صفحهای تازه حاوی «<big>'''ویس و رامین'''</big>؛ منظومهای کهن و عاشقانه <br> این شاهکار عاشقانه اثری از فخرالدین اسعد گرگانی است که طی سالهای 442-447ق و در قالب مثنوی، سرگذشت دو جوان عاشق و دلداده را شرح میدهد. این کتاب مثنوی حاوی 9000 بیت است<ref>مصاحب، دايرةالمعارف فارسي...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''ویس و رامین'''</big>؛ منظومهای کهن و عاشقانه <br> | <big>'''ویس و رامین'''</big>؛ منظومهای کهن و عاشقانه <br> | ||
این شاهکار عاشقانه اثری از فخرالدین اسعد گرگانی است که طی سالهای 442-447ق و در قالب | این شاهکار عاشقانه اثری از فخرالدین اسعد گرگانی است که طی سالهای 442-447ق و در قالب [[مثنوی]]، سرگذشت دو جوان عاشق و دلداده را شرح میدهد. این کتاب مثنوی حاوی 9000 بیت است<ref>مصاحب، دايرةالمعارف فارسي، چ2، ج2، 1381ش، ص3230. </ref> و در عهد سلجوقیان (طغرل اول) سروده شده است.<ref>فروزانفر، تاريخ ادبيات ايران پس از اسلام تا پايان تيموريان، 1383ش، ص294. </ref> نسخه اصلی این داستان عاشقانه به زبان پهلوی و در دورهی اشکانیان مطرح شده است.<ref>صفا، تاريخ ادبيات در ايران، چ6، ج1، 1347ش، ص132. </ref> ویس و رامین برای نخستینبار در هندوستان و در سال 1865م به چاپ رسید. [[مجتبی مینوی]] نیز در سال 1314ش اولین نسخه از ویرایش علمی این اثر را منتشر کرد. محمدجعفر محجوب (1337ش)، ماگالی تودوا و الکساندر گواخاریا (دانشمندان گرجستانی در 1349ش) و محمد روشن (1377ش)، سه ویرایش دیگر روی این مجموعه بهانجام رساندند.<ref>هفتهنامه امرداد، 27 آبان 1391ش، ص4. </ref> فریده گلبو نیز این منظومه را به نثر فارسی امروزی درآورده است که در سال 1388ش به چاپ رسید.<br> | ||
ویس و رامین را سومین مثنوی بلند کهن و نخستین منظومه عاشقانه میدانند که هنوز بهصورت کامل باقیمانده است.<ref>محجوب، ويس و رامين، 1337ش، ص8. </ref> این داستان کهن، بارها در اشعار بزرگانی چون نظامی، عطار، مولوی، خواجوی کرمانی، جامی و دیگران آمده و تأثیرگذار بوده است.<ref>زرینکوب، با كاروان حله، چ10، 1376ش، ص82. </ref><br> | ویس و رامین را سومین مثنوی بلند کهن و نخستین منظومه عاشقانه میدانند که هنوز بهصورت کامل باقیمانده است.<ref>محجوب، ويس و رامين، 1337ش، ص8. </ref> این داستان کهن، بارها در اشعار بزرگانی چون نظامی، عطار، مولوی، خواجوی کرمانی، جامی و دیگران آمده و تأثیرگذار بوده است.<ref>زرینکوب، با كاروان حله، چ10، 1376ش، ص82. </ref><br> | ||
