بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۴: خط ۴۴:


=== مسالمت‌جویی رهبر با کارگزاران خطاکار ===
=== مسالمت‌جویی رهبر با کارگزاران خطاکار ===
رهبری جامعه در اموری که مربوط به اهداف و اصول بنیادین نیست، [[مدارا]] را به عنوان یک شیوه حکمرانی مؤثر به‌کار می‌گیرد. داشتن سعه صدر دربارهٔ لغزش‌ها و خطاهای یاران و پیروان، بخشی از الگوی رهبری مبتنی بر سنت اسلامی تلقی می‌شود. این رویکرد از این باور نشأت می‌گیرد که افراد به‌طور طبیعی نقاط ضعفی دارند و طرد آنان به دلیل این ضعف‌های طبیعی، می‌تواند به توقف پیشرفت یک حرکت اجتماعی بینجامد.<ref>. [http://mesbahyazdi.ir/node/4974/درس-پنجم-ارکان-انقلاب-اسلامی1؛-رهبری مصباح یزدی، انقلاب اسلامی و ریشه‌های آن، ص109.]</span></ref> امام خمینی در مواجهه با کارگزاران خطاکار، ابتدا از روش‌های [[نصیحت]] و هشدار استفاده می‌کرد، اما در صورت عدم اصلاح، با قاطعیت عمل می‌نمود. او دربارهٔ افرادی مانند [[مهدی بازرگان]] (به دلیل مخالفت با آرمان‌های انقلاب و تأکید بر [[ارتباط با آمریکا]])، [[بنی‌صدر|ابوالحسن بنی‌صدر]] (به علت همکاری با منافقین و [[تضعیف نظام]]) و آیت‌الله [[حسینعلی منتظری]] (به خاطر حمایت از عناصر ضدانقلاب) پس از اخطارهای مکرر، با عزل یا کنار گذاشتن آنان موافقت کرد تا نشان دهد که با وجود پایبندی به مدارا، برای حفظ نظام با قاطعیت تصمیم می‌گیرد.<ref>. [https://farhikhtegandaily.com/news/19010/امام-ره--با-معارضین-چگونه-مواجه-می‌شد؟/ خضریان، «امام(ره) با معارضین چگونه مواجه می‌شد؟»، 1397ش.]</span></ref> آیت‌الله خامنه‌ای نیز از برخورد با یکی از نمایندگان مجلس خبرگان که خطایی مرتکب شده بود، جلوگیری کردند.<ref>. [https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8094 خامنه‌ای، «بیانات در دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری»، 1388ش.]</span></ref>
رهبری جامعه در اموری که مربوط به اهداف و اصول بنیادین نیست، [[مدارا]] را به عنوان یک شیوه حکمرانی مؤثر به‌کار می‌گیرد. داشتن سعه صدر دربارهٔ لغزش‌ها و خطاهای یاران و پیروان، بخشی از الگوی رهبری مبتنی بر سنت اسلامی تلقی می‌شود. این رویکرد از این باور نشأت می‌گیرد که افراد به‌طور طبیعی نقاط ضعفی دارند و طرد آنان به دلیل این ضعف‌های طبیعی، می‌تواند به توقف پیشرفت یک حرکت اجتماعی بینجامد.<ref>. [http://mesbahyazdi.ir/node/4974/درس-پنجم-ارکان-انقلاب-اسلامی1؛-رهبری مصباح یزدی، انقلاب اسلامی و ریشه‌های آن، ص109.]</span></ref> امام خمینی در مواجهه با کارگزاران خطاکار، ابتدا از روش‌های [[نصیحت]] و هشدار استفاده می‌کرد، اما در صورت عدم اصلاح، با قاطعیت عمل می‌نمود. او دربارهٔ افرادی مانند [[مهدی بازرگان]] به دلیل مخالفت با آرمان‌های انقلاب و تأکید بر [[ارتباط با آمریکا]]، [[بنی‌صدر|ابوالحسن بنی‌صدر]] به علت همکاری با منافقین و [[تضعیف نظام]] و [[حسینعلی منتظری]] به خاطر حمایت از عناصر ضدانقلاب پس از اخطارهای مکرر، با عزل یا کنار گذاشتن آنان موافقت کرد تا نشان دهد که با وجود پایبندی به مدارا، برای حفظ نظام با قاطعیت تصمیم می‌گیرد.<ref>. [https://farhikhtegandaily.com/news/19010/امام-ره--با-معارضین-چگونه-مواجه-می‌شد؟/ خضریان، «امام(ره) با معارضین چگونه مواجه می‌شد؟»، 1397ش.]</span></ref> آیت‌الله [[سید علی خامنه‌ای]] نیز از برخورد با یکی از نمایندگان [[مجلس خبرگان رهبری]] که خطایی مرتکب شده بود، جلوگیری کردند.<ref>. [https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8094 خامنه‌ای، «بیانات در دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری»، 1388ش.]</span></ref>


