پیش‌نویس:نصرت الهی

نصرت الهی،

معرفی

نصرت الهی یکی از سنت‌های الهی است.

   شروط نصرت الهی

برای شکست دشمنان و غلبه بر آن‌ها لازم است اراده الهی به پیروزی یک جبهه تعلق گیرد و خداوند بخواهد که این جبهه در این موقعیت پیروز شود؛ زیرا بر اساس ربوبیت، خالقیت و قدرت مطلق خداوند هیچ چیزی در جهان، بر خلاف خواسته و اراده خداوند رخ نمی دهد. پیروزی در نبردها نیز از این مسأله مستثنی نیست و نیازمند این است که اراده خداوند به آن تعلق گرفته باشد. به همین خاطر است که خداوند می فرماید: «و َمَا ٱلنَّصرُ إِلَّا مِن عِندِ ٱللَّهِ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» (انفال، 10) «و پيروزى جز از جانب خدا نيست؛ همانا خداوند پيروزمندى حكيم است.»

بنابراین تا زمانی که خداوند اراده نکند موفقیت و پیروزی در هیچ جبهه ای  رخ نمی‌دهد. اما در چه صورتی اراده الهی به پیروزی یک جبهه تعلق می‌گیرد؟ برای اینکه اراده خداوند به پیروزی یک جبهه تعلق بگیرد و پیروزی محقق شود:

اولا باید تا حدامکان تجهیزات عادی و مادی وجود داشته باشد. عقل بشری و نیز قرآن کریم در این خصوص تاکید می فرماید که باید به صورت حداکثری در برابر دشمنان آمادگی کسب کرد و بهترین و پیشرفته ترین ابزارها و وسائل مادی مقابله با دشمنان را فراهم کرد: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اِسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ اَلْخَيْلِ‌» (انفال، 60)

سنت و اراده خداوند در این جهان بر این تعلق گرفته است که هر کاری برای اینکه محقق شود باید از مجرا و راهی که خداوند برای آن تعیین کرده است محقق شود. ( سلسله اسباب و مسببات)

شرط دوم: امور معنوی است.

برای تعلق اراده الهی به پیروزی یک جبهه، راه‌هایی مثل نیت یاری کردن دین خداوند، صبر و استقامت در راه حق و دعا کردن وجود دارد که توسط خداوند معرفی شده است. قرآن‌کریم در مورد کسانی که نیت یاری‌خدا دارند، و البته در این راستا اقدام عملی هم انجام می‌دهند، می‌فرماید که اراده خداوند این است که چنین کسانی قطعاً پیروزند: «وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيز» (حج، ۴۰)

همچنین خداوند با اشاره به ماجرای جنگ بدر در صدر اسلام و درخواست و دعای پیامبر و اصحاب ایشان می فرماید: «إِذ تَستَغِيثُونَ رَبَّكُم فاستَجَابَ لَكُم أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلف مِّنَ ٱلمَلَـئِكَةِ مُردِفِينَ وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشرَى وَلِتَطمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُم وَمَا ٱلنَّصرُ إِلَّا مِن عِندِ ٱللَّهِ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» (انفال، آیات ۹-۱۰)

«هنگامى را پیامبر از خداوند طلب یاری کردند و به پروردگارشان استغاثه مى‌كرديد، و خداوند استغاثه‌ آنها را اجابت كرد (و فرمود:) من شما را به هزار فرشته كمك خواهم كرد و خداوند اين وعده را نداد مگر براى اينكه بشارتى بر شما بوده و شما دل‌هايتان قوى و مطمئن شود، و هيچ ياريى جز از ناحيه خدا نيست كه خدا مقتدرى است حکیم.»

شرط بهره‌مندی از امدادهای غیبی در جنگ (محمد تقی مصباح یزدی، «عوامل پیروزی و شکست در جنگ»، https://mesbahyazdi.ir/node/8728.)

ای مسلمانان! به یاد بیاورید آن زمانی را که پیامبر به شما می‌فرمود: «أَلَنْ يَكْفِيَكُمْ أَنْ يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلَاثَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُنْزَلِينَ» (سوره آل‌عمران، آیه 124) «آیا شما را کافی نیست که پروردگارتان شما را با سه‌هزار فرشته فرستاده‌شده یاری دهد؟»

نترسید! پیش بروید و اقدام کنید. اگر نیروی شما اندک باشد، خدا شما را کمک می‌کند و سه‌هزار فرشته برای یاری‌تان می‌فرستد. این کمک الهی به دو چیز بستگی دارد: نیاز مردم و لیاقت آنان. اگر مردمی شایسته دریافت یاری الهی باشند، خداوند به اندازه نیازشان به آنان کمک می‌کند؛ اما اگر شایسته نباشند، حتی اگر هزاران نیاز هم داشته باشند، مدد الهی نخواهند داشت.

