شاهنامه‌‌خوانی: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''شاهنامه‌خوانی'''</big>؛ خواندن اشعار شاهنامه با آواز و حالت مخصوص.<br>

شاهنامه‌خوانی، شغل و عمل شاهنامه‌خوان<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87+%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شاهنامه‌خوانی، سایت واژه‌یاب.]</ref>  و نیز به‌معنای خواندن شاهنامه، به آواز بلند، لحنی گیرا و آهنگی خوش در میان جمع است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87+%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شاهنامه‌خوانی، سایت واژه‌یاب.]</ref>  شاهنامه‌خوانی، همواره به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم با دو نوع ادبی دیگر یعنی نقالی و قصه‌خوانی در ارتباط بوده است. خواندن داستان‌های پهلوانی و اخلاقی، به‌منظور سرگرمی شنوندگان و گاهی برای تعلیم و تنبیه آنها، از دوران صدر اسلام در ایران، رایج بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/257876/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8E%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C امیدسالار، «شاهنامه‌خوانی»، سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>