=== برخورد منطقی با جریان‌های مخالف ===
=== برخورد منطقی با جریان‌های مخالف ===
خط ۶۱: خط ۶۱:


=== مدارا با دشمن ===
=== مدارا با دشمن ===
در آموزه‌های اسلامی مربوط به [[روابط بین‌الملل]] و [[جهاد]]، بر پرهیز از [[جنگ]] و جدال تا حد امکان و تلاش برای جلب دلایل دشمنان تأکید می‌شود. در این چارچوب، اگرچه [[ریا]] در مواجهه با مسلمانان عملی ناپسند شمرده می‌شود، اما ابراز [[مهرورزی]] حتی اگر با انگیزه‌های راهبردی و غیرصادقانه همراه باشد، نسبت به دشمنان می‌تواند به‌عنوان یک تاکتیک مشروع و پسندیده برای دفع شر و جلب منفعت تلقی شود. بر این اساس، رویکرد معمول، نفی این اندیشه است که هر دشمنی باید قلع و قمع شود.<ref>. [https://psq.bou.ac.ir/article_65244.html شجاعی، «مدارای سیاسی در چارچوب‌های کلان فلسفه سیاسی اسلامی»، 1396ش.]</span></ref> آیت‌الله خامنه‌ای با ارائه سیاست «[[نرمش قهرمانانه]]»، اصل [[مدارا با دشمن]] را به‌کار می‌گیرد. این مفهوم به معنای انعطاف‌پذیری به‌جا و به‌موقع، در چارچوب اصول [[عزت]]، [[حکمت]] و [[مصلحت]] است.<ref>. [https://velayati.ir/بخش-بین-الملل-7/655-تعریف-نرمش-قهرمانانه-نظم-جدی ولایتی، «تعریف نرمش قهرمانانه و نظم جدید جهانی از دیدگاه ولایتی»، پایگاه دکتر علی‌اکبر ولایتی، 1392ش.]</span></ref>
در آموزه‌های اسلامی مربوط به [[روابط بین‌الملل]] و [[جهاد]]، بر پرهیز از [[جنگ]] و جدال تا حد امکان و تلاش برای جلب دلایل دشمنان تأکید می‌شود. در این چارچوب، اگرچه [[ریا]] در مواجهه با مسلمانان عملی ناپسند شمرده می‌شود، اما ابراز [[مهرورزی]] حتی اگر با انگیزه‌های راهبردی و غیرصادقانه همراه باشد، نسبت به دشمنان می‌تواند به‌عنوان یک تاکتیک مشروع و پسندیده برای دفع شر و جلب منفعت تلقی شود. بر این اساس، رویکرد معمول، نفی این اندیشه است که هر دشمنی باید قلع و قمع شود.<ref>. [https://psq.bou.ac.ir/article_65244.html شجاعی، «مدارای سیاسی در چارچوب‌های کلان فلسفه سیاسی اسلامی»، 1396ش.]</span></ref> سید علی خامنه‌ای با ارائه سیاست «[[نرمش قهرمانانه]]»، اصل [[مدارا با دشمن]] را به‌کار می‌گیرد. این مفهوم به معنای انعطاف‌پذیری به‌جا و به‌موقع، در چارچوب اصول [[عزت]]، [[حکمت]] و [[مصلحت]] است.<ref>. [https://velayati.ir/بخش-بین-الملل-7/655-تعریف-نرمش-قهرمانانه-نظم-جدی ولایتی، «تعریف نرمش قهرمانانه و نظم جدید جهانی از دیدگاه ولایتی»، پایگاه دکتر علی‌اکبر ولایتی، 1392ش.]</span></ref>


=== مدارا با اسیران دشمن ===
=== مدارا با اسیران دشمن ===