حشد الشعبی: تفاوت میان نسخه‌ها

نوری مالکی نخست وزیر وقت عراقۀ ساختاری با عنوان مدیریت حشدالشعبی به منظور سازماندهی نیروهای داوطلب جهاد را پایه گذاری کرد. در 17 دسامبر 2014م، حیدرالعبادی نخست وزیر وقت عراق نیز هیئت مستقلی به نام حشدالشعبی را رسمیت بیشتری بخشید(52). در 26 نوامبر 2016م، حشدالشعبی در پارلمان عراق قانونی شد.<ref>زارعان، احمد، «رابطه دولت عراق و گروه‌های شبه نظامی پس از 2014، مطالعه موردی حشدالشعبی»، ص53،  1402ش.</ref> حیدرالعبادی در مارس 2017م، ضمن قدردانی از کمکهای حشد الشعبی، برخی از بخشهای آن را به جنایت، سرقت مسلحانه و آدم ربایی متهم کرد و بحث خلع سلاح آنها را مطرح کرد.<ref>زارعان، احمد، «رابطه دولت عراق و گروه‌های شبه نظامی پس از 2014، مطالعه موردی حشدالشعبی»، ص54،  1402ش.</ref> دولت کوتاه عادل عبدالمهدی نیز سیاست کنترل و قانونی شدن حشدالشعبی و کاهش نفوذ ابومهدی المهندس، نائب‌رئیس حشدالشعبی را در چند مصوبه جداگانه دنبال کرد که هرگز عملیاتی نشد. مقتدی صدر نیز مصوبه هیئت دولت در این زمینه را پذیرفت اما هیچ وقت آن را اجرایی نکرد.<ref>احمد زارعان، ص57.</ref> در دولت مصطفی الکاظمی، سردار سلیمانی و ابومهدی از مهندس توسط آمریکا به شهادت رسیدند و در سال 2020م، لشکرهای عباس، امام علی، تیپ‌های علی اکبر و انصارالمرجعیه که به حشد مرجعیت یا حشد عتبات شهرت داشتند اعلام کردند از ساختار حشدالشعبی خارج و تابع تصمیمات دولت هستند. الکاظمی دستوراتی مبنی بر بسته شدن دفاتر حشدالشعبی صادر کرد.<ref>احمد زارعان، ص58.</ref>