ورزش زنان: تفاوت میان نسخه‌ها

==تاریخچه==

   

در ایران نیز ورزش بانوان با فراز و فرود بسیاری همراه بوده است. گسترش ورزش زنان در ایران را به سال 1296ش، همزمان با حضور دختران در مکاتب می‌دانند. حضور زنان در فعالیت‌های ورزشی، پس از مکاتب به باشگاه‌های ورزشی نیز رسید. «ذبیح‌الله قربان» رئیس و بنیان‌گذار دانشگاه [[شیراز]] از پیشگامان تأسیس باشگاه‌هایی با شیفت زنانه بود. پس از آن، تشکیل کانون بانوان در سال 1314ش، نقطۀ عطفی در ورزش بانوان ایرانی به‌شمار می‌رود. نخستین حضور بین‌المللی بانوان ورزشکار ایرانی به دهۀ بیست شمسی بازمی‌گردد.<ref>[https://www.irna.ir/news/84897080/%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D9%88-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84 روان‌ستان، مجید، «ورزش زنان در ایران، تاریخچه و مسائل»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref> پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی]]، ورزش بانوان در ایران، رشد قابل توجهی داشته است.<ref>پناهی، «منابع قدرت و تفسیر ایدئولوژیک قواعد ورزش بانوان»، 1391ش، ص5-22.</ref>

امروزه، بیش از 47 فدراسیون در وزارت ورزش و جوانان در ایران وجود دارد که با حذف برخی فدراسیون‌های غیرمرتبط با ورزش بانوان، 42 فدراسیون مرتبط با ورزش‌های بانوان در ایران فعالیت می‌کنند. از جمله رشته‌های ورزشی بانوان در ایران می‌توان به «اتومبیل‌رانی و موتورسواری»، «اسکواش»، «اسکی»، «بدمنیتون»، «بستکبال»، «بولینگ و بیلیارد»، «تکواندو»، «تنیس»، «تیراندازی»، «جودو»، «دوچرخه‌سواری»، «دوومیدانی»، «ژیمناستیک»، «یوگا» و برخی از انواع ورزش‌های آبی اشاره کرد.<ref>«فعالیت‌های ورزشی بانوان کشور (با تأکید بر وضع موجود)»، 1392ش.</ref>

کارشناسان، بر اساس پژوهش‌های صورت گرفته بر این باورند که ورزش و فعالیت حرکتی، قبل و حین بلوغ جسمانی، ریسک بسیاری از بیماری‌ها مانند پوکی استخوان، انواع [[سرطان]] و کیست‌های تخمدان در سنین بالا را کاهش می‌دهد.<ref> [https://www.sid.ir/paper/868739/fa صمدزادکشتیبان، «ضرورت فعالیت حرکتی و ورزش برای بانوان حین بلوغ»، 1392ش.]</ref> از دیگر فواید ورزش بانوان می‌توان به شادابی پوست، ارتقای سلامت جنسی، بهبود وضعیت خواب، کاهش خطر ابتلا به زوال عقل، پیشگیری از کاهش حجم عضلات، بهبود وضعیت گوارش، بالا بردن عملکرد ذهنی و فرآوری و کمک به کاهش شدت حمله‌های قلبی اشاره کرد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3992/7971/104351/%D8%AF%D9%87-%D9%81%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D8%A2%D9%88%D8%B1-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86 افشار، «10 فایدۀ شگفت آور ورزش در زنان»، 1393ش].</ref>

# '''مشکلات مالی و بودجه‌ای''': کمبود بودجه و عدم تخصیص عادلانه و مناسب آن به ورزش بانوان، عدم استقبال بانوان از ورزش به‌دلیل مشکلات مالی خانواده‌ها، فقدان بودجۀ کافی برای تأمین هزینۀ برگزاری اردوها و مسابقات داخلی و بین‌المللی.  

# '''ضعف زیرساخت‌ها و تجهیزات''': کمبود سرانۀ فضای ورزشی در کشور به‌خصوص در شهرستان‌ها و کمبود کمی و کیفی امکانات و تجهیزات ورزشی بانوان.  

# '''مسائل و مشکلات فرهنگی و آموزشی''': ضعف فرهنگ عمومی، عدم عادت به ورزش در جامعه به‌خصوص برای بانوان، در حاشیه بودن ورزش بانوان و داشتن نگاهی سطحی نسبت به آن و ضعف در بدنۀ آموزش و پرورش برای آموزش مهارت‌های ورزشی به‌خصوص دورۀ ابتدایی برای دختران.<ref>«فعالیت‌های ورزشی بانوان کشور (با تأکید بر وضع موجود)»، 1392ش.</ref>

# فراهم آوردن زمینۀ دستیابی زنان به امکانات و تسهیلات و مکان‌های ورزشی در کشور به‌منظور تأمین شادابی و سلامت جسمی و روانی آنها؛  

# جهت‌دهی به برنامه‌ها و فعالیت‌های مختلف گذران اوقات فراغت زنان و دختران در راستای تأمین سلامت جسمی و روحی، کاهش [[استرس]] و خستگی، کسب نشاط و شادابی، شناسایی و رشد استعدادها، تقویت تمایلات دینی، اخلاقی و هویت دینی و ملی زنان؛