بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''همبستگی اجتماعی؛''' انسجام، پیوند و احساس تعلق مشترک میان اعضای یک جامعه. | '''همبستگی اجتماعی؛''' انسجام، پیوند و احساس تعلق مشترک میان اعضای یک جامعه. | ||
'''همبستگی | '''همبستگی اجتماعی؛''' بهمعنای پیوندها و احساس مسئولیت متقابلی است که موجب انسجام، ثبات و همکاری اعضای جامعه برای دستیابی به خیر عمومی میشود. این مفهوم علاوهبر ابعاد ساختاری، ریشه در بنیانهای فرهنگی و مذهبی دارد و بقای نظامهای اجتماعی را تضمین میکند. | ||
در حالی که جامعهشناسی کلاسیک غرب | در حالی که جامعهشناسی کلاسیک غرب بیشتر بر ضرورتهای ساختاری و قراردادهای اجتماعی تأکید دارد، اندیشۀ اسلامی این پیوند را بر پایههای فطری، ایمان، محبت و عدالت استوار میبیند. تقویت این همبستگی در گرو نهادهایی چون آموزش، مناسک جمعی و رفتارهایی نظیر مدارا و وفای به عهد است؛ در حالی که بیعدالتی، فردگرایی مفرط و رذایل اخلاقی از مهمترین موانع و عوامل واگرایی اجتماعی به شمار میروند. | ||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
«'''همبستگی اجتماعی'''» (به انگلیسی: Social solidarity یا Social cohesion) از مفاهیم بنیادین و کلیدی در | «'''همبستگی اجتماعی'''» (به انگلیسی: Social solidarity یا Social cohesion) از مفاهیم بنیادین و کلیدی در مطالعات اجتماعی به شمار میروند. در لغت، همبستگی بهمعنای وحدت، وفاق و وفاداری است که از علایق، احساسات، همدلی و کنشهای مشترک افراد نشئت میگیرد. این مفهوم با واژگانی چون «یکپارچگی اجتماعی» (Social Integration)، «وحدت» (Unity)، «وفاق اجتماعی» (Social Harmony) و «نظم اجتماعی» (Social Order) همخانواده بوده و دارای قرابت معنایی است.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/%D9%87%D9%85%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%22%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%87%D8%A7%D8%8C-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%8C-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاهها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.]</ref> | ||
در اصطلاح جامعهشناختی، همبستگی اجتماعی به پدیدهای اطلاق میشود که بر اساس آن، اعضای یک گروه یا جامعه به یکدیگر وابسته بوده و نیازمند یاری متقابلاند. تعاریف گوناگونی برای این مفهوم ارائه شده است؛ از | در اصطلاح جامعهشناختی، همبستگی اجتماعی به پدیدهای اطلاق میشود که بر اساس آن، اعضای یک گروه یا جامعه به یکدیگر وابسته بوده و نیازمند یاری متقابلاند. تعاریف گوناگونی برای این مفهوم ارائه شده است؛ از جامعترین آنها میتوان به «احساس مسئولیت متقابل میان افراد یا گروههای آگاه و ارادهمند» اشاره کرد که دربرگیرنده پیوندهای انسانی، حس برادری و وابستگیِ متقابلِ حیات و منافع جمعی است.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/%D9%87%D9%85%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%22%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%87%D8%A7%D8%8C-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%8C-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاهها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.]</ref> | ||
== اهمیت همبستگی اجتماعی == | == اهمیت همبستگی اجتماعی == | ||
