ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بر اساس پژوهش‌های انجام شده، [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] که فعالیت خود را از دههٔ ۱۳۴۰ش آغاز کرده بودند<ref>آبراهامیان، تاریخ ایران مدرن، ۱۳۸۹ش، ص۲۶۵.</ref> پس از تغییر ایدئولوژی به [[مارکسیسم]]، راهکار مبارزهٔ مسلحانه را برای پیشبرد اهداف خود برگزید.<ref>آبراهامیان، ایران بین دو انقلاب، ۱۳۸۲ش، ص۶۰۸–۶۰۹؛ بهروز، شورشیان آرمان‌خواه، ۱۳۹۵ش، ص۱۳۲.</ref> به گزارش محققان، این سازمان پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ابتدا خود را وفادار به انقلاب نشان داد، اما با اتکا به این توجیه که حاکمان جدید قادر به تحقق [[جامعه بی‌طبقه توحیدی|جامعهٔ بی‌طبقهٔ توحیدی]] نیستند، سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی را هدف نهایی خود قرار داد.<ref>جمعی از پژوهشگران، سازمان مجاهدین خلق پیدایی تا فرجام، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۳۴۸.</ref> پژوهشگران معتقدند که مجموعه عواملی از جمله برخی برخوردها میان سازمان مجاهدین خلق و انقلابی‌های مذهبی،<ref>جمعی از پژوهشگران، سازمان مجاهدین خلق پیدایی تا فرجام، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۴۱۷–۴۵۰.</ref> شرکت نکردن آنان در [[همه‌پرسی قانون اساسی]]، عدم موافقت [[امام‌خمینی]] با نامزدی [[مسعود رجوی]] در اولین انتخابات ریاست‌جمهوری<ref>آبراهامیان، اسلام رادیکال مجاهدین ایرانی، ۱۳۸۶ش، ص252-254.</ref> و عدم موفقیت چشمگیر آنان در اولین انتخابات مجلس شورای اسلامی، سران این سازمان را به این نتیجه رساند که امکان موفقیت در سطح سیاسی را ندارند.<ref>زال، سازمان مسعود، ۱۳۹۸ش، ص۲۸.</ref> بر اساس این تحلیل‌ها، سازمان مجاهدین خلق از [[۳۰ خرداد]] ۱۳۶۰ش به‌صورت عملی وارد سطح درگیری نظامی با جمهوری اسلامی شد و به ترور مسئولان سیاسی و نظامی و حتی شهروندان عادی اقدام کرد.<ref>جمعی از پژوهشگران، سازمان مجاهدین خلق پیدایی تا فرجام، ۱۳۸۵ش، ص۵۷۲–۵۷۸.</ref>

|[[سید محمد حسینی بهشتی]]