سپس می‌فرماید: «بَلَى إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ» (سوره آل‌عمران، آیه 125) «آری، اگر صبر کنید و پرهیزکاری پیشه نمایید و دشمن همین‌اکنون بر شما بتازد، پروردگارتان شما را با پنج‌هزار فرشته‌ی نشان‌گذاری‌شده یاری خواهد کرد.» خداوند پیش‌تر وعده سه‌هزار فرشته را داده بود، اما در اینجا می‌فرماید اگر شما دو شرط را داشته باشید و یک شرط بیرونی نیز رخ دهد، این یاری به پنج‌هزار فرشته افزایش می‌یابد. دو شرطی که باید در شما باشد: صبر و تقوا؛ یعنی استقامت و پرهیزکاری.

خداوند تکالیفی را برای بندگان مشخص کرده است: باید وظایف خود را انجام داد، دل را به خدا سپرد و بر او توکل کرد. باید نیرو جذب کرد، به رزمندگان آموزش عالی داد، تجهیزات لازم را فراهم نمود و طراحی جنگ را به بهترین شکل انجام داد. همه این‌ها لازم است، اما پس از فراهم‌کردن اسباب، دل باید به خدا تکیه داشته باشد.

گاهی اسباب فراهم نیست، اما وظیفه حضور در میدان همچنان باقی است. در چنین شرایطی است که خداوند مددهای غیبی می‌فرستد. اگر انسان کوتاهی کند، این مدد نخواهد رسید. آیه را فراموش نکنید: «إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا…»

«كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» (سوره بقره، آیه 249) «چه بسیار گروه‌های اندک که به اذن خدا بر گروه‌های بسیاری غلبه کردند.»

این همان‌جاست که خداوند می‌فرماید اسباب را باید فراهم کرد، اما اتکا تنها به اسباب نباشد. اگر با همان امکانات موجود وظیفه‌تان را انجام دهید، خداوند کمبودها را جبران می‌کند.

انجام و ظایف اجتماعی توسط آحاد مردم و مسئولان، شرط بهره‌مندی از نصرت الهی^[1]

سرنوشت و تدبیر تمامی امور به دست قادر متعال است و تمشیت امور هیچ گاه از از ید قدرت الهی خارج نمی‌شود. البته بر اساس سنن لایتغیر الهی، هر تغییر وضعیت و حرکت به سمت وضعیت مطلوب،  فقط با اراده و تلاش خود انسان ساخته است و خداوند زندگی مطلوب دنیوی را برای هیچ کس تضمین نکرده است(الرعد، 11؛ انفال، 53).

در وضعیتی که جنگ بر ایران اسلامی تحمیل شده است، قرآن کریم دفاع و مقابله را نه تنها امری مشروع و مجاز، بلکه به آن ترغیب و تشویق می‌کند(الحج، 39-40؛ بقره،251).

در این وضعیت، اگر ایرانیان یعنی سه ضلع مردم، نیروهای نظامی و امنیتی و دولتمردان به وظیفه خود در برابر دشمن عمل کنند، حتما نصرت الهی نیز شامل حال آنها خواهد شد: «أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ» (الحج، 39). از سوی دیگر، اگر قیام و دفاع آنان مؤمنانه باشد، بیشتر مورد توجه و نصرت قرار خواهند گرفت(انفال، 19).

بنابراین، با توجه به اینکه دفاع ما مشروع  است بر اساس وعده الهی، نصرت و پیروزی، قرین این تلاش‌ها خواهد بود و آینده‌ای درخشان در انتظار ایران اسلامی خواهد بود، مشروط به این که:

1. مردم با همان عزم و اراده مثال‌زدنی که تا به امروز شاهد بودیم در میدان  حاضر شوند و عرصه را بر خرابکاری مزدوران دشمن تنگ کنند.

2. نیروهای نظامی و امنیتی با همان ابتکارعمل، هوشمندی و ایثاری که تا به امروز شاهد بودیم وظایف خود را در دفاع از مردم و کشور دربرابر حملات ددمنشانه استکبار جهانی انجام دهند.

3. دولتمردان و مسئولان نظام با همان جدیتی که تا به امروز شاهد بودیم، در رسیدگی به امور و بهبود وضعیت زندگی مردم از هیچ تلاشی مضایقه نکنند.

4. همۀ این وظایف، با اتکاء و توجه به خداوند صورت گیرد.

---