بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۷۴: | خط ۷۴: | ||
== '''توقیت و بداء''' == | == '''توقیت و بداء''' == | ||
واژه بداء در لغت به معنای | واژه بداء در لغت به معنای آشکار شدن چیزی پس از مخفی بودن<ref>شعبانی، «بررسی آثار و لوازم اعتقاد به آموزه بداء»، ۱۳۸۹ش، ص۲.</ref> و همچنین به معنای پشیمانی نیز آمده است که به این معنی در مورد خداوند معنی و مفهوم ندارد. در اصطلاح کلامی، بداء به معنای آشکار شدن امری از سوی خداوند برخلاف آنچه مورد انتظار بوده، و همچنین به معنای تغییر در تقدیرات غیرحتمی بر اساس افعال اختیاری انسان و تحت شرایط خاص میباشد. زمان حقیقی و اصلی ظهور در لوح محفوظ ثبت شده است و جز خداوند هیچکس، حتی امام معصوم، از آن آگاهی ندارد. اما آنچه در لوح محو و اثبات ثبت گردیده و امام از آن آگاه است، ممکن است دچار بداء شود. از این رو، ائمه همواره از تعیین وقت برای ظهور پرهیز میکردند. زیرا اگر فرضاً کسی زمانی را برای ظهور بفهمد، آن زمان مربوط به لوح محو و اثبات است و امکان دارد با زمان ثبت شده در لوح محفوظ مغایر باشد و بداء رخ دهد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1457181/%D8%AA%D8%B9%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D9%88%D9%82%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D9%82%DB%8C%D8%AA گودرزی، «تعیین وقت برای ظهور (توقیت)»، ۱۳۹۸ش، ص۶۲-۶۱.]</ref> | ||
== '''زمان و مکان ظهور''' == | == '''زمان و مکان ظهور''' == | ||