تحقق و حفظ همبستگی اجتماعی از منظر اندیشمندان و متون دینی، ضرورتی بنیادین برای بقا و پویایی هر جامعه محسوب میشود. اهمیت این مفهوم در ابعاد زیر قابل صورتبندی است: | تحقق و حفظ همبستگی اجتماعی از منظر اندیشمندان و متون دینی، ضرورتی بنیادین برای بقا و پویایی هر جامعه محسوب میشود. اهمیت این مفهوم در ابعاد زیر قابل صورتبندی است: | ||
* '''ثبات و بقای نظام اجتماعی:''' همبستگی اجتماعی | * '''ثبات و بقای نظام اجتماعی:''' جامعهشناسان معتقند که همبستگی اجتماعی بهعنوان مهمترین بخش پیوستگی جامعه، نقشی حیاتی در اداره، انتظامبخشی امور و حفظ ثبات نظام سیاسی-اجتماعی ایفا میکند. بدون وجود انسجام، ساختار قدرت دچار تزلزل شده و جامعه به سمت فروپاشی حرکت میکند.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱ش، ص۱۴۹.</ref> | ||
* '''مقابله با تهدیدات خارجی:''' وحدت و همدلی | * '''مقابله با تهدیدات خارجی:''' وحدت و همدلی بهمثابه اکسیری است که دشمنان را در توطئههای خود علیه یک ملت ناکام میگذارد. پیوند مستحکم میان آحاد مردم، سدی دفاعی ایجاد میکند که نفوذ بیگانگان را ناممکن ساخته و استقلال و عزت جامعه را تضمین میکند.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴ش، ص۱.</ref> | ||
* '''توسعه و آبادانی:''' رشد و تعالی هر نظام اجتماعی در پرتو همبستگی میسر است. وجود انسجام باعث بسیج منابع انسانی و مادی فراوان برای توسعه کشور شده و برکات و عنایات الهی را در پی دارد.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، | * '''توسعه و آبادانی:''' رشد و تعالی هر نظام اجتماعی در پرتو همبستگی میسر است. وجود انسجام باعث بسیج منابع انسانی و مادی فراوان برای توسعه کشور شده و برکات و عنایات الهی را در پی دارد.<ref>باقی نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی»، ۱۳۸۴، ص۱.</ref> همچنین رابطه مستقیمی میان همبستگی اجتماعی و دستیابی به توسعه پایدار وجود دارد.<ref>سایه میری، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی از دیدگاه امام علی (ع)»، ۱۳۹۹، ص ۲۰۵.</ref> | ||
* '''امنیت و حیات اجتماعی:''' پایداری و حیات واقعی یک جامعه در گرو همبستگی اجزای آن است. این مفهوم با تقویت اعتماد و وجدان جمعی، امنیت پایدار اجتماعی و روانی را برای شهروندان به ارمغان میآورد.<ref>عبداله زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل گیری همبستگی اجتماعی»، | * '''امنیت و حیات اجتماعی:''' پایداری و حیات واقعی یک جامعه در گرو همبستگی اجزای آن است. این مفهوم با تقویت اعتماد و وجدان جمعی، امنیت پایدار اجتماعی و روانی را برای شهروندان به ارمغان میآورد.<ref>عبداله زاده فرد، «ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری راهبردی در شکل گیری همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۵ش، ص۱.</ref> | ||
* '''پیشگیری از منازعات داخلی:''' همبستگی با تعدیل شکافهای اجتماعی و نابرابریها، از | * '''پیشگیری از منازعات داخلی:''' همبستگی با تعدیل شکافهای اجتماعی و نابرابریها، از تبدیلشدن اختلافات به منازعات مسلکی و فرقهگرایانه جلوگیری کرده و حکمرانی مطلوب را ممکن میسازد.<ref>رستمی کیسمی، «عرصه های مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲ش، ص۱.</ref> | ||
== نظریههای کلاسیک == | == نظریههای کلاسیک == | ||
