| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
خدیجه اولین زنی بود که با درایت و بلند نظری به پیامبر ایمان آورد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج17، ص404.</ref> مفسران قرآن، خدیجه را بهعنوان زنی میستایند که همسر خویش، پیامبر اسلام، را از تهیدستى رهانید و ثروت فراوانش را برای ترویج و اعتلای اسلام هزینه کرد.<ref>طباطبایی، المیزان، 1374ش، ج20، ص524.</ref> در سختترین وضعیت زیست تا دین خدا زنده بماند و پیامبر خدا از او راضی باشد.<ref>[https://www.balagh.ir/content/17614 فاطمیمهر، «الگوسازی زنان در قرآن»، در وبسایت بلاغ.] </ref> حضرت محمد تا آخر عمر، خديجه را بهنیکی یاد مىکرد و با نام او، اشك از دیدگانش جارى میشد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج17، ص404.</ref> او زمانی که دیگران، پیامبریِ محمد را تکذیب میکردند، به رسول خدا ایمان آورد<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/16480/%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%22%D8%B5%22-%D9%88-%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87%22%D8%B3%22 صمدی، «پیامبر و خدیجه»، در پایگاه اطلاع رسانی حوزه.] </ref> و بهصورت کامل از همسر خویش پشتیبانی میکرد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج26، ص223- 224.</ref> | خدیجه اولین زنی بود که با درایت و بلند نظری به پیامبر ایمان آورد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج17، ص404.</ref> مفسران قرآن، خدیجه را بهعنوان زنی میستایند که همسر خویش، پیامبر اسلام، را از تهیدستى رهانید و ثروت فراوانش را برای ترویج و اعتلای اسلام هزینه کرد.<ref>طباطبایی، المیزان، 1374ش، ج20، ص524.</ref> در سختترین وضعیت زیست تا دین خدا زنده بماند و پیامبر خدا از او راضی باشد.<ref>[https://www.balagh.ir/content/17614 فاطمیمهر، «الگوسازی زنان در قرآن»، در وبسایت بلاغ.] </ref> حضرت محمد تا آخر عمر، خديجه را بهنیکی یاد مىکرد و با نام او، اشك از دیدگانش جارى میشد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج17، ص404.</ref> او زمانی که دیگران، پیامبریِ محمد را تکذیب میکردند، به رسول خدا ایمان آورد<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/16480/%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%22%D8%B5%22-%D9%88-%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87%22%D8%B3%22 صمدی، «پیامبر و خدیجه»، در پایگاه اطلاع رسانی حوزه.] </ref> و بهصورت کامل از همسر خویش پشتیبانی میکرد.<ref>مطهرى، مجموعه آثار، 1377ش، ج26، ص223- 224.</ref> | ||
==الگوی ایثار== | ==الگوی ایثار== | ||
مفسران قرآن، حضرت فاطمه را مصداق کوثر دانستهاند که در سورۀ کوثر یاد شده است؛ <ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_1_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D9%88%D8%AB%D8%B1 سوره کوثر، آیه 1.]</ref> مراد از کوثر خیر فراوان است و فاطمه از این | مفسران قرآن، حضرت فاطمه را مصداق کوثر دانستهاند که در سورۀ کوثر یاد شده است؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_1_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D9%88%D8%AB%D8%B1 سوره کوثر، آیه 1.]</ref> مراد از کوثر خیر فراوان است و فاطمه از این منظر؛ خیر فراوانی است که خدا به پیامبر اسلام إعطا کرده است.<ref>[https://markazi.iqna.ir/fa/news/3785828/%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%88%D8%AD%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D علایی رحمانی، «شخصیت حضرت فاطمه زهرا در کلام وحی»، خبرگزاری بین المللی قرآن.] </ref> فاطمه در راه بندگی خدا به بالاترین درجه بخشندگی، ازخودگذشتگی و انفاق رسید. قرآن، فاطمه را الگوی ایثار معرفی کرده است؛ <ref>[https://www.balagh.ir/content/17614 فاطمیمهر، «الگوسازی زنان در قرآن»، در وبسایت بلاغ.] </ref> مفسرین، آیه 8 سوره انسان را که به فضیلت ایثار اشاره دارد در شأن فاطمه و خانوادۀ او دانستهاند؛ از این منظر، فاطمه و علی بهنیت شفای فرزندانشان، سه روز روزه گرفتند و در پایان هر سه روز، غذای افطار خویش را به نیازمندان دادند و با گرسنگی، صبر پیش کردند.<ref>مکارم شیرازی، تفسير نمونه، 1374ش، ج25، ص343-344.</ref> | ||
==الگوی مادری== | ==الگوی مادری== | ||
مادر مریم، هنگامی که باردار شد به شکرانۀ برآورده شدن حاجتش، از حقوق مادری چشم پوشید و نذر کرد که فرزندش برای عبادت خدا، آزاد باشد.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_35_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آلعمران، آیه 35.]</ref> این مادر پس از تولد فرزندش، وی را مریم نام نهاد و او و ذریهاش را به خدا سپرد تا از گزند شیطان، در امان باشند.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_36_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آلعمران، آیه 36.]</ref> مفسران قرآن، مخاطبان این دسته از آیات قرآن را به وجه مادرانگی و الگو بودن مادر مریم توجه میدهند و بر این باور هستند که اگر مریم در توصیف قرآن، زنی برگزیده و مطهره معرفی شده و بر زنان جهان برتری داده شده است، از دامان چنین مادری برآمده و پرورش یافته است.<ref>جوادی آملی، زن در آينه جلال و جمال، 1388ش، ص159.</ref> | مادر مریم، هنگامی که باردار شد به شکرانۀ برآورده شدن حاجتش، از حقوق مادری چشم پوشید و نذر کرد که فرزندش برای عبادت خدا، آزاد باشد.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_35_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آلعمران، آیه 35.]</ref> این مادر پس از تولد فرزندش، وی را مریم نام نهاد و او و ذریهاش را به خدا سپرد تا از گزند شیطان، در امان باشند.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_36_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آلعمران، آیه 36.]</ref> مفسران قرآن، مخاطبان این دسته از آیات قرآن را به وجه مادرانگی و الگو بودن مادر مریم توجه میدهند و بر این باور هستند که اگر مریم در توصیف قرآن، زنی برگزیده و مطهره معرفی شده و بر زنان جهان برتری داده شده است، از دامان چنین مادری برآمده و پرورش یافته است.<ref>جوادی آملی، زن در آينه جلال و جمال، 1388ش، ص159.</ref> | ||
