مدگرایی زنانه: تفاوت میان نسخه‌ها

زیمل با تأکید بر زنانه بودن مد، مدعی است؛ زنان نسبت به مردان گرایش بیشتری به مد داشته و بیش از مردان نسبت به مد وفادار هستند؛ زیرا مد برای آنها فراتر از احساس خوشایندی، فرصتی برای ارتقای منزلت اجتماعی شمرده می‌شود.   

بر مبنای نظریه مقایسه اجتماعی؛ زنان بدن خود را با بدن دیگران به‌ویژه بدن مدل شده توسط رسانه‌ها مقایسه کرده و به استفاده از مد می‌پردازند.   

دیدگاه کارکردگرایانه؛ مدگرایی زنان را مصرف تظاهری دانسته و مدها را ماسکی می‌دانند که چهره‌ای دروغین از زنان ارائه می‌دهد.   

موضوع سرکوب جنسیتی زنان از طریق مد، توسط فمینیست‌های اولیه بسط یافت. آنها جهان مد را منشأ استثمار جنسیتی زنان می‌دانند.   

در رویکرد جدید فمینیستی، مدگرایی، راهبردی عمدتا زنانه برای کسب قدرت شمرده شده و براین نکته تأکید می‌شود که مدگرایی زنانه نه‌تنها نشانه انقیاد زن به فانتزی‌های جنسی مردسالارانه نیست که وسیله‌ای برای اعمال عاملیت مؤثر زن است؛ لذا زنان فراتر از هزینه‌های مالی به جراحی‌های زیبایی‌ای تن می‌دهند که خطرناک و در مواردی کشنده هستند.