حمید گلزار (بحث | مشارکتها) |
حمید گلزار (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱۱۵: | خط ۱۱۵: | ||
== '''اقدامات تجزیهطلبانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی''' == | == '''اقدامات تجزیهطلبانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی''' == | ||
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، موضوع تجزیهطلبی بهعنوان یکی از محورهای فشار و بیثباتسازی کشور از سوی بازیگران خارجی و گروههای داخلی مطرح شد. در این دوره، در برخی مناطق مرزی از جمله | پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، موضوع تجزیهطلبی بهعنوان یکی از محورهای فشار و بیثباتسازی کشور از سوی بازیگران خارجی و گروههای داخلی مطرح شد. در این دوره، در برخی مناطق مرزی از جمله کردستان، خوزستان و آذربایجان گروهها و جریانهایی با گرایشهای قومی، ایدئولوژیک یا مسلحانه فعال شدند که بعضاً از حمایت یا بهرهبرداری قدرتهای خارجی برخوردار بودند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/6463/9849/119549/%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%82%D9%87_%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87_%D8%B7%D9%84%D8%A8%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 صلاح، «سابقه تجزیه طلبی در ایران»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.]</ref> | ||
=== | === خوزستان === | ||
=== '''حزب دموکرات کردستان ایران''' === | ==== سازمان خلق عرب ==== | ||
پس از انقلاب ۱۳۵۷ش، در خوزستان گروهی با عنوان «سازمان خلق عرب» به رهبری محمد طاهر شبیر خاقانی و شیخ عیسی شبیر خاقانی شکل گرفت که با طرح مطالباتی مانند خودمختاری، رسمیت زبان عربی و تشکیل نهادهای محلی فعالیت میکرد. این جریان در سال ۱۳۵۸ش با برگزاری تجمعات، تصرف برخی مراکز دولتی و درگیریهای مسلحانه در شهرهایی مانند خرمشهر به یکی از کانونهای ناآرامی در منطقه تبدیل شد. همزمان گزارشهایی از حمایت و دخالت خارجی، بهویژه از سوی رژیم بعث عراق، در تجهیز و تحریک این گروه منتشر شد. با گسترش درگیریها و ورود نیروهای ارتش و سپاه برای برقراری نظم، مراکز وابسته به این سازمان تصرف و شماری از اعضای آن بازداشت شدند. پس از بازداشت افراد مسلح و انتقال شیخ شبیر خاقانی از خوزستان، ناآرامیهای مرتبط با این جریان بهتدریج فروکش کرد.<ref>[https://psri.ir/?id=j3dxobhh «تجزیه طلبی زیر عبای استعمار»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> | |||
=== کردستان === | |||
==== '''حزب دموکرات کردستان ایران''' ==== | |||
حزب دموکرات کردستان ایران در ۲۵ مرداد ۱۳۲۴ش در شهر مهاباد تأسیس شد که بهعنوان یکی از اصلیترین گروههای فعال کردی شناخته شده است. در اساسنامۀ این حزب بر تشکیل جمهوری فدرال در ایران، حفظ خودمختاری ویژۀ کردستان، سکولاریسم و رسمیبودن زبان کردی تأکید شده و اهداف آن از طرح خودمختاری کردستان بهسمت فدرالیسم در ایران توصیف شده است. از رهبران شاخص این حزب به قاضی محمد، عبدالرحمن قاسملو، صادق شرفکندی، مصطفی هجری و عبدالله حسنزاده اشاره شده است. همچنین حمایتهای خارجی از سوی عراق، شوروی، ناتو، اسرائیل، فرانسه و ترکیه صورت گرفته و رخدادهایی مانند بمباران زندان دولهتو در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۰ش و ترور صادق شرفکندی در سال ۱۳۷۱ش رخ داده است. از انشعابات این حزب نیز میتوان به جناح عبدالله حسنزاده که پس از کشتهشدن شرفکندی از بدنه اصلی جدا شد و جناح مصطفی هجری که مرکز آن در اربیل عراق قرار دارد اشاره کرد؛ همچنین گروهی با عنوان حزب پاک (PAK) نیز یکی از گروههای مرتبط و کوچک در این زمینه است.