* '''امیل دورکیم:''' وی همبستگی را به دو نوع | * '''امیل دورکیم:''' وی همبستگی را به دو نوع مکانیکی؛ مبتنی بر شباهت در جوامع سنتی و ارگانیک؛ مبتنی بر تخصص و وابستگی متقابل در جوامع مدرن، تقسیم میکند. از نظر او، در دنیای مدرن «وجدان جمعی» عامل اصلی حفظ انسجام در برابر فردگرایی است.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۵۵.</ref> | ||
* '''تالکوت پارسنز:''' وی عامل تقویت همبستگی اجتماعی را در تعادل و هماهنگی میان | * '''تالکوت پارسنز:''' وی عامل تقویت همبستگی اجتماعی را در تعادل و هماهنگی میان ایدهها، باورها و ارزشهای مشترک با محیط می داند. این ارزشها و هنجارهای مشترک به خودی خود نمیتوانند همبستگی میان افراد جامعه را تأمین کنند، مگر این که محیط را با خود سازگار کنند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5415/5421/50707/%D9%87%D9%85%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%22%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%87%D8%A7%D8%8C-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%8C-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%22 نصرآبادی، «همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی (دیدگاهها، عوامل تقویت، تهدیدها و راهکارها)»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.]</ref> | ||
* '''نظریه انتخاب عقلانی (مایکل هچتر):''' این نظریه همبستگی را تابعی از میزان وابستگی فرد به گروه برای تأمین نیازها و پاداشها میداند. اگر فرد احساس کند منافعش در گروی بقای جمع است، به هنجارها وفادار میماند.<ref>حاجیانی، «شاخصهای همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص ۱۲.</ref> | * '''نظریه انتخاب عقلانی (مایکل هچتر):''' این نظریه همبستگی را تابعی از میزان وابستگی فرد به گروه برای تأمین نیازها و پاداشها میداند. اگر فرد احساس کند منافعش در گروی بقای جمع است، به هنجارها وفادار میماند.<ref>حاجیانی، «شاخصهای همبستگی اجتماعی و تأثیر دانشگاه آزاد اسلامی بر آن»، ۱۳۹۰، ص ۱۲.</ref> | ||
== همبستگی در قرآن و روایات == | == همبستگی در قرآن و روایات == | ||
در دیدگاه قرآنی، همبستگی اجتماعی بر شالودههای فطری و تکوینی استوار است. یکی از غایات اصلی تشریع دین، رفع اختلافات بشری است. | در دیدگاه قرآنی، همبستگی اجتماعی بر شالودههای فطری و تکوینی استوار است. یکی از غایات اصلی تشریع دین، رفع اختلافات بشری است. آیات قرآن، دین را مهمترین عامل اصلاح حیات بشر معرفی کرده و «اعتصام به حبلالله» را نعمتی میداند که جامعه را از لبه پرتگاه جنگ نجات داده و میان دلها برادری ایجاد میکند.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۲، ص ۱۱۱-۱۱۲.</ref> ارکان و راهکارهای این همبستگی عبارتند از: | ||
* '''محوریت عقیده:''' قرآن ویژگیهای نژادی و زبانی را | * '''محوریت عقیده:''' قرآن ویژگیهای نژادی و زبانی را بهعنوان عامل اصلی انسجام رد کرده و التزام به دین را محور وحدت معرفی میکند.<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، ص ۳۲.</ref> | ||
* '''ارائه تفسیر فرامادی از دنیا:''' دین با معرفی دنیا | * '''ارائه تفسیر فرامادی از دنیا:''' دین با معرفی دنیا بهعنوان مقدمه آخرت، اهداف مادی را با اهداف معنوی گره زده و ریشه تزاحم و دشمنی را از بین میبرد.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۹، صص ۱۱۸-۱۲۱.</ref> | ||
