شیر: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

<big>'''شیر'''</big>؛ مایع سفید رنگ حاصل از پستانداران با کاربرد خوراکی.

شیر مایعی سفید رنگ و با طعمی شیرین است که از پستان نوع ماده‌ی پستانداران ترشح می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شیر-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیر.]</ref> از شیر، انواع مواد لبنی مانند ~~ماست،~~ پنیر و کشک به‌دست می‌آید.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۰۹.</ref>

شیر مایعی سفید رنگ و با طعمی شیرین است که از پستان نوع ماده‌ی پستانداران ترشح می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شیر-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیر.]</ref> از شیر، انواع مواد لبنی مانند [[ماست]]، [[پنیر]] و [[کشک]] به‌دست می‌آید.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۰۹.</ref>

==شیر در فرهنگ ایرانیان==

زردشتیان در مراسم گوناگون، از جمله روز ششم فروردین سفره پهن کرده و در آن لیوانی از شیر به یاد وهمن امشاسپند قرار می‌دهند.<ref>نیک‌نام، از نوروز تا نوروز، ۱۳۸۲ش، ص۳۰و۳۷.</ref> آن‌ّها در مراسم آفرینگان گاهنبار در کنار آتش‌دان، خوانچه‌ا‌ی پهن کرده و در آن شیر، گل، میوه و آب قرار می‌دهند.<ref>اورنگ، جشن نوروز، ۱۳۵۱ش، ص۲۷.</ref> زردشتیان یک روز بعد از مراسم عروسی به خانه‌ی داماد رفته و خواهر عروس در ظرفی از جنس نقره، گیاه مَرو و شیر قرار داده و پای راست عروس و داماد را درون ظرف می‌شوید. به این مراسم «شیر و مَروی» گفته می‌شود.<ref>مزداپور، «کاربرد آیینی چند گیاه در نزد زردشتیان معاصر ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۹۹؛ نیک‌نام، از نوروز تا نوروز، ۱۳۸۲ش، ص۷۴-۷۵.</ref>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 <big>'''شیر'''</big>؛ مایع سفید رنگ حاصل از پستانداران با کاربرد خوراکی.
-شیر مایعی سفید رنگ و با طعمی شیرین است که از پستان نوع ماده‌ی پستانداران ترشح می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شیر-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیر.]</ref>  از شیر، انواع مواد لبنی مانند ماست، پنیر و کشک به‌دست می‌آید.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۰۹.</ref>
+شیر مایعی سفید رنگ و با طعمی شیرین است که از پستان نوع ماده‌ی پستانداران ترشح می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شیر-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیر.]</ref>  از شیر، انواع مواد لبنی مانند [[ماست]]، [[پنیر]] و [[کشک]] به‌دست می‌آید.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۰۹.</ref>
 ==شیر در فرهنگ ایرانیان==
 زردشتیان در مراسم گوناگون، از جمله روز ششم فروردین سفره پهن کرده و در آن لیوانی از شیر به یاد وهمن امشاسپند قرار می‌دهند.<ref>نیک‌نام، از نوروز تا نوروز، ۱۳۸۲ش، ص۳۰و۳۷.</ref>  آن‌ّها در مراسم آفرینگان گاهنبار در کنار آتش‌دان، خوانچه‌ا‌ی پهن کرده و در آن شیر، گل، میوه و آب قرار می‌دهند.<ref>اورنگ، جشن نوروز، ۱۳۵۱ش، ص۲۷.</ref>  زردشتیان یک روز بعد از مراسم عروسی به خانه‌ی داماد رفته و خواهر عروس در ظرفی از جنس نقره، گیاه مَرو و شیر قرار داده و پای راست عروس و داماد را درون ظرف می‌شوید. به این مراسم «شیر و مَروی» گفته می‌شود.<ref>مزداپور، «کاربرد آیینی چند گیاه در نزد زردشتیان معاصر ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۹۹؛ نیک‌نام، از نوروز تا نوروز، ۱۳۸۲ش، ص۷۴-۷۵.</ref>