مینیاپولیس: تفاوت میان نسخه‌ها

مینیاپولیس بزرگترین شهر ایالت مینه‌سوتا و دومین قطب اقتصادی غرب میانه [[آمریکا]] است که به دلیل منابع آبی فراوان و هم‌جواری با سینت پال، به عنوان نیمی از کلان‌شهر شهرهای دوقلو شناخته می‌شود. این شهر علاوه بر جایگاه مهم تاریخی، اقتصادی و آموزشی خود، در ماهای اخیر به کانون توجه رسانه‌های جهانی تبدیل شده است. در پی کشته شدن چند شهروند از جمله یک پرستار و یک زن جوان به دست مأموران فدرال و اداره مهاجرت (ICE)، مینیاپولیس صحنه تظاهرات گسترده، اعتصاب هزاران شرکت محلی و درگیری‌های شدید امنیتی با گاز اشک‌آور بوده است؛ تا جایی که رسانه‌ها آن را به یک منطقه جنگی تشبیه کرده‌اند. این حوادث مرگبار واکنش‌های متفاوتی را نیز در سطح کلان سیاسی در پی داشته است؛ از انتقاد شدید فرماندار مینه‌سوتا و چهره‌هایی چون [[بیل کلینتون]] گرفته تا حمایت قاطع [[دونالد ترامپ]] از اقدام نیروهای فدرال.

با حدود ۴۲۹٬۹۵۴ نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین شهر در ایالت [[مینه‌سوتا]] در ایالات متحده آمریکا واقع در شمال غربی میانه است.<ref>[https://data.census.gov/ «Explore Census Data Minneapolis city, Minnesota»]، تاریخ بازدید: ۲۸ ژانویه ۲۰۲۳م.</ref> این شهر به همراه [[سنت پل، مینه‌سوتا|سنت پل]]، منطقه کلان‌شهری توئین سیتیز (Twin Cities) را با بیش از ۳٫۶ میلیون نفر جمعیت (تا سال ۲۰۲۰) تشکیل می‌دهد و یکی از بزرگ‌ترین مناطق شهری در شمال ایالات متحده به شمار می‌رود.

مناطق اطراف مینیاپولیس امروزی بخشی از سکونتگاه‌های بومیان داکوتا بود. در حدود سال ۱۶۸۰، تاجران پوست فرانسوی به این منطقه رسیدند. از آن پس، مهاجران اروپایی به‌طور فزاینده‌ای ادعای مالکیت بر مناطق اطراف رود میسیسیپی را مطرح کردند. در پی معاهدات مختلف با قبیله مدواکانتون (Mdewakanton)، بومیان به‌طور مداوم توسط اروپایی‌ها به عقب رانده شدند. از زمان احداث قلعه سنت آنتونی (که بعدها قلعه اسنلینگ نامیده شد) در محل تلاقی رودخانه‌های مینه‌سوتا و میسیسیپی در سال ۱۸۱۹ توسط نیروهای مسلح ایالات متحده، چندین سکونتگاه جدید شکل گرفت. در سال ۱۸۶۷، مینیاپولیس که در شمال آبشارهای سنت آنتونی قرار داشت، رسماً به شهر تبدیل شد و در همان سال خط راه‌آهن به [[شیکاگو]] به بهره‌برداری رسید. در سال ۱۸۷۲، مینیاپولیس با شهر کوچک‌تر سنت آنتونی که از سال ۱۸۴۸ در شرق میسیسیپی توسعه یافته بود، ادغام شد.