* '''تربیت روحیه ایثار:''' دین انسانها را به انجام خدمات اجتماعی برای رضای خدا تشویق کرده و ایثار را ترویج میدهد.<ref>قرآن کریم، سوره حجرات، آیه ۱۰.</ref> | * '''تربیت روحیه ایثار:''' دین انسانها را به انجام خدمات اجتماعی برای رضای خدا تشویق کرده و ایثار را ترویج میدهد.<ref>قرآن کریم، سوره حجرات، آیه ۱۰.</ref> | ||
* '''سازوکار مرابطه:''' قرآن برای پایداری همبستگی، سه مرحله مقاومت را تجویز میکند: صبر (تحمل فردی)، مصابره (پایداری جمعی) و مرابطه (پیوند در برابر فشارهای خارجی).<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، صص ۴۳-۴۴.</ref> | * '''سازوکار مرابطه:''' قرآن برای پایداری همبستگی، سه مرحله مقاومت را تجویز میکند: صبر (تحمل فردی)، مصابره (پایداری جمعی) و مرابطه (پیوند در برابر فشارهای خارجی).<ref>حسامی، «همبستگی اجتماعی در قرآن»، ۱۳۹۰، صص ۴۳-۴۴.</ref> | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
* '''نظارت اجتماعی و اجتناب از مفاسد:''' نهیِ صریح قرآن از مفاهیمی چون «فحشا»، «منکر» و «بغی» (سوره نحل، آیه ۹۰)، در حقیقت امر به حفظ اتحاد جامعه است؛ زیرا شیوع کجرویها باعث هدر رفتن نیروها و فروپاشی نظام اجتماعی میشود.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۱۲، صص ۳۳۳-۳۳۴.</ref> | * '''نظارت اجتماعی و اجتناب از مفاسد:''' نهیِ صریح قرآن از مفاهیمی چون «فحشا»، «منکر» و «بغی» (سوره نحل، آیه ۹۰)، در حقیقت امر به حفظ اتحاد جامعه است؛ زیرا شیوع کجرویها باعث هدر رفتن نیروها و فروپاشی نظام اجتماعی میشود.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ج ۱۲، صص ۳۳۳-۳۳۴.</ref> | ||
* '''دیدگاه امام علی | * '''دیدگاه امام علی :''' | ||
** '''پایانبخشی به تفرقه جاهلی:''' در روایات امام | ** '''پایانبخشی به تفرقه جاهلی:''' در روایات امام علی، میان دین و انسجام اجتماعی پیوندی ناگسستنی برقرار است؛ ایشان اصلیترین کارکرد بعثت پیامبر اسلام (ص) را پر کردن شکافهای ناشی از اختلاف و خاموش کردن کینههای نهفته در عصر جاهلیت میدانند.[۱۴] (در همین راستا، مرتضی مطهری نیز تأکید میکند که اولین خدمت اسلام در ایران، از بین بردن تشتت افکار و ایجاد انسجام در میان اقوام مختلف از طریق ترویج آرمان واحد بوده است.[۱۵]) به کتاب خودم مراجعه شود | ||
* '''عدالت به عنوان ضامن استمرار:''' از دیدگاه [[علی بن ابیطالب|امام علی (ع)]]، عدالت اجتماعی حیاتیترین عامل در ایجاد و بقای پیوندهای جمعی است. عدالت نه تنها یک فضیلت اخلاقی، بلکه زیربنای توسعه پایدار محسوب میشود؛ زیرا با ایجاد اعتماد متقابل میان مردم و حاکمان، از واگرایی و فروپاشی جامعه جلوگیری میکند.<ref>سایه میری، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی...»، ۱۳۹۹، صص ۲۰۵-۲۰۸.</ref> | * '''عدالت به عنوان ضامن استمرار:''' از دیدگاه [[علی بن ابیطالب|امام علی (ع)]]، عدالت اجتماعی حیاتیترین عامل در ایجاد و بقای پیوندهای جمعی است. عدالت نه تنها یک فضیلت اخلاقی، بلکه زیربنای توسعه پایدار محسوب میشود؛ زیرا با ایجاد اعتماد متقابل میان مردم و حاکمان، از واگرایی و فروپاشی جامعه جلوگیری میکند.<ref>سایه میری، «رابطه عدالت با همبستگی اجتماعی...»، ۱۳۹۹، صص ۲۰۵-۲۰۸.</ref> | ||
