حجاب در دیدگاه اسماء بارلاس: تفاوت میان نسخه‌ها

بارلاس عقیده دارد هدف از حکم استفاده از جلباب (جلباب، پیراهن، ردا، یا لباسی سرتاسری است که روی لباس‌های دیگر پوشیده می‌شود) در آیهٔ ۵۹ سورهٔ احزاب، پوشاندن زنان مسلمان نیست؛ بلکه علامتی است برای مردان عرب جاهلی تا از این طریق زنان مسلمان را بشناسند و به آنان تعرض نکنند. بارلاس دیدگاه خود را مستند به دو ریشهٔ فرهنگی و تاریخی می‌داند؛ از لحاظ فرهنگی، در جوامع کهن حضور یک زن در فضای عمومی جامعه نشان‌دهندهٔ فساد اخلاقی وی بود؛ بنابراین در جامعه‌ای با چنین پیشینهٔ فرهنگی، حکم استفاده از جلباب راهکاری بود برای مشخص کردن زنانی که سوءاستفاده و تعرض به آنها ممنوع بود. ریشهٔ تاریخی دیدگاه بارلاس مربوط به شأن نزول و سیاق درون‌متنی آیات سورهٔ احزاب است. مطابق با برخی از آیات، در زمان نزول این سوره، برخی از مردان جاهلی علیه مسلمانان فتنه برپا کرده بودند و حتی به عایشه همسر پیامبر نیز تهمت ناروا زده بودند؛ بنابراین نزول آیاتی پیرامون پوشش، عاملی برای امنیت روحی و حفظ آبروی زنان مسلمان بود.<ref>.Barlas, Believing Women in Islam,2002,p.56</ref> به عقیدهٔ بارلاس، جلباب نشانه‌ای از فرهنگ فاسد دوران جاهلیت است و نباید آن را به‌عنوان مدرکی بر الزام پوشش زنان مسلمان در تمام دوران‌ها دانست.<ref>.Barlas, Women’s and Feminist Readings of the Qur’an,2006,p.269</ref>