خانه: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

<big>'''خانه'''</big>؛ بنایی برای سکونت و زندگی انسان به‌ویژه اعضای یک خانواده.<br>

خانه، منزل، بیت (در زبان عربی) جایی است که آدمی در آن زندگی می‌کند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه، سایت واژه‌یاب.]</ref> برخی خانه را فضای خصوصی زندگی انسان معنا کرده‌اند.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> واژه خانه در زبان فارسی پهلوی به‌صورت «خانَک» و در ایرانِ قدیم نیز به «آهَنه»<ref>معین، حاشیه بر ج۲ برهان قاطع، 1361ش، ص۷۰۸، حاشیۀ۲.</ref> و «سرا» معروف بوده است.<ref>پیرنیا، آشنایی با معماری اسلامی ایران، ۱۳۷۱ش، ص۱۵۳. </ref> این واژه، در گذشته، به‌معنای اتاق بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> فرهنگ نفیسی، مترادف‌هایی همچون سرا، اطاق / اتاق، منزل، بیت، مسکن، مقام، عمارت، حولی، مکان، چادر، خیمه، خرگاه، سراپرده و شامیانه را نیز برای خانه معرفی کرده است.<ref>نفیسی، فرهنگ، ۱۳۴۳ش، ذیل واژه خانه.</ref> <br>

خانه، منزل، بیت (در زبان عربی) جایی است که آدمی در آن [[زندگی]] می‌کند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه، سایت واژه‌یاب.]</ref> برخی خانه را فضای خصوصی زندگی انسان معنا کرده‌اند.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> واژه خانه در زبان فارسی پهلوی به‌صورت «خانَک» و در ایرانِ قدیم نیز به «آهَنه»<ref>معین، حاشیه بر ج۲ برهان قاطع، 1361ش، ص۷۰۸، حاشیۀ۲.</ref> و «سرا» معروف بوده است.<ref>پیرنیا، آشنایی با معماری اسلامی ایران، ۱۳۷۱ش، ص۱۵۳. </ref> این واژه، در گذشته، به‌معنای اتاق بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> فرهنگ نفیسی، مترادف‌هایی همچون سرا، اطاق / اتاق، منزل، بیت، مسکن، مقام، عمارت، حولی، مکان، چادر، خیمه، خرگاه، سراپرده و شامیانه را نیز برای خانه معرفی کرده است.<ref>نفیسی، فرهنگ، ۱۳۴۳ش، ذیل واژه خانه.</ref> <br>

برخی، واژۀ خانه را به‌صورت پسوند مکان نیز به کار می‌برند. افراد، با استفاده از این پسوند، در کنار اسم اشخاص، اسم مصدر، اسم اشیا و نیز صفت، اسم مکان می‌سازند؛ مانند بُتخانه (بُت + خانه). برخی از زبان‌شناسان، کاربرد واژه خانه در جایگاه پسوند را نادرست دانسته و آن را تنها یک اسم می‌دانند.<ref>محمودی بختیاری، «تکواژ خانه و عملکرد معنایی آن در ساخت واژۀ زبان فارسی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۳-۱۹۰.</ref>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 <big>'''خانه'''</big>؛ بنایی برای سکونت و زندگی انسان به‌ویژه اعضای یک خانواده.<br>
-خانه، منزل، بیت (در زبان عربی) جایی است که آدمی در آن زندگی می‌کند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه، سایت واژه‌یاب.]</ref>  برخی خانه را فضای خصوصی زندگی انسان معنا کرده‌اند.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>  واژه خانه در زبان فارسی پهلوی به‌صورت «خانَک» و در ایرانِ قدیم نیز به «آهَنه»<ref>معین، حاشیه بر ج۲ برهان قاطع، 1361ش، ص۷۰۸، حاشیۀ۲.</ref>  و «سرا» معروف بوده است.<ref>پیرنیا، آشنایی با معماری اسلامی ایران، ۱۳۷۱ش، ص۱۵۳. </ref>  این واژه، در گذشته، به‌معنای اتاق بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>  فرهنگ نفیسی، مترادف‌هایی همچون سرا، اطاق / اتاق، منزل، بیت، مسکن، مقام، عمارت، حولی، مکان، چادر، خیمه، خرگاه، سراپرده و شامیانه را نیز برای خانه معرفی کرده است.<ref>نفیسی، فرهنگ، ۱۳۴۳ش، ذیل واژه خانه.</ref> <br>
+خانه، منزل، بیت (در زبان عربی) جایی است که آدمی در آن [[زندگی]] می‌کند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه، سایت واژه‌یاب.]</ref>  برخی خانه را فضای خصوصی زندگی انسان معنا کرده‌اند.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>  واژه خانه در زبان فارسی پهلوی به‌صورت «خانَک» و در ایرانِ قدیم نیز به «آهَنه»<ref>معین، حاشیه بر ج۲ برهان قاطع، 1361ش، ص۷۰۸، حاشیۀ۲.</ref>  و «سرا» معروف بوده است.<ref>پیرنیا، آشنایی با معماری اسلامی ایران، ۱۳۷۱ش، ص۱۵۳. </ref>  این واژه، در گذشته، به‌معنای اتاق بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240698/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87 کریمی، «خانه»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>  فرهنگ نفیسی، مترادف‌هایی همچون سرا، اطاق / اتاق، منزل، بیت، مسکن، مقام، عمارت، حولی، مکان، چادر، خیمه، خرگاه، سراپرده و شامیانه را نیز برای خانه معرفی کرده است.<ref>نفیسی، فرهنگ، ۱۳۴۳ش، ذیل واژه خانه.</ref> <br>
 برخی، واژۀ خانه را به‌صورت پسوند مکان نیز به کار می‌برند. افراد، با استفاده از این پسوند، در کنار اسم اشخاص، اسم مصدر، اسم اشیا و نیز صفت، اسم مکان می‌سازند؛ مانند بُتخانه (بُت + خانه). برخی از زبان‌شناسان، کاربرد واژه خانه در جایگاه پسوند را نادرست دانسته و آن را تنها یک اسم می‌دانند.<ref>محمودی بختیاری، «تکواژ خانه و عملکرد معنایی آن در ساخت واژۀ زبان فارسی»، ۱۳۷۸ش، ص۱۸۳-۱۹۰.</ref>