زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۰: | خط ۶۰: | ||
* '''بلعم باعورا''': بلعم باعورا، عالم برجستۀ بنیاسرائیل در زمان موسی، با دعای مستجابش شناخته میشد اما به حرص قدرت افتاد و با فرعون همپیمان شد، تا جایی که قلبش سیاه شد و بدعاقبت مرد.<ref>[https://gharaati.ir/%D8%B9%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D8%A8%D8%AE%D9%8A%D8%B1%D9%8A/# قرائتی، «عاقبتبهخیری»، وبسایت مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.]</ref> | * '''بلعم باعورا''': بلعم باعورا، عالم برجستۀ بنیاسرائیل در زمان موسی، با دعای مستجابش شناخته میشد اما به حرص قدرت افتاد و با فرعون همپیمان شد، تا جایی که قلبش سیاه شد و بدعاقبت مرد.<ref>[https://gharaati.ir/%D8%B9%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D8%A8%D8%AE%D9%8A%D8%B1%D9%8A/# قرائتی، «عاقبتبهخیری»، وبسایت مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.]</ref> | ||
* '''ثعلبة بن حاطب''': ثعلبة بن حاطب انصاری، صحابی پیامبر و شرکتکننده در غزوههای بدر و احد، از فقر شدید نزد پیامبر شکایت کرد و بارها از او خواست برای ثروتمند شدنش دعا کند. پیامبر ابتدا امتناع میورزید اما پس از پیمان ثعلبة مبنی بر پرداخت حقوق مال (زکات)، دعا کرد؛ پس از مدتی گوسفندان ثعلبه چنان زیاد شد که از مدینه خارج شد و فقط نماز جمعه میآمد. وقتی زکات واجب شد، وی مأموران پیامبر را به جزیه تشبیه کرد و پرداخت نکرد؛ آیاتی در قرآن دربارۀ او نازل شد<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_76_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87 سوره توبه، آیه 76] و [https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_77_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87 77]. </ref> و پیامبر صدقاتش را نپذیرفت. خلفا هم زکاتش را رد کردند و بدعاقبت ماند.<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/1647241 منتظمی، «پایانهای ناخوشایند: تأملی در سرنوشت بدعاقبتان و عوامل آن»، وبسایت راسخون.]</ref> | * '''ثعلبة بن حاطب''': ثعلبة بن حاطب انصاری، صحابی پیامبر و شرکتکننده در غزوههای بدر و احد، از فقر شدید نزد پیامبر شکایت کرد و بارها از او خواست برای ثروتمند شدنش دعا کند. پیامبر ابتدا امتناع میورزید اما پس از پیمان ثعلبة مبنی بر پرداخت حقوق مال (زکات)، دعا کرد؛ پس از مدتی گوسفندان ثعلبه چنان زیاد شد که از مدینه خارج شد و فقط نماز جمعه میآمد. وقتی زکات واجب شد، وی مأموران پیامبر را به جزیه تشبیه کرد و پرداخت نکرد؛ آیاتی در قرآن دربارۀ او نازل شد<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_76_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87 سوره توبه، آیه 76] و [https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_77_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87 77]. </ref> و پیامبر صدقاتش را نپذیرفت. خلفا هم زکاتش را رد کردند و بدعاقبت ماند.<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/1647241 منتظمی، «پایانهای ناخوشایند: تأملی در سرنوشت بدعاقبتان و عوامل آن»، وبسایت راسخون.]</ref> | ||
* '''بدعاقبتان عاشورا''': در روز عاشورا، سرنوشت تاریک سپاهیان عمر سعد، نماد بارز '''بدعاقبتی''' بود. امام حسین در سخنرانیهای خود در روز عاشورا، ریشۀ فساد درونی آنها را با این جمله آشکار کرد: «قَدْ مَلَأْتُمْ بُطُونَکُمْ مِنَ الْحَرَامِ»؛ «شکمهایتان از لقمۀ حرام پر شده و دلهایتان به گناه آلوده است». این ناپاکی باطنی که ناشی از حرامخواری و انباشت معاصی بود، وجدانها را کشته و چشم دلها را کور ساخته بود؛ آنها حق را میدیدند اما طمع مال، مقام و تعصب قبیلهای، آنان را آگاهانه به باطل و عاقبتی بد کشاند. | |||
== عاقبتبهخیری در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه == | == عاقبتبهخیری در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه == | ||