صفحهای تازه حاوی «<big>'''تعزیه نامه'''</big>؛ متن یا نسخهی تعزیهخوانی<br> تعزیهنامه، کلامی منظوم است که در زمان اجرای نمایش سنتی تعزیه، توسط بازیگران، بهمنظور مرثیهخوانی و گفتوگو، استفاده میشود. موضوع اصلی این نوشتهها، واقعه کربلا و شهادت امام حسین است....» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''تعزیه نامه'''</big>؛ متن یا نسخهی تعزیهخوانی<br> | <big>'''تعزیه نامه'''</big>؛ متن یا نسخهی تعزیهخوانی<br> | ||
تعزیهنامه، کلامی منظوم است که در زمان اجرای نمایش سنتی | تعزیهنامه، کلامی منظوم است که در زمان اجرای نمایش سنتی [[تعزیه]]، توسط بازیگران، بهمنظور مرثیهخوانی و گفتوگو، استفاده میشود. موضوع اصلی این نوشتهها، واقعه کربلا و شهادت امام حسین است. به تعزیهنامه، «نسخه» نیز گفته میشود. | ||
==پیشینه== | ==پیشینه== | ||
پژوهشگران بر این باورند که تعزیه، با الهام از نمایشوارههای مذهبی دوران باستان، در دوره صفویان رونق گرفت<ref>چلکوفسکی، «گفت وگو»، ۱۳۵۵ش، ص14؛ <br> | پژوهشگران بر این باورند که تعزیه، با الهام از نمایشوارههای مذهبی دوران باستان، در دوره صفویان رونق گرفت<ref>چلکوفسکی، «گفت وگو»، ۱۳۵۵ش، ص14؛ <br> | ||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی، ۱۳۸۰ش، ص۷۶-۸۱ و ۱۱۱-۱۱۹؛ <br> | شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی، ۱۳۸۰ش، ص۷۶-۸۱ و ۱۱۱-۱۱۹؛ <br> | ||
چلکوفسکی، «کتابشناسی»، ۱۳۶۷ش، ص۳۶۵-۳۷۶.</ref> در دوره قاجار، تعزیهنامههای بسیاری تدوین و چاپ شد.<ref>کالمار، «بانیان تعزیهخوانی»، ۱۳۷۴ش، ص۴۹؛ <br> | چلکوفسکی، «کتابشناسی»، ۱۳۶۷ش، ص۳۶۵-۳۷۶.</ref> در دوره قاجار، تعزیهنامههای بسیاری تدوین و چاپ شد.<ref>کالمار، «بانیان تعزیهخوانی»، ۱۳۷۴ش، ص۴۹؛ <br> | ||
همایونی، «سیر تکامل تعزیههای ایرانی»، ۱۳۵۲ش، ص۹۳.</ref> در ابتدا، تعزیهنامهها تنها برای دو روز (تاسوعا و عاشورا) تدوین میشدند و متون بسیار سادهای داشتند؛ اما از دوران زندیه، تعزیهنامهها برای 10 روز و 10 شب اول محرم مهیا شده و گاهی برای برخی از مناسبتهای مذهبی دیگر، مانند شهادت امام علی نیز نوشته و اجرایی میشدند.<ref>چلکوفسکی، «تعزیه، نمایش بومی پیشرو ایران»، ۱۳۶۷ش، ص19؛ <br> | همایونی، «سیر تکامل تعزیههای ایرانی»، ۱۳۵۲ش، ص۹۳.</ref> در ابتدا، تعزیهنامهها تنها برای دو روز ([[تاسوعا]] و عاشورا) تدوین میشدند و متون بسیار سادهای داشتند؛ اما از دوران زندیه، تعزیهنامهها برای 10 روز و 10 شب اول محرم مهیا شده و گاهی برای برخی از مناسبتهای مذهبی دیگر، مانند شهادت امام علی نیز نوشته و اجرایی میشدند.<ref>چلکوفسکی، «تعزیه، نمایش بومی پیشرو ایران»، ۱۳۶۷ش، ص19؛ <br> | ||
شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی، ۱۳۸۰ش، ص۷4.</ref><br> | شهیدی، پژوهشی در تعزیه و تعزیهخوانی، ۱۳۸۰ش، ص۷4.</ref><br> | ||