<ref>[https://psri.ir/?id=60nqb3q39j حیدری، «انقلاب اسلامی و گروههای تجزیه طلب در ایران؛ «حزب دمکرات کردستان»»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> | حزب دموکرات کردستان ایران در ۲۵ مرداد ۱۳۲۴ش در شهر مهاباد تأسیس شد که بهعنوان یکی از اصلیترین گروههای فعال کردی شناخته شده است. در اساسنامۀ این حزب بر تشکیل جمهوری فدرال در ایران، حفظ خودمختاری ویژۀ کردستان، سکولاریسم و رسمیبودن زبان کردی تأکید شده و اهداف آن از طرح خودمختاری کردستان بهسمت فدرالیسم در ایران توصیف شده است. از رهبران شاخص این حزب به قاضی محمد، عبدالرحمن قاسملو، صادق شرفکندی، مصطفی هجری و عبدالله حسنزاده اشاره شده است. همچنین حمایتهای خارجی از سوی عراق، شوروی، ناتو، اسرائیل، فرانسه و ترکیه صورت گرفته و رخدادهایی مانند بمباران زندان دولهتو در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۰ش و ترور صادق شرفکندی در سال ۱۳۷۱ش رخ داده است. از انشعابات این حزب نیز میتوان به جناح عبدالله حسنزاده که پس از کشتهشدن شرفکندی از بدنه اصلی جدا شد و جناح مصطفی هجری که مرکز آن در اربیل عراق قرار دارد اشاره کرد؛ همچنین گروهی با عنوان حزب پاک (PAK) نیز یکی از گروههای مرتبط و کوچک در این زمینه است.<ref>[https://psri.ir/?id=60nqb3q39j حیدری، «انقلاب اسلامی و گروههای تجزیه طلب در ایران؛ «حزب دمکرات کردستان»»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> | ||
=== '''حزب کومله''' === | ==== '''حزب کومله''' ==== | ||
کومله بهعنوان یکی از مهمترین گروههای سیاسی کردی معرفی شده که در سال ۱۳۵۷ش از ادغام سه مجموعه شامل گروه انقلابی زحمتکشان، شیرین بهاره و اتحادیه کشاورزان شکل گرفت. این حزب دارای گرایش مارکسیستی، کمونیستی و چپگرا معرفی شده و اهداف آن جدایی کردستان، تشکیل کردستان بزرگ، انقلاب اجتماعی و استقرار سوسیالیسم عنوان شده است. از سلیمان معینی، عزالدین حسینی، عبدالله مهتدی، ابراهیم علیزاده و عمر ایلخانیزاده بهعنوان چهرههای شاخص این جریان نام برده شده است. همچنین درگیریها و فعالیتهای این گروه از جمله حوادث مرتبط با زندان دولهتو، کشتار اسرا و جنگ داخلی با حزب دموکرات است که در فاصله سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷ش رخ داده است. کومله زحمتکشان کردستان به رهبری عمر ایلخانیزاده و کومله سازمان انقلابی زحمتکشان به رهبری عبدالله مهتدی بهعنوان شاخههای منشعب از کومله یاد میشود.<ref>[https://psri.ir/?id=60nqb3q39j حیدری، «انقلاب اسلامی و گروههای تجزیه طلب در ایران؛ «حزب دمکرات کردستان»»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> | کومله بهعنوان یکی از مهمترین گروههای سیاسی کردی معرفی شده که در سال ۱۳۵۷ش از ادغام سه مجموعه شامل گروه انقلابی زحمتکشان، شیرین بهاره و اتحادیه کشاورزان شکل گرفت. این حزب دارای گرایش مارکسیستی، کمونیستی و چپگرا معرفی شده و اهداف آن جدایی کردستان، تشکیل کردستان بزرگ، انقلاب اجتماعی و استقرار سوسیالیسم عنوان شده است. از سلیمان معینی، عزالدین حسینی، عبدالله مهتدی، ابراهیم علیزاده و عمر ایلخانیزاده بهعنوان چهرههای شاخص این جریان نام برده شده است. همچنین درگیریها و فعالیتهای این گروه از جمله حوادث مرتبط با زندان دولهتو، کشتار اسرا و جنگ داخلی با حزب دموکرات است که در فاصله سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷ش رخ داده است. کومله زحمتکشان کردستان به رهبری عمر ایلخانیزاده و کومله سازمان انقلابی زحمتکشان به رهبری عبدالله مهتدی بهعنوان شاخههای منشعب از کومله یاد میشود.<ref>[https://psri.ir/?id=60nqb3q39j حیدری، «انقلاب اسلامی و گروههای تجزیه طلب در ایران؛ «حزب دمکرات کردستان»»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> | ||