* '''الگوی رفتاری و اخلاق اجتماعی:''' در سیره [[علی بن موسی الرضا|امام رضا (ع)]]، همبستگی بر پایه شبکهای از متغیرهای اخلاقی بنا شده است. این مؤلفهها شامل ''عوامل شکلدهنده'' (راستگویی، صله رحم، کنترل خشم و تأمین امنیت)، ''عوامل تقویتکننده'' (فروتنی، یاریرسانی، مدارا و امر به معروف) و پرهیز از ''عوامل بازدارنده'' (مجادلههای بیحاصل، فساد و گسستهای خانوادگی نظیر طلاق) است. پایبندی به این شبکه موجب ارتقای منزلت و اقتدار جامعه میگردد.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۰-۲۱.</ref> | * '''الگوی رفتاری و اخلاق اجتماعی:''' در سیره [[علی بن موسی الرضا|امام رضا (ع)]]، همبستگی بر پایه شبکهای از متغیرهای اخلاقی بنا شده است. این مؤلفهها شامل ''عوامل شکلدهنده'' (راستگویی، صله رحم، کنترل خشم و تأمین امنیت)، ''عوامل تقویتکننده'' (فروتنی، یاریرسانی، مدارا و امر به معروف) و پرهیز از ''عوامل بازدارنده'' (مجادلههای بیحاصل، فساد و گسستهای خانوادگی نظیر طلاق) است. پایبندی به این شبکه موجب ارتقای منزلت و اقتدار جامعه میگردد.<ref>محصص، «الگوی همبستگی اجتماعی در کلام امام رضا (ع)»، ۱۴۰۳، صص ۱۰-۲۱.</ref> | ||
* '''مناسک جمعی:''' تشریع عبادات و مناسکی که جنبه دستهجمعی دارند (مانند نماز جماعت، نماز جمعه و حج)، از مؤثرترین عوامل عملی در تقویت انسجام مسلمانان و مبارزه با عوامل تفرقهافکن به شمار میرود.<ref>نهجالبلاغه، حکمت ۲۵۲.</ref> | * '''مناسک جمعی:''' تشریع عبادات و مناسکی که جنبه دستهجمعی دارند (مانند نماز جماعت، نماز جمعه و حج)، از مؤثرترین عوامل عملی در تقویت انسجام مسلمانان و مبارزه با عوامل تفرقهافکن به شمار میرود.<ref>نهجالبلاغه، حکمت ۲۵۲.</ref> | ||
== دیدگاه اندیشمندان مسلمان == | |||
'''ابن خلدون''' | '''ابن خلدون''' | ||
او از مفهوم عصبیت برای تبیین همبستگی استفاده میکند. عصبیت در ابتدا بر پیوندهای خویشاوندی استوار است، اما با پیوند یافتن به مذهب، قدرت نفوذ آن دوچندان شده و منجر به تشکیل تمدن و دولت میشود.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۶۰.</ref> | او از مفهوم عصبیت برای تبیین همبستگی استفاده میکند. عصبیت در ابتدا بر پیوندهای خویشاوندی استوار است، اما با پیوند یافتن به مذهب، قدرت نفوذ آن دوچندان شده و منجر به تشکیل تمدن و دولت میشود.<ref>جهانی نسب، «بررسی مفهوم همبستگی اجتماعی در آراء و اندیشه های ابن خلدون و امیل دور کیم»، ۱۴۰۱، ص ۱۶۰.</ref> | ||
=== | === فارابی === | ||
در اندیشه [[فارابی]]، عامل اصلی ایجاد همبستگی اجتماعی در جامعه «محبت» است. این محبت در سه مرحله شکل میگیرد: نخست، به دلیل «اشتراک در فضیلت» که از طریق اشتراک در آراء (نظیر اعتقاد به مبدأ و منتهای آفرینش) و افعال حاصل میشود؛ دوم، محبت براثر منفعت که ناشی از نیاز افراد به یکدیگر در زندگی اجتماعی است؛ و سوم، محبت براثر لذت که به واسطه اشتراک در فضایل و سودرسانی متقابل پدید میآید. در نظر فارابی، [[مدینه فاضله]] یک جامعه بههمپیوسته است که در پرتو این سه نوع محبت و همبستگی، افراد با هدف مشترک کسب «سعادت» در کنار یکدیگر تلاش میکنند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۵-۷۶.</ref> | در اندیشه [[فارابی]]، عامل اصلی ایجاد همبستگی اجتماعی در جامعه «محبت» است. این محبت در سه مرحله شکل میگیرد: نخست، به دلیل «اشتراک در فضیلت» که از طریق اشتراک در آراء (نظیر اعتقاد به مبدأ و منتهای آفرینش) و افعال حاصل میشود؛ دوم، محبت براثر منفعت که ناشی از نیاز افراد به یکدیگر در زندگی اجتماعی است؛ و سوم، محبت براثر لذت که به واسطه اشتراک در فضایل و سودرسانی متقابل پدید میآید. در نظر فارابی، [[مدینه فاضله]] یک جامعه بههمپیوسته است که در پرتو این سه نوع محبت و همبستگی، افراد با هدف مشترک کسب «سعادت» در کنار یکدیگر تلاش میکنند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۵-۷۶.</ref> | ||
=== | === امام خمینی === | ||
در اندیشه سیاسی و اجتماعی [[سید روحالله خمینی|امام خمینی]]، دین مبین اسلام و اتحاد حول محور آن، مهمترین عامل ایجاد همبستگی اجتماعی است. ایشان ملیگراییِ منهای اسلام را رد کرده و هدف مشترک جامعه را مکتب نجاتبخش اسلام میدانند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۹-۸۲.</ref> عرصههای اصلی همبستگی از دیدگاه ایشان عبارتند از: | در اندیشه سیاسی و اجتماعی [[سید روحالله خمینی|امام خمینی]]، دین مبین اسلام و اتحاد حول محور آن، مهمترین عامل ایجاد همبستگی اجتماعی است. ایشان ملیگراییِ منهای اسلام را رد کرده و هدف مشترک جامعه را مکتب نجاتبخش اسلام میدانند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۷۹-۸۲.</ref> عرصههای اصلی همبستگی از دیدگاه ایشان عبارتند از: | ||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
* '''مناسک جمعی اسلامی:''' شعائری نظیر عزاداریها و نمازهای جماعت، ظرفیت بالایی در تحکیم وحدت و ایجاد انسجام دارند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۹۱-۹۴.</ref> | * '''مناسک جمعی اسلامی:''' شعائری نظیر عزاداریها و نمازهای جماعت، ظرفیت بالایی در تحکیم وحدت و ایجاد انسجام دارند.<ref>رستمی کیسمی، «عرصههای مورد تأکید امام خمینی بر همبستگی اجتماعی»، ۱۴۰۲، صص ۹۱-۹۴.</ref> | ||
=== سید | === سید محمدحسین طباطبایی === | ||
در اندیشه [[سید محمدحسین طباطبایی]]، نقطۀ عزیمت تحلیل همبستگی، نظریه «اعتباریات» و مفهوم «استخدام» است. او معتقد است انسان به حکم اضطرار و برای تأمین منافع خویش، دیگران را به خدمت میگیرد (استخدام) که منجر به تشکیل جامعه میشود.<ref>طباطبایی، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، ۱۳۹۲، ج ۲، ص ۲۲۰.</ref> وی معتقد است که همبستگی پایدار تنها در سایه دین و نبوت به عنوان عامل فراطبیعی ممکن است.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۲، ص ۱۸۷.</ref> علامه تحت عنوان '''مُرابطه'''، سازوکارهای همبستگی را در سه مرحله تبیین کرده است: صبر فردی (خویشتنداری)، مصابره (اتصال نیروهای پایداری جمعیت آسیبدیده) و مرابطه (وصل کردن نیروها در تمامی شئون زندگی).<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۴۳.</ref> در این الگو، جامعه به یک شخصیت واحد تبدیل شده و «تفکر اجتماعی» جایگزین تفکر فردی میگردد.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۶۶.</ref><ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۵۹.</ref> | در اندیشه [[سید محمدحسین طباطبایی]]، نقطۀ عزیمت تحلیل همبستگی، نظریه «اعتباریات» و مفهوم «استخدام» است. او معتقد است انسان به حکم اضطرار و برای تأمین منافع خویش، دیگران را به خدمت میگیرد (استخدام) که منجر به تشکیل جامعه میشود.<ref>طباطبایی، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، ۱۳۹۲، ج ۲، ص ۲۲۰.</ref> وی معتقد است که همبستگی پایدار تنها در سایه دین و نبوت به عنوان عامل فراطبیعی ممکن است.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۲، ص ۱۸۷.</ref> علامه تحت عنوان '''مُرابطه'''، سازوکارهای همبستگی را در سه مرحله تبیین کرده است: صبر فردی (خویشتنداری)، مصابره (اتصال نیروهای پایداری جمعیت آسیبدیده) و مرابطه (وصل کردن نیروها در تمامی شئون زندگی).<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۴۳.</ref> در این الگو، جامعه به یک شخصیت واحد تبدیل شده و «تفکر اجتماعی» جایگزین تفکر فردی میگردد.<ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۶۶.</ref><ref>طباطبایی، «المیزان فی تفسیر القرآن»، ۱۳۹۰، ج ۴، ص ۱۵۹.</ref> | ||
=== | === محمدعلی شاهآبادی === | ||
[[محمدعلی شاهآبادی|آیتالله شاهآبادی]] در کتاب «شذرات المعارف»، همبستگی اجتماعی را بر دو پایه خیط نبوت و ولایت (انسجام عمودی) و خیط اخوت (انسجام افقی) تبیین میکند. وی خطرناکترین عامل انحطاط جامعه را انفصام خیط اخوت (گسست پیوند برادری) و پیوند با اجانب میداند.<ref>شاهآبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۸.</ref> نظریه او بر دو رکن استوار است: | [[محمدعلی شاهآبادی|آیتالله شاهآبادی]] در کتاب «شذرات المعارف»، همبستگی اجتماعی را بر دو پایه خیط نبوت و ولایت (انسجام عمودی) و خیط اخوت (انسجام افقی) تبیین میکند. وی خطرناکترین عامل انحطاط جامعه را انفصام خیط اخوت (گسست پیوند برادری) و پیوند با اجانب میداند.<ref>شاهآبادی، «شذرات المعارف»، ۱۳۸۰، ص ۸.</ref> نظریه او بر دو رکن استوار است: | ||
| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
== نهادهای مؤثر بر همبستگی اجتماعی == | == نهادهای مؤثر بر همبستگی اجتماعی == | ||
=== | === دین === | ||
* دینداری: پژوهشهای تجربی و جامعهشناختی نشان میدهد که میان «میزان دینداری» افراد و «همبستگی اجتماعی» رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. بررسی ابعاد مختلف دینداری حاکی از آن است که بُعد «مناسکی» (نظیر شرکت در نمازهای جماعت، عزاداریها و مراسمهای مذهبی) و بُعد «تجربی» (احساس معنویت و پیوند با امر قدسی)، بیشترین تأثیر را بر افزایش احساس تعلق و شدت ارتباطات میانفردی در جامعه دارند.<ref>زارع و همکاران، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۴، ص ۱۶۹.</ref> | * دینداری: پژوهشهای تجربی و جامعهشناختی نشان میدهد که میان «میزان دینداری» افراد و «همبستگی اجتماعی» رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. بررسی ابعاد مختلف دینداری حاکی از آن است که بُعد «مناسکی» (نظیر شرکت در نمازهای جماعت، عزاداریها و مراسمهای مذهبی) و بُعد «تجربی» (احساس معنویت و پیوند با امر قدسی)، بیشترین تأثیر را بر افزایش احساس تعلق و شدت ارتباطات میانفردی در جامعه دارند.<ref>زارع و همکاران، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۴، ص ۱۶۹.</ref> | ||
همچنین بر اساس مطالعات، «نوع دینداری» (نگاه انحصارگرا، شمولگرا یا تکثرگرا به حقانیت ادیان) تأثیر مستقیمی بر کاهش یا افزایش همبستگی اجتماعی ندارد؛ بلکه آنچه انسجام جامعه را تضمین و تقویت میکند، اصل تقید به باورها و مشارکت عملی در مناسک دینی است.<ref>زارع و همکاران، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۴، ص ۱۶۸.</ref> | همچنین بر اساس مطالعات، «نوع دینداری» (نگاه انحصارگرا، شمولگرا یا تکثرگرا به حقانیت ادیان) تأثیر مستقیمی بر کاهش یا افزایش همبستگی اجتماعی ندارد؛ بلکه آنچه انسجام جامعه را تضمین و تقویت میکند، اصل تقید به باورها و مشارکت عملی در مناسک دینی است.<ref>زارع و همکاران، «بررسی تأثیر میزان و انواع دینداری بر همبستگی اجتماعی»، ۱۳۹۴، ص ۱۶۸.</ref> | ||