در ۲۵ مه ۲۰۲۰، [[جرج فلوید]]، شهروند آفریقایی‌تبار آمریکایی، در جریان دستگیری در مینیاپولیس توسط [[درک شووین]]، افسر پلیس سفیدپوست، کشته شد. شووین بیش از نه دقیقه روی گردن و کمر فلوید زانو زده بود.<ref>[https://edition.cnn.com/2021/03/30/us/george-floyd-timing-929-846/index.html «Former officer knelt on George Floyd for 9 minutes and 29 seconds – not the infamous 8:46»]، CNN، تاریخ بارگذاری مطلب: ۳۰ مارس ۲۰۲۱م، تاریخ بازدید: ۱۰ مارس ۲۰۲۶م.</ref> مرگ فلوید با روزها اعتراضات و ناآرامی‌های خشونت‌آمیز همراه شد و رابطه بین شهروندان و پلیس محلی به شدت آسیب دید.<ref>[https://www.nytimes.com/article/george-floyd-protests-timeline.html «George Floyd Protests: A Timeline»]، The New York Times، تاریخ بارگذاری مطلب: ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰م، تاریخ بازدید: ۱۰ مارس ۲۰۲۶م.</ref>

در حالی که در زمان مرگ فلوید حدود ۹۰۰ افسر پلیس در مینیاپولیس خدمت می‌کردند، این تعداد در سال‌های بعد به دلیل استعفا و جابجایی به ۵۶۰ افسر کاهش یافت. برای ترمیم رابطه با شهروندان و اصلاح پلیس محلی، در سال ۲۰۲۲ برایان اوهارا (Brian O’Hara) که پیشتر اداره پلیس نیوآرک را بازسازی کرده بود، به عنوان رئیس جدید پلیس مینیاپولیس منصوب شد. با نوسازی تاکتیک‌های پلیس و افزایش ارتباط با مردم محلی، به گفته ناظران، اوهارا توانست تا حدودی روابط را بهبود بخشد. تا سال ۲۰۲۶، تعداد نیروهای پلیس با اندکی افزایش به ۶۲۰ افسر رسید، اگرچه مشکل استخدام همچنان پابرجا بود.<ref>[https://www.nytimes.com/ «Federal Crackdown Means Another Repair Job for the Minneapolis Police Chief»]، The New York Times، تاریخ بارگذاری مطلب: ۴ فوریه ۲۰۲۶م، تاریخ بازدید: ۱۰ مارس ۲۰۲۶م.</ref>

با این حال، رابطه بین مردم و پلیس محلی بار دیگر زمانی به شدت مخدوش شد که مأموران فدرال در ژانویه ۲۰۲۶ در جریان عملیات دیپورت به نام «مترو سرج» (Operation Metro Surge) در مینیاپولیس، دو شهروند آمریکایی به نام‌های رنی گود (Renée Good) و الکس پرتی (Alex Pretti) را به ضرب گلوله کشتند. کشته شدن این دو معترض منجر به اعتراضات محلی و سراسری و بحث‌های عمومی درباره سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ، به ویژه نهاد اعمال مقررات مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) شد.<ref>[https://www.zeit.de/ «Alex Pretti, Renée Good: Verändern diese Tage Amerika?»]، Die Zeit، تاریخ بارگذاری مطلب: ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶م، تاریخ بازدید: ۱۰ مارس ۲۰۲۶م.</ref> بروس اسپرینگستین، موسیقی‌دان برجسته، تک‌آهنگی درباره این رویدادها با عنوان «خیابان‌های مینیاپولیس» منتشر کرد.<ref>[https://www.spiegel.de/ «Protestsong gegen »König Trump«: Bruce Springsteen würdigt Minneapolis mit Hymne»]، Der Spiegel، تاریخ بارگذاری مطلب: ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶م، تاریخ بازدید: ۳ فوریه ۲۰۲۶م.</ref>

مینیاپولیس در منطقه [[ایالت‌های غرب میانه آمریکا|غرب میانه]] ایالات متحده در امتداد رود میسیسیپی واقع شده است. مساحت آن حدود ۱۵۱ کیلومتر مربع است که ۶ درصد آن را پهنه‌های آبی و ۱۵ درصد را پارک‌ها تشکیل می‌دهند. عرض جغرافیایی ۴۵ درجه از جنوب مرکز شهر می‌گذرد. پایین‌ترین نقطه شهر با ارتفاع ۲۰۹ متر بالاتر از سطح دریا در محل تلاقی نهر مینه‌هاها (Minnehaha Creek) و رود میسیسیپی قرار دارد. بلندترین نقطه با ارتفاع ۲۸۲ متر در منطقه پراسپکت پارک (Prospect Park) واقع است.<ref>[https://www.minneapolismn.gov/ «www.minneapolismn.gov»]، تاریخ بازدید: ۸ اوت ۲۰۲۲م.</ref>

آب و هوای مینیاپولیس نمونه‌ای از [[اقلیم قاره‌ای مرطوب]] (طبقه‌بندی کوپن: Dfa) است که خاص منطقه غرب میانه می‌باشد. زمستان‌ها بسیار سرد و خشک، و تابستان‌ها گرم و گاهی مرطوب است. بالاترین دمای ثبت‌شده ۴۲٫۲ درجه سانتی‌گراد در ژوئیه ۱۹۳۶ و پایین‌ترین دما منفی ۴۰٫۶ درجه سانتی‌گراد در ژانویه ۱۸۸۸ بوده است. میانگین دمای سالانه کلان‌شهر مینیاپولیس-سنت پل ۷ درجه سانتی‌گراد است که سردترین کلان‌شهر ایالات متحده به شمار می‌رود.<ref>[https://www.minneapolismn.gov/ «www.minneapolismn.gov»]، تاریخ بازدید: ۸ اوت ۲۰۲۲م.</ref>

در دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰، بازرگانان، سفته‌بازان، روحانیون و توسعه‌دهندگان شهری از [[نیوانگلند]] و [[نیویورک]] در منطقه کنونی مینیاپولیس مستقر شدند. از اواسط دهه ۱۸۶۰، مهاجرانی از کشورهای اسکاندیناوی ([[سوئد]]، [[نروژ]] و [[دانمارک]]) به آن‌ها پیوستند. بعدها مهاجرانی از [[آلمان]]، [[ایتالیا]]، [[یونان]]، [[لهستان]]، بوهم و اروپای جنوب شرقی و همچنین [[روسیه]] به این شهر آمدند. از ابتدای قرن بیستم، مهاجرت آسیایی‌ها (به ویژه چینی‌ها، فیلیپینی‌ها، ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها) افزایش یافت. پس از افزایش مهاجرت آسیایی‌ها از دهه ۱۹۷۰، از اوایل دهه ۱۹۹۰ جمعیت هیسپانیک‌ها و آفریقایی‌تبارها نیز به تدریج افزایش یافت؛ به طوری که حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر با تبار سومالیایی در این منطقه زندگی می‌کنند.<ref>[http://www.mpls.lib.mn.us/ «A History of Minneapolis: Residents of the City»]، Minneapolis Public Library، تاریخ بارگذاری مطلب: ۲۰۰۱م، (بایگانی شده در ۱۲ فوریه ۲۰۰۷م).</ref>

بیشترین جمعیت شهر در سرشماری سال ۱۹۵۰ با ۵۲۱٬۷۱۸ نفر ثبت شد، اما پس از آن به دلیل پدیده حومه‌نشینی (Suburbanization) تا سال ۱۹۹۰ کاهش یافت. نسبت اقلیت‌های قومی همواره در حال افزایش است، اما در مقایسه با جمعیت سفیدپوست شکاف تحصیلی و اقتصادی قابل‌توجهی وجود دارد.<ref>[https://web.archive.org/web/20110913214555/http://factfinder.census.gov/ «American Fact Finder - U.S. Census Bureau»]، U.S. Census Bureau، تاریخ بارگذاری مطلب: ۲۰۰۵م، (بایگانی شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۱م).</ref> وجود نابرابری‌های عمیق اجتماعی از چالش‌های اصلی شهر در قرن بیست و یکم است که پس از قتل جرج فلوید در سال ۲۰۲۰ در کانون توجه جهانیان قرار گرفت.