امداد غیبی: تفاوت میان نسخه‌ها

امدادهای غیبی در منظومۀ فکری و اعتقادی اسلام، به حمایت‌های ویژه‌ای اطلاق می‌شود که از سوی خداوند در شرایط حساس و بحرانی، فراتر از اسباب مادی و علل ظاهری، شامل حال مؤمنان و مجاهدان راه حق می‌شود. پژوهشگران حوزۀ علوم قرآنی در بررسی واژه‌شناسی «امدادهای غیبی» بر این باورند که این مفهوم ریشه در ژرفای معنایی دو واژۀ «امداد» و «غیب» دارد. به گزارش منابع لغوی، «امداد» از ریشه «مَدّ» به‌معنای کشیدن، امتداد بخشیدن و پیوستن چیزی به چیز دیگر است که در کاربرد قرآنی آن، گاه معنایی مثبت و در رابطه با یاری‌رسانی به مؤمنان یافت می‌شود.<ref>راغب اصفهانی، 1412ق، ص763.</ref> از سوی دیگر، «غیب» به‌معنای هر امر پنهان از حواس ظاهری است و در مقابل «شهادت» قرار می‌گیرد. <ref>مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، 1386ش، ج7، ص290.</ref>ترکیب این دو واژه، به‌مفهومی ژرف به‌نام سنت امداد غیبی انجامیده که از دیدگاه اندیشمندان، به‌معنای الطاف و دستگیری‌های خاص الهی است که بر اساس شایستگی‌های معنوی انسان و نه صرفاً قوانین عام طبیعت، نصیب بندگان مؤمن می‌شود. این سنت که از صفت رحیمیه پروردگار سرچشمه می‌گیرد، در شرایط ویژه و به تناسب لیاقت و صداقت انسان‌ها نازل می‌شود و گشایش‌هایی فراتر از اسباب عادی را به ارمغان می‌آورد. این باور، امید به یاری الهی را در دل مؤمنان زنده نگه می‌دارد و آنان را به تلاشی مضاعف در مسیر حق ترغیب می‌کند.<ref>ابراهیمیان، سیدحسن و دیگران، «شیوه‌های نزول امدادهای غیبی بر مومنین از منظر آیات قرآن»، مجلۀ مطالعات تفسیری، شمارۀ 24، 1394ش، ص159-160.</ref>