بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
احیای آیینهای قدیمی و نمایشهای بومی برای ایجاد فضای معنوی. | احیای آیینهای قدیمی و نمایشهای بومی برای ایجاد فضای معنوی. | ||
|ارتباط بیواسطه و مستقیم با رهگذران؛ اجراها معمولاً رایگان است. | |ارتباط بیواسطه و مستقیم با رهگذران؛ اجراها معمولاً رایگان است. | ||
|خلاقیت فردی کارگردان و نگاه انتقادی او محوریت یافته؛ آزادی عمل برای بیان دیدگاههای نو.'''<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، | |خلاقیت فردی کارگردان و نگاه انتقادی او محوریت یافته؛ آزادی عمل برای بیان دیدگاههای نو.'''<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص92-89.]</ref>''' | ||
|} | |} | ||
=== گسترش تئاتر خیابانی === | === گسترش تئاتر خیابانی === | ||
مهمترین افراد و گروههایی که در گسترش تئاتر خیابانی در جهان نقش داشتند، عبارت است از آنتوان آرتو در فرانسه، اوریونوف، پلاتون کرژنتسف و اختانگوف در روسیه، تئاترهای اودین، باربایا، سوم، داریوفو در ایتالیا، گروههای تئاتر کلیفورد ادتز، لیوینگ، اوپن، هپنینگ، ریچارد شچنر، پرفورمنس و نان و عروسک در آمریکا.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲.]</ref> | در قرن بیستم مهمترین افراد و گروههایی که در گسترش تئاتر خیابانی در جهان نقش داشتند، عبارت است از آنتوان آرتو در فرانسه، اوریونوف، پلاتون کرژنتسف و اختانگوف در روسیه، تئاترهای اودین، باربایا، سوم، داریوفو در ایتالیا، گروههای تئاتر کلیفورد ادتز، لیوینگ، اوپن، هپنینگ، ریچارد شچنر، پرفورمنس و نان و عروسک در آمریکا.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲.]</ref> | ||
=== تئاتر خیابانی در ایران === | === تئاتر خیابانی در ایران === | ||
| خط ۶۵: | خط ۶۵: | ||
== ویژگی ساختاری == | == ویژگی ساختاری == | ||
تئاتر خیابانی از ابتدای شکلگیری آن، نزد بازیگران حرفهای و آماتور در کشورهای مختلف مورد استقبال بوده است و ویژگیهای اصلی شکل اجرایی آن عبارت است از: | تئاتر خیابانی از ابتدای شکلگیری آن، نزد بازیگران حرفهای و آماتور در کشورهای مختلف مورد استقبال بوده است و ویژگیهای اصلی شکل اجرایی آن عبارت است از: | ||
# سیاسیترین نوع هنر نمایش؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲-۸۱.]</ref> | # سیاسیترین و اجتماعیترین نوع هنر نمایش؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲-۸۱.]</ref> | ||
# صرفهجویی در هزینه و کاربرد وسایل سبک و قابل حمل؛ | # صرفهجویی در هزینه و کاربرد وسایل سبک و قابل حمل؛ | ||
# برقراری ارتباط حداکثری با تماشگر، در دسترس عموم بودن و تعداد فراوان اجرا؛ | # برقراری ارتباط حداکثری با تماشگر، در دسترس عموم بودن و تعداد فراوان اجرا؛ | ||
