بازارها، گذرگاه‌ها، کلیساها و محیط‌های اجتماعی است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۱.]</ref> در تئاتر خیابانی مدرن، تعداد مخاطبان از چند ده نفر تا نیم میلیون نفر متفاوت است. بازیگران و مخاطبان در یک مکان فیزیکی یک حس اجتماعی ایجاد می‌کنند و برگزارکنندگان، ارتباطات گروهی با مردم را از طریق زبان هنری سازماندهی می‌کنند. در این تعامل، مخاطبان و تماشاگران خود هویت به دست می‌آورند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2019372/تیاتر-خیابانی-فرصتی-برای-دموکراتیزه-نمودن-فرهنگ?q=تئاتر%20خیابانی،%20فرصتی%20برای%20دموکراتیزه%20نمودن%20فرهنگ&score=274877907000.0&rownumber=1 مایسِیوِا، «تئاتر خیابانی، فرصتی برای دموکراتیزه نمودن فرهنگ»، ۱۴۰۰ش، ص۴۲.]</ref>