محمدعلی جمال‌زاده: تفاوت میان نسخه‌ها

== زندگی‌نامه ==

== زندگی ادبی جمال‌زاده ==

== نقد جمال‌زاده ==

از داستان «فارسی شکر است» در مجموعه «یکی بود یکی نبود» محمدعلی جمالزاده به‌عنوان نخستین داستان فارسی به شیوه غربی یاد شده است. بر این اساس، وی را از بنیان‌گذاران ادبیات داستانی معاصر فارسی دانسته‌اند که پس از هزار سال نثرنویسی به زبان فارسی، سبک نوینی در داستان‌نویسی فارسی پدیدآورده است؛ اما برخی مانند «پرویز ناتل خانلر» معتقد است که جمالزاده مبتکر نیست و ایده ابداع این سبک نگارش مخصوص «علی اکبر دهخدا» بوده است.<ref>[https://www.ketabane.org/authors/محمدعلی-جمالزاده/ «محمدعلی جمالزاده کیست؟»، وب‌سایت کتابانه].</ref> جمالزاده همچنین به‌دلیل ترک میهن، عافیت‌طلبی و دوری از محنت‌ها و سختی‌های ایران با موجی از انتقادات روشنفکران و نویسندگان ایرانی روبرو بوده است؛ هنگامی که جمالزاده نقدی بر کتاب «مدیر مدرسه» از جلال آل‌احمد منتشر کرد، آل‌احمد در جواب این نقد نوشت که از وقتی چشم به جهان گشوده‌ام شما به خرج جیب همان معلمانی که در کتاب مدیر مدرسه دیده‌اید، در کنار دریاچه «لمان» آب خنک می‌نوشید. آل‌احمد به صراحت از جمالزاده می‌خواهد که دلیل رویگردانی خود از ایران را توضیح دهد.<ref>دستغیب، نقد آثار محمدعلی جمالزاده، 1365ش، ص24.</ref> زین‌العابدین مؤتمن (۱۲۹۳–۱۳۸۴ش) در نامه‌ای به جمالزاده، آثار او را به‌ویژه آن جاهایی که پای تاریخ ایران در میان باشد، دارای نوعی گزندگی و ته‌مزه تلخ دانسته است که مطالعهٔ آن‌ها برای جوانانی که جویای آگاهی دربارهٔ تاریخ و فرهنگ کشور خود هستند، منفی‌بافی زیان‌بخشی را به‌دنبال دارد.<ref>میرانصاری، اسنادی از مشاهیر ادب معاصر ایران، 1381ش، ص۳۷۵.</ref> همچنین برخی، رویکرد انتقادی او به فرهنگ و جامعهٔ ایرانی را متأثر از مقایسه جامعه و فرهنگ ایرانی با فرهنگ و جامعهٔ فرنگی دانسته‌اند.<ref>میرعابدینی، شهروند شهرهای داستانی، 1396ش، ص124.</ref> محمدعلی جمالزاده خود نیز پس از شصت سال داستان‌نویسی، در ارزیابی سبک و رویکرد خود، آن را ناکارآمد دانسته است.<ref>جمال‌زاده، قصه ما به سر رسید، 1379ش، ص21.</ref>{{سخ}}

== درگذشت جمال‌زاده ==