بالوره: تفاوت میان نسخه‌ها

بالوره یا بیت، از مهم‌ترین مقام‌های موسیقی در خطه کردستان است که بیش‌تر در جنگ‌ها، جوان‌مردی‌ها و حماسه‌ها به‌کار می‌رفته است. محتوای این نوع از موسیقی، ستایش خالق یکتا و نعت پیامبر بوده است. افرادی که بالوره می‌خوانند، بالوره‌گویان، بدون ترس و واهمه، آواز سر داده و نغمه‌هایی ساده، بدون رعایت وزن و قافیه را به زبان جاری می‌کنند. مهم‌ترین ویژگی این نوع از آواز کردی، توجه به سوز درون، شکایت و زاری است.<ref>[https://www.irna.ir/news/82164288/%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%87%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B3%D8%A8%D9%83%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B5-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D9%83%D8%B1%D8%AF%DB%8C «بداهه‌خوانی، سبکی خاص در موسیقی کُردی»، سایت خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref><br>

   

در کرمانشاه بالوره را «بلاوِن»، در برخی از مناطق کردستان «بویژ»، در اورامان «بالوره وان» یا «بالوره چن» و در مناطق لک‌نشین نیز آن را «سرخونی وَش» می‌خوانند.

==بالوره در مفهوم سوگ==