این تحرکات در فضایی شکل گرفت که حکومت مرکزی در حال تثبیت ساختارهای جدید سیاسی و امنیتی بود. درگیریهای مسلحانه، تصرف پادگانها، طرح مطالبات خودمختاری یا جدایی و شکلگیری گروههای سازمانیافته، از جلوههای این دوره بهشمار میآید. با این حال، این جریانها در نهایت با استقرار حاکمیت مرکزی، مداخله نهادهای امنیتی و نظامی و نیز عدم همراهی گسترده بدنۀ اجتماعی اقوام ایرانی، به اهداف تجزیهطلبانۀ خود دست نیافتند و تمامیت ارضی ایران حفظ شد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/6463/9849/119549/%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%82%D9%87_%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87_%D8%B7%D9%84%D8%A8%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 صلاح، «سابقه تجزیه طلبی در ایران»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.] </ref> تهاجم صدام به ایران نیز ادامۀ همین پروژۀ بزرگ بود که با هدف جداسازی خوزستان و فروپاشی نظام صورت گرفت؛ اما با مقاومت همهجانبۀ ملت ناکام ماند.<ref>[https://nournews.ir/fa/news/113012/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87 نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.]</ref> | این تحرکات در فضایی شکل گرفت که حکومت مرکزی در حال تثبیت ساختارهای جدید سیاسی و امنیتی بود. درگیریهای مسلحانه، تصرف پادگانها، طرح مطالبات خودمختاری یا جدایی و شکلگیری گروههای سازمانیافته، از جلوههای این دوره بهشمار میآید. با این حال، این جریانها در نهایت با استقرار حاکمیت مرکزی، مداخله نهادهای امنیتی و نظامی و نیز عدم همراهی گسترده بدنۀ اجتماعی اقوام ایرانی، به اهداف تجزیهطلبانۀ خود دست نیافتند و تمامیت ارضی ایران حفظ شد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/6463/9849/119549/%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%82%D9%87_%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87_%D8%B7%D9%84%D8%A8%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 صلاح، «سابقه تجزیه طلبی در ایران»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.] </ref> تهاجم صدام به ایران نیز ادامۀ همین پروژۀ بزرگ بود که با هدف جداسازی خوزستان و فروپاشی نظام صورت گرفت؛ اما با مقاومت همهجانبۀ ملت ناکام ماند.<ref>[https://nournews.ir/fa/news/113012/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87 نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.]</ref> | ||
=== | === آذربایجان === | ||
مجموعهای از تشکلهای سیاسی، نهادهای رسانهای و جریانهای فکری عمدتاً با گرایشهای پانترکیستی با هدف جدایی آذربایجان از ایران و طرح ایده «آذربایجان جنوبی» شکل گرفتهاند. این گروهها با بهرهگیری از شبکهسازیهای فراملی و ابزارهای تبلیغاتی، در تلاش برای سازماندهی و پیشبرد گفتمان قومگرایانه و تجزیهطلبانه خود هستند. در جدول زیر اطلاعات این جریان ها آمده است. | مجموعهای از تشکلهای سیاسی، نهادهای رسانهای و جریانهای فکری عمدتاً با گرایشهای پانترکیستی با هدف جدایی آذربایجان از ایران و طرح ایده «آذربایجان جنوبی» شکل گرفتهاند. این گروهها با بهرهگیری از شبکهسازیهای فراملی و ابزارهای تبلیغاتی، در تلاش برای سازماندهی و پیشبرد گفتمان قومگرایانه و تجزیهطلبانه خود هستند. در جدول زیر اطلاعات این جریان ها آمده است. | ||
{| class="wikitable sortable" style="text-align: right; direction: rtl;" | {| class="wikitable sortable" style="text-align: right; direction: rtl